Φάγαμε …στην «Αλμύρα»

Αναζητούσαμε έναν κήπο και ένα μενού που να έχει περισσότερο ψάρι απ΄ ό,τι κρέας, χωρίς να πρέπει να τρέχουμε στην παραλία τις τελευταίες βραδιές του καλοκαιριού. Πήγαμε λοιπόν σε ένα μαγαζί που είχα να επισκεφτώ πολλά χρόνια: στην «Αλμύρα».

Βρίσκεται σε ένα από τα πιο ωραία παλιά σπίτια του Χαλανδρίου, λίγο πιο έξω από την Εθνικής Αντιστάσεως. Καθήσαμε έξω. Δύο ακόμα τραπέζια ήταν πιασμένα. Πολλοί Αθηναίοι είχαν φύγει μάλλον για το Σαββατοκύριακο.

Παρά την ησυχία όμως, το σέρβις ήταν εντυπωσιακά α-ρ-γ-ό. Τα παιδιά μας έπαιζαν σε ένα τραπέζι δίπλα κι εμείς οι μεγάλοι πίναμε το κρασί μας- που ήρθε γρήγορα- περιμένοντας το φαγητό μας. Τα ορεκτικά ήρθαν επίσης γρήγορα: χαλούμι στη σχάρα με πιτούλες (πώς μπορεί να μην το πετύχει κανείς αυτό;). Ήταν ικανοποιητικές. Επίσης κληματόφυλλα γεμιστά με λειωμένο γαύρο, που ήταν νόστιμα, παρ΄ όλο που τα φύλλα ήταν σκληρά και παρά το γεγονός ότι είχα φανταστεί ολόκληρες ασημένιες φετούλες ψαριού ντελικάτα τυλιγμένες μέσα σε μικρά φύλλα. Μάλλον παραείμαι αισιόδοξη… Οι «αυθεντικές» γαρίδες Σύμης στο τηγάνι είχαν πεθάνει με το που έφτασαν, μαλακές και έξω από το νερό για περισσότερο απ΄ όσο θα ήθελα να σκεφτώ. Και αυτά τα ορεκτικά ήρθαν σχετικά γρήγορα. Μετά περιμέναμε. Και περιμέναμε. Και περιμέναμε. Θα έλεγα ότι πέρασε καμιά ώρα, κατά την οποία έφτασε αργοπορημένη μόνο μια δεύτερη παραγγελία από εκείνο το χαλούμι, που τα δύο οκτάχρονα στην παρέα μας καταβρόχθισαν με λαιμαργία.

Αναρωτηθήκαμε δυνατά μεταξύ μας και μετά μεγαλόφωνα και στον σερβιτόρο, που ήταν αρκετά φιλικός, αλλά μάλλον αδιάφορος όσον αφορά την αποδιοργάνωση της κουζίνας, αφού δύο απλά πιάτα με τηγανητές πατάτες αργούσαν να φτάσουν εγκαίρως στο τραπέζι μας – όταν μάλιστα έφτασαν, είχαν μαλακώσει.

Μια φίλη παρήγγειλε σουπιές με χόρτα, συνήθως ορεκτικό, σαν κυρίως πιάτο. Η μερίδα ήταν χορταστική, αλλά τόσο αλμυρή που δεν την αγγίξαμε. Ήρθαν και τα υπόλοιπα κυρίως πιάτα: μπιφτέκια ψαριού, μοσχαρίσια μπιφτέκια και ένας ψητός σολομός με σάλτσα ούζου- με ούζο και κρέμα- που ήταν καλή. Το πιάτο έφτασε με μικρά μπροκολάκια καλυμμένα με την ίδια σάλτσα. Τα μπιφτέκια ήταν παράξενα, μαγειρεμένα κατά τέτοιο τρόπο που τουλάχιστον ένα από τα τέσσερα κομμάτια έμοιαζε, θα έλεγα, μαλακό και γκρίζο. Αποσυντέθηκε με το που το άγγιξα με το πιρούνι μου όταν προσπάθησα να το κόψω για τον γιο μου. Τα άλλα τρία είχαν καλύτερη υφή και πραγματικό χρώμα ψητού κρέατος. Για το μπιφτέκι ψαριού είχα φανταστεί κάτι που να μοιάζει με καβουροκεφτέ, τρυφερό, γεμάτο με βότανα. Αντιθέτως, έφτασαν δύο γκρίζα, σφικτά, οβάλ κομμάτια που η γεύση τους θύμιζε κάτι που μπορεί να είχε κολυμπήσει κάπου, κάποτε. Η παρουσίαση του εν λόγω πιάτου δεν είχε καθόλου φαντασία. Φύγαμε από τον όμορφο αυτό κήπο απογοητευμένοι.

«Αλμύρα»: Φιλικής Εταιρείας 39, Κ. Χαλάνδρι, τηλ. 210-6819.109

ΙΝFΟ

Τιμές

Από 35-40 ευρώ το άτομο

Κουζίνα

Κλασικά πιάτα με θαλασσινά και ψάρια

Σέρβις

Αργό

Ατμόσφαιρα

Όμορφος κήπος

Κάβα

Αξιοπρεπής