Συναίσθημα εναντίον ατσαλιού
«Ψηλά στον ουρανό» μάς πετάει το φιλμ κινουμένων σχεδίων της Ντίσνεϊ
Πέφτουν οι ταινίες- έντεκα!- σαν να έχουν χαλάσει οι μπομπίνες των φιλμ κι αναρωτιέσαι πόσοι σινεφίλ
θα προλάβουν να τις δουν!
Το φιλμ κινουμένων σχεδίων «9» και η επανέκδοση της ταινίας «Ο μεγάλος ύπνος» (1946) του Χάουαρντ Χοκς με πρωταγωνιστές το καλύτερο ζευγάρι- Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Λορίν Μπακόλ- είναι τα καλύτερα αυτής της εβδομάδας.
Πανί και συναισθήματα εναντίον ατσαλιού και ψηφιακής μετάλλαξης των μυαλών των ανθρώπων συγκρούονται στο φιλμ κινουμένων σχεδίων «9».
Άνιση μάχη- για τους πιο πολλούς η ήττα των πρώτων είναι ήδη συντριπτική. Κι όμως, αν θυμηθούμε τη μάχη Δαβίδ- Γολιάθ μπορεί να μην έχουν ακόμα όλα χαθεί… Ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης Σέιν Άκερ συνεργάζεται με τον οραματιστή Τιμ Μπάρτον, που ανέλαβε την παραγωγή μιας εντυπωσιακής και στιλιζαρισμένης ταινίας κινουμένων σχεδίων όπου σε πολλούς ήρωες τις φωνές τους δανείζουν οι Ελάιζα Γουντ («Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών»), Τζένιφερ Κόνελι («Ματωμένο Διαμάντι») και Τζον Σ. Ράιλι («Σικάγο»).
Η μικρή και κουρελιασμένη πάνινη κούκλα με το νούμερο 9 ζωντανεύει, αλλά βρίσκεται σε έναν κατεστραμμένο κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί.
Ο ήρωας ανακαλύπτει κατά τύχη μια μικρή κοινωνία ομοίων του, που λειτουργεί σαν κρυψώνα από τρομακτικές μηχανές. Πείθει τους υπόλοιπους πως η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι να σταματήσουν να κρύβονται και να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν τον λόγο για τον οποίο οι μηχανές θέλουν να τους καταστρέψουν. Ο 9 είναι ένας απίθανος ήρωας που ανακαλύπτει πως μια ομάδα από μικροσκοπικούς πολεμιστές μπορεί να είναι η τελευταία ελπίδα για την ανθρωπότητα.
Ο Σέιν Άκερ είχε γράψει, σκηνοθετήσει και σχεδιάσει την 11λεπτη ταινία «9» το 2004 ως πτυχιακή του, προβλήθηκε σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο- ανάμεσα στα οποία και το Sundance- κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Κινουμένου Σχεδίου στο ComicCon και είχε την τύχη να του αναθέσει ο Τιμ Μπάρτον να την κάνει μεγάλου μήκους.
Το αποτέλεσμα: ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων με ολοζώντανη καρδιά που δεν έχει καμία σχέση με τις εμπορικές αφέλειες της Ντίσνεϊ και δεν πρέπει να χάσετε.
«9»
Συναίσθημα εναντίον ατσαλιού και ψηφιακού μέλλοντος Για να μη βγουν στην παρανομία τα ανθρώπινα συναισθήματα Η σωτηρία της ψυχής κρύβεται στην
αγάπη
ΒΑΘΜΟΙ: 9
( Ό,τι πρέπει για μικρούς και μεγάλους σινεφίλ)
«9»
<?xml:namespace prefix = o ns = “urn:schemas-microsoft-com:office:office” /><o:p></o:p>{{{ video }}}
«Ψηλά στον ουρανό».
Ο κινηματογράφος αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα, καθώς οι θεατές των παραδοσιακών κινηματογραφικών αιθουσών λιγοστεύουν, αλλά το… καλό το παλικάρι- βλέπε μεγάλες χολιγουντιανές κινηματογραφικές εταιρείες- ξέρει κι άλλο μονοπάτι. Ποιο; Την εκμετάλλευση των προϊόντων του μέσω του Διαδικτύου που σήμερα μεγάλο μέρος τα κατεβάζει τσάμπα και την αλλαγή θεματολογίας…
Σε αυτήν, η τετραπέρατη Ντίσνεϊ αλλάζει συνήθειες… Παράδειγμα, η ταινία κινουμένων σχεδίων «Ψηλά στον ουρανό» (UΡ) των Πιτ Ντόκτερ, Μπόμπι Πίτερσον. Ήρωάς της ένας συνταξιούχος πωλητής μπαλονιών που παίρνει τη μεγάλη απόφαση να πραγματοποιήσει το όνειρο της ζωής του: δένει στο σπίτι του χιλιάδες μπαλόνια και πετάει προς τα άγρια τοπία της Νότιας Αμερικής. Στην πορεία του όμως ανακαλύπτει ότι δεν είναι μόνος… Μαζί του βρίσκεται και ένας 8χρονος λαθρεπιβάτης που ακούσει στο όνομα Ράσελ και που θέλει να εξερευνήσει το άγνωστο. Και φυσικά στο ταξίδι τους θα συναντήσουν τους πιο εξωτικούς και παράξενους χαρακτήρες για να ξεγελάσουν τους μικρούς θεατές στους οποίους απευθύνονται… Έξυπνη και η ιδέα των Ελλήνων εισαγωγέων να δώσουν τις φωνές των Κώστα Βουτσά, Γιώργου Κωνσταντίνου, Γιώργου Καπουτζίδη, Θανάση Τσαλταμπάση στους ήρωες της ταινίας στη μεταγλωττισμένη βερσιόν της…
«Ψηλά στον ουρανό»
Στα κινούμενα σχέδια της Ντίσνεϊ, ο κόσμος είναι ψεύτικος γι΄ αυτό και
μαγικός
Ψηλά στον ουρανό δεν φαίνεται η ασχήμια των ανθρώπων
ΒΑΘΜΟΙ: 3
(Για μικρούς μικρούς σινεφίλ…)
«Ψηλά στον ουρανό»
<o:p></o:p>{{{ video }}}
Μωρά με φτερά! Η εκκεντρικότητα είναι το χαρακτηριστικό του 42χρονου Φρανσουά Οζόν («8 γυναίκες», «Η πισίνα»), αλλά η νέα του ταινία «Ricky: Τα φτερά ενός αγγέλου» (Ricky) ισορροπεί μεταξύ ποιητικότητας, ρεαλισμού και… γελοιότητας! Στηρίζεται σε ένα διήγημα της Ροζ Τρεμέν και είναι μια κωμωδία φαντασίας βασισμένη σε μια πρωτότυπη ιδέα: μια συνηθισμένη γυναίκα, η Κέιτι, γνωρίζει έναν επίσης συνηθισμένο άνδρα, τον Πάκο, ερωτεύονται και απ΄ αυτόν τον έρωτα θα προκύψει ένα ασυνήθιστο μωρό, ο Ρίκι. Ε, πού είναι η εκκεντρικότητα θα πείτε. Όταν όμως το μωρό αρχίζει να βγάζει στην πλάτη του φτερά και να… πετάει, χάνεις τ΄ αυγά και τα πασχάλια. Να γελάσεις, να κλάψεις ή να σηκωθείς και να φύγεις από την αίθουσα…
ΒΑΘΜΟΙ: 3
(Με εξυπναδούλες δεν γίνεσαι «μεγάλος δημιουργός»)
Η εξαφάνιση των «κόκκινων»
Στην περιοχή Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ της Βραζιλίας, οι λευκοί γαιοκτήμονες απολαμβάνουν μια ζωή με όλες τις ανέσεις. Διαθέτουν μεγάλες γόνιμες εκτάσεις, ενώ στις παρυφές της περιοχής έχουν παραγκωνιστεί οι ιθαγενείς Ινδιάνοι των οποίων η ζωή γίνεται όλο και πιο ανυπόφορη. Ιδιαίτερα οι νέοι είναι εγκλωβισμένοι σε οικισμούς με παράγκες χωρίς προοπτικές στη ζωή τους και το μόνο που περιμένουν είναι μια απάνθρωπη δουλειά στις καλλιέργειες ζαχαροκάλαμων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, πολλοί νέοι οδηγούνται στην αυτοχειρία. Ένα ανάλογο περιστατικό γίνεται η αφορμή για την ταινία «Η γη των κόκκινων ανθρώπων» (La terra degli uomini rossi) και την εξέγερσή τους… Με αρχηγούς λοιπόν τον Νάντιο και τον μάγο της φυλής, οι ιθαγενείς Γκουαράνι- τους ρόλους παίζουν οι ίδιοι- κατασκηνώνουν στις φυτείες και διεκδικούν πίσω τη γη τους… Οι δύο αντίθετοι κόσμοι συγκρούονται σφοδρά, αλλά η μάχη έχει λήξει προ πολλού: όταν οι Ευρωπαίοι έφτασαν στη Νότια Αμερική, οι ιθαγενείς Γκουαράνι ήταν περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο. Σήμερα δεν είναι πάνω από 450.000 και τα τελευταία 20 χρόνια πάνω από 517 Γκουαράνι έχουν οδηγηθεί απελπισμένοι στην αυτοκτονία! Θέμα τεράστιο που το φιλμ του Χιλιανού σκηνοθέτη Μάρκο Μπέκις είναι μικρό για να το πιάσει. Μένει μόνο η ευαισθησία να ασχοληθεί μ΄ ένα τέτοιο θέμα-ντροπή του πολιτισμού μας.
«Η γη των κόκκινων ανθρώπων»
Οι ιθαγενείς εξολοθρεύτηκαν από τους λευκούς και τα δάκρυα που πέφτουν είναι κροκοδείλια…
ΒΑΘΜΟΙ: 4
(Το θέμα πιο πάνω από την ταινία)
Καμπούλ, αγάπη μου
Ανατρεπτική σάτιρα είναι το «Κabuli kid» του 44χρονου Αφγανού Μπάρμακ Ακράμ. Στη σημερινή Καμπούλ, μια γυναίκα με ένα μωρό μπαίνει στο ταξί του Κάλεντ. Το πρόσωπό της είναι κρυμμένο πίσω από την μπούρκα. Παζαρεύουν την τιμή, τα βρίσκουν, φτάνουν στον προορισμό της, πληρώνει, φεύγει. Ο επόμενος πελάτης βρίσκει στο πίσω κάθισμα το μωρό παρατημένο. Παρατάει ο Κάλεντ το ταξί και τρέχει να την προλάβει με το μωρό στα χέρια. Εκείνη έχει χαθεί ανάμεσα στο πλήθος και στις μπουρκοφόρες συμπατριώτισσές της και ο έρμος ο ταξιτζής μετά τις τρεις δικές του κόρες αποκτά επιτέλους κι ένα αρσενικό, έστω και ξένο! Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε τη ζωή κι όχι τις σφαγές σε μια πόλη και σε μια χώρα που κατασπαράσσεται από τις επεμβάσεις των ισχυρών αυτής της Γης.
ΒΑΘΜΟΙ: 4
(Η ζωή γεννάει ελπίδες)
«Καμπούλ, αγάπη μου»
{{{ video }}} <o:p></o:p>
Εργάτες ενωμένοιΕυτυχώς που μικρές εταιρείες διανομής τολμούν και φέρνουν ταινίες που ούτε στα όνειρά μας δεν θα τις βλέπαμε- έστω κι αν μερικές φορές οι κόπιες είναι προβληματικές… Μια τέτοια ταινία είναι το παλιό φιλμ – ΄79- «Τhe wobblies» των Στιούαρτ Μπερντ και Ντέμπορα Σάφερ. Οι Wobblies υπήρξαν ένα συνδικάτο της Αμερικής που αγωνίστηκαν ενάντια στον ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Πολλές φορές ήρθαν αντιμέτωποι με την ωμή βία του κράτους και με αυστηρές ποινές φυλάκισης. Το φιλμ παρουσιάζει τη δράση τού εργατικού κινήματος στην Αμερική. Και πολλά μέλη των Wobblies αφηγούνται, στα βαθιά τους γεράματα, τις συγκλονιστικές τους εμπειρίες στη διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και μισθών για όλους τους εργάτες και την αντίστασή τους στον άκρατο καπιταλισμό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
ΒΑΘΜΟΙ: 5
(Μόνο ως ιστορικό ντοκουμέντο)
Πόνος και μοναξιά Όσο οι δυτικές κοινωνίες κλείνονται στο καβούκι τους και ασφυκτιούν τόσο εμφανίζονται μεμονωμένοι και απελπισμένοι καλλιτέχνες που καταγράφουν αυτόν τον επιθανάτιο ρόγχο… Και στο φιλμ «Revanche» του Γκετζ Σπίλμαν έχουμε άλλη μια μικρή έκπληξη από τον αυστριακό κινηματογράφο. Ένα φιλμ που οι ζωές διαφορετικών ανθρώπων – μια πόρνη με τον εραστή της κι ένας αστυνομικός με τη γυναίκα του- συναντώνται, αλληλοκαταστρέφονται με το αυστριακό τοπίο να διαδέχεται τη μία εποχή μετά την άλλη σαν να μην έχει συμβεί τίποτα- ή μήπως όντως δεν συνέβη τίποτα; Ένα φιλμ για την εκκωφαντική σιωπή του πόνου και της μοναξιάς στη χορτάτη Δύση…
ΒΑΘΜΟΙ: 5
(Η ανυπαρξία ως… ζωή)
«Πόνος και μοναξιά»
<o:p></o:p>
{{{ video }}}
Η κορωνίδα των φιλμ νουάρ
Σελίδες επί σελίδων, τόμοι ολόκληροι, έχουν γραφτεί για τη μυθολογία του μοναχικού αναζητητή της αλήθειας μέσα σε ένα χάος διαφθοράς και παρακμής, του ετοιμόλογου με την καμπαρντίνα, το άφιλτρο τσιγάρο και το μπέρμπον… Και βρήκαν άπαξ διά παντός την ιδανική τους ενσάρκωση στον Χάμφρεϊ Μπόργκαρτ- τον «Μπόγκι». Και η Λορίν Μπακόλ, το ακριβές αντίθετο της «χαζής ξανθιάς, μέχρι το τέλος σύντροφος στην πραγματική ζωή του Μπόγκαρτ, καθιερώθηκε ως η απόλυτη φαντασίωση της έξυπνης, ενεργητικής, διεκδικητικής και συνάμα σούπερ σέξι στην αυστηρότητά της «μοιραίας γυναίκας». Οι δύο φιγούρες που έμελλαν να στοιχειώσουν μια για πάντα την κινηματογραφική οθόνη του 20ού αιώνα, μέχρι τους μεγάλους δημιουργούς της νουβέλ βαγκ, τη μόδα και τη διαφήμιση.
«Ο μεγάλος ύπνος» (Τhe big sleep) από το εμβληματικό μυθιστόρημα του Ρέιμοντ Τσάντλερ σηματοδοτεί την πρώτη εμφάνιση του παρακμιακού ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου. Εδώ ο Μάρλοου προσλαμβάνεται από τον στρατηγό Στέρνγουντ για να διαλευκάνει την υπόθεση εκβιασμού της κόρης του, ενός επιπόλαιου υπερσεξουαλικού νυμφιδίου. Με τη βοήθεια της μεγάλης της αδελφής- Λορίν Μπακόλ- ο Μάρλοου θα γνωρίσει τη διαφθορά και την παρακμή της τάξης των αργόσχολων πλούσιων του Λος Άντζελες, θα προσπαθήσει να ξεδιαλύνει έναν κυκεώνα δολοφονιών, δωροδοκιών, εξαφανίσεων, αλλά θα ζήσουν κι έναν σκληρό όσο και παθιασμένο έρωτα…
Ο Χάουαρντ Χοκς «παίζει» με τους μέχρι τότε κανόνες του φιλμ νουάρ, η εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα άλλων ταινιών σπάνια κάνει εδώ την εμφάνισή της υπέρ μιας ρεαλιστικής καταγραφής της πορείας του ήρωα μέσα στην υγρή καλιφορνέζικη νύχτα, τις φανταχτερές επαύλεις που κρύβουν «κοινά» μυστικά, τους φιδωτούς δρόμους των λόφων, τα φαινομενικά αθώα καθημερινά στέκια – βιτρίνες εγκληματικών επιχειρήσεων- τις συναντήσεις του με αδιάφορους πουλημένους μπάτσους, απελπισμένους αριστοκράτες μιας άλλης εποχής, κυνικά επιτυχημένα καθάρματα, ανυποψίαστους πολίτες, υπηρέτες μιας παρακμιακής και παραμορφωτικής μηχανής που βγάζει «φωτογραφίες» μιας κοινωνίας σε σήψη, η οποία δεν χάνει όμως τη γοητεία της…
«Ο μεγάλος ύπνος»
Αν η κοινωνία είναι σάπια, η νουάρ λογοτεχνία και τα φιλμ νουάρ κάνουν την αμαρτία πιο γλυκιά και ανθρώπινη…
ΒΑΘΜΟΙ: 10
(Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και Λορίν Μπακόλ για πάντα)
«Ο μεγάλος ύπνος»<o:p></o:p>
{{{ video }}}
Τρόμος τραβηγμένος απ΄ τα μαλλιά «Βλέπω τον θάνατό σου 4». Εντάξει, δεν μπορείς να ξεγελάσεις τον… θάνατο, αλλά όταν τον παραεκμεταλλεύεσαι, τι να κάνει κι αυτός, σου γυρίζει την πλάτη. Σαν τους σινεφίλ και λάτρεις των ταινιών τρόμου που έχουν βαρεθεί τα σίκουελ του «Βλέπω τον θάνατό σου», έστω κι αν αυτός είναι σε 3D. Σε αυτήν ταινία λοιπόν μια παρέα εικοσάρηδων καταφέρνει να ξεγελάσει τον θάνατο- για να τον δουν να επιστρέφει προκειμένου να διεκδικήσει τις ζωές τους ξανά και ξανά… Για δεύτερη φορά ο Ντέιβιντ Ρ. Έλις σκηνοθετεί ταινία της ίδιας σειράς, αλλά στερείται κάθε πρωτοτυπίας και φαντασίας.
ΒΑΘΜΟΙ: 2
( Ίδιος με τους προηγούμενους)
«Μέχρι την κόλαση».
Μόνο ως παρωδία των ταινιών τρόμου μπορείς να αντέξεις το φιλμ του Σαμ Ράιμι «Μέχρι την κόλαση» (Drag me to hell) όπου όλα αρχίζουν με μια φιλόδοξη τραπεζική υπάλληλο που αναγκάζεται να αρνηθεί παράταση στη δόση του δανείου μιας ηλικιωμένης γυναίκας, η οποία αποχωρώντας μεταλλάσσεται σε σιχαμένη γριά μάγισσα που την καταριέται και της γί νεται εφιάλτης. Ηθικό δίδαγμα: ας προσέχουν οι τράπεζες μιας και ζούμε στην εποχή που οι κατασχέσεις πληθαίνουν και μαζί τους και οι… κατάρες.
ΒΑΘΜΟΙ: 1
(Μακριά κι αλάργα)
«Μέχρι την κόλαση»
<o:p></o:p>{{{ video }}}
Ζιγκολό-μαϊμού
Ότι ο Άστον Κούτσερ είναι άντρας τής κατά πολύ μεγαλύτερής του Ντέμι Μουρ δεν λέει από μόνο του τίποτα, μιας και εμφανισιακά είναι σαν εκατοντάδες ωραία αγόρια που συναντάς όπου και να κοιτάξεις… Λες, λοιπόν, για να δω μπας κι έχει «κάτι άλλο» πάνω του… Όσο όμως προχωρούσε η ταινία «Ζιγκολό» (Spread) μάταια περιμέναμε να δούμε αυτό το κάτι άλλο… Ο Κούτσερ υποδύεται έναν γυναικοκατακτητή που αναζητά το επόμενο θύμα του στα κλαμπ του Λος Άντζελες και πέφτει πάνω στην Αν Χεκ, μια μεγαλύτερη από αυτόν γοητευτική και πετυχημένη δικηγόρο που σύντομα θα εγκατασταθεί στην πολυτελή βίλα της στο Χόλιγουντ και θα απολαμβάνει τις ανέσεις αυτής της «φιλοξενίας» χωρίς να ξεχνά το… επάγγελμά του. Αλλά και χωρίς ο Σκωτσέζος σκηνοθέτης Ντέιβιντ Μακένζι να έχει κάτι νέο να μας πει πάνω στο θέμα «πουλάω την ομορφιά μου»…
ΒΑΘΜΟΙ: 2
Πουλ- μουρ (πουλάει μούρη)
«Ζιγκολό»
<o:p>{{{ video }}}</o:p>














