Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Μαύρη είν΄ η νύχτα στα βουνά» και Εθνικός Ύμνος

Μια φετινή στρογγυλή επέτειος, που πάει να περάσει απαρατήρητη, είναι τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Αλεξάνδρου- Ρίζου Ραγκαβή (1809-1892).

Πολλά πεζογραφικά του έργα δείχνουν να αντέχουν στον χρόνο και επανεκδίδονται.

Το θεατρικό του «Του κουτρούλη ο γάμος» δεν έπαψε να παίζεται. «Ο μνηστήρ της Αρχοντούλας» ανέβηκε το καλοκαίρι από τον Σπύρο Ευαγγελάτο. Τα θεωρητικά του κείμενα «αντικατοπτρίζουν παλινδρομήσεις του αρχικά “διαμορφωμένου ρομαντικού” που μετατρέπεται σε συντηρητικό οπαδό του κλασικισμού» (Λίτσα Χατζοπούλου, Νε φέλη, 1997).

Πολλές είναι οι υψηλές δημόσιες θέσεις που κατέλαβε, όπως του υπουργού Εξωτερικών και του πρέσβη της Ελλάδος στις ΗΠΑ, την Κωνσταντινούπολη, το Παρίσι και το Βερολίνο.

Στα πεζά του κρύβονται και δρουν οι ιδέες του Διαφωτισμού και προτείνονται απόψεις προχωρημένες για την εποχή του, όπως η κατάργηση της ποινής του θανάτου. Τους απελευθερωτικούς μας αγώνες συνόδευε το κλέφτικο του Ραγκαβή, γραμμένο στη δημοτική, «Μαύρη είν΄ η νύχτα στα βουνά». Αντίφαση σ΄ αυτά αποτέλεσε η παρέμβασή του το 1891 (περιοδικό Εβδομάς) όπου θεωρούσε «εντελώς ακατάλληλον την εκλογή του γνωστού ποιήματος του Σολωμού δι΄ εθνικόν ύμνον, γενομένην υπό του κ. Δ. Βουδούρη, επί βραχύ διατελέσαντος υπουργού κατά την αναρχίαν την μετά την απέλασιν του Βασιλέως Όθωνος».