Φάγαμε …στο «La Rocca»

Ξεκινήσαμε με τις καλύτερες προθέσεις και ελπίδες πηγαίνοντας στο «La Rocca». Είχα διαβάσει τα καλύτερα και ανυπομονούσα να περάσω μια βραδιά μαζί με φίλους σε ένα ωραία διακοσμημένο παλιό σπίτι στην περιοχή Μακρυγιάννη.

Ήμασταν σε ένα μικρό μπαλκόνι πριβέ, ζεστά και με θέα προς την Ακρόπολη. Οι σερβιτόροι ήταν δύο από τους πιο ευγενικούς, εξυπηρετικούς και ενθουσιώδεις που έχω συναντήσει εδώ και πολύ καιρό.

Μέχρι στιγμής όλα καλά. Ο βασικός μας σερβιτόρος πρότεινε πιάτα που ήταν «εξαιρετικά», ένα επίθετο που δεν τολμήσαμε να αμφισβητήσουμε, καθώς αναφέρθηκε πολύ κολακευτικά στον σεφ- ιδιοκτήτη Giorgio Μuskens. Δυστυχώς, τα περισσότερα απ΄ όσα παραγγείλαμε ήρθαν στο τραπέζι είτε ποτισμένα είτε να κολυμπάνε ή να πνίγονται στο βούτυρο.

Το vitello tonnato- λεπτές φέτες από βραστό βοδινό κρέας σε μια απαλή, κρεμώδη σάλτσα τόνου με κάππαρη- ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μας, είχε ωραία παρουσίαση και παρά την πλούσια σάλτσα ήταν το πιο ελαφρύ πιάτο. Ένα άλλο αγαπημένο ιταλικό πιάτο, τα arancini- τηγανισμένες μπάλες από ριζότο γεμιστές με μοτσαρέλα που ξεχειλίζει- δεν ήταν το ίδιο καλό. Μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι όποιος έχει την τάση να παραγγείλει κάτι τέτοιο δεν ξέρει τι εστί ελαφρύ φαγητό. Αλλά δεν ήταν καθόλου γευστικές. Η γεύση που κυριαρχούσε ήταν του λαδιού. Παραμείναμε στα ψάρια, το ριζότο και τα ζυμαρικά στο υπόλοιπο του γεύματός μας. Το καλύτερο πιάτο ήταν τα ζυμαρικά με πέστο, μία από τις σπεσιαλιτέ της ημέρας. Πράγματι, όπως μας είπαν, το πέστο είχε σπιτική γεύση. Ένα κλασικό ριζότο ala Μilanese ήταν ok, όχι πολύ δυνατό ή αρωματικό με το σαφράν που του δίνει το χαρακτηριστικό άρωμα αλλά βαρύ από το βούτυρο. Μια απλή σφυρίδα φιλέτο έφτασε στο τραπέζι, έχοντας πρώτα κολυμπήσει στη θάλασσα, μετά ναυάγησε στην κατάψυξη, αλλά με όλη της την πανοπλία από λέπια. Δεν είχε κανείς ασχοληθεί να τα αφαιρέσει; Τέλος, κατέληξε στη ρηχή λίμνη από βούτυρο στο πιάτο του συνδαιτυμόνα μου. Το πιάτο που έμοιαζε το πιο κλασικό και αριστοκρατικό έφτασε πνιγμένο στο βούτυρο: γλώσσα ψαριού μαγειρεμένη σε κρούστα από αμύγδαλα.

Σπάνια συναντάω ένα ιταλικό πιάτο που δεν μου αρέσει και ακόμα πιο σπάνια αφήνω φαγητό στο πιάτο μου. Δυστυχώς για το όμορφο αυτό εστιατόριο με το εξαιρετικό του προσωπικό και την πολλά υποσχόμενη αύρα, κατέβασα το πιρούνι πολύ πριν τελειώσει το κρασί. Ένα πολύ καλό ημιαφρώδες ιταλικό λευκό κρασί. Τα επιδόρπια που ήταν σοκολατένια κρεμ μπρουλέ και σπιτικό παγωτό ήταν νόστιμα.

Αlora, θέλω να μου αρέσει το «La Rocca», θέλω να ξαναπάω και να ευχαριστηθώ την αγαπημένη μου γειτονιά στην Αθήνα, θέλω να γευτώ την dolce vita και να ονειρευτώ ένα ταξίδι στη Roma. Αλλά, alora, απογοητεύτηκα.

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 45-65 ευρώ το άτομο

Κουζίνα

Ιταλικά κλασικά πιάτα

Σέρβις

Εξυπηρετικό, ενημερωμένο

Ατμόσφαιρα

Πολύ όμορφα ανακαινισμένο σπίτι στην περιοχή Μακρυγιάννη

Κάβα

Viva Ιtalia

«La Rocca»:Αγγελικάρα 1 & Ρατζιέρη, Ακρόπολη, τηλ. 210-9223.620.