«Εγώ δεν θα είμαι εδώ μέσα…»

ΗΤΑΝΑΥΤΗ η τελευταία συνάντηση του Κώστα Καραμανλή ως Πρωθυπουργού με τους συνδικαλιστές εν όψει ΔΕΘ; Η βαριά ατμόσφαιρα στο Μέγαρο Μαξίμου την Πέμπτη το απόγευμα δίνει την απάντηση. Υπότιτλος στο έργο μια πολύ προσωπική αποστροφή του Καραμανλή που δεν πέρασε απαρατήρητη.

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ πήγε κάποια στιγμή στο Ασφαλιστικό και στο πώ.ς η εξελισσόμενη κατάσταση θα επιφέρει αύξηση των ορίων ηλικίας. Μιλώντας στους συνδικαλιστές, ο Πρωθυπουργός, που δεν ήταν σε διάθεση αντιδικίας, παραδέχτηκε εμμέσως πλην σαφώς πως εκεί οδηγούνται τα πράγματα, καταλήγοντας: «Βεβαίως, όταν αυτό θα γίνει, δεν θα είμαι εγώ εδώ μέσα…».

Επισκέπτης καθηγητής
ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ; Είναι μια συζήτηση την οποία κάνουν στελέχη και βουλευτές της Ν.Δ. που έχουν μέλλον, αλλά και αρκετό μυαλό ώστε να μη χάνουν την ώρα αναζητώντας οιωνούς ανασχηματισμού ή πρόωρων εκλογών που να ισοδυναμούν με παράδοση εξουσίας. Λοιπόν, οι κυρίαρχες εκδοχές είναι δύο:

ΗΠΡΩΤΗ είναι η λεγόμενη αμερικανική εκδοχή. Ηττηθείς, ο Πρωθυπουργός, κατά την οικογενειακή παράδοση, θα ετοιμάσει σιγά σιγά τις βαλίτσες του για το εξωτερικό. Ολόκληρη έδρα Καραμανλή έχει χρηματοδοτήσει το ομώνυμο Ίδρυμα- με αρκετά εκατομμύρια δολάρια- στη Σχολή Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς, του οποίου είναι απόφοιτος ο Κώστας. Όχι ότι θα καταδεχθεί να πάει εκεί. Αλλά, διδακτορική διατριβή έχει ο άνθρωπος, γιατί να μην κάνει τον επισκέπτη καθηγητή στις ΗΠΑ κάνα δυο χρόνια. Τό ΄κανε ο Αλέν Ζιπέ στο Μόντρεαλ, ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ στο Τζορτζτάουν και ουκ ολίγοι άλλοι «πρώην». Έτσι, ο Καραμανλής, που πέρασε ως φοιτητής τη δεκαετία του ΄80 στην Αμερική, ησυχάζει στον Νέο Κόσμο για κάποια χρόνια, ενώ μαθαίνουν και καλά αγγλικά τα δίδυμα.

Μαθήματα ανατομίας
ΗΔΕΥΤΕΡΗ εκδοχή εμφανίζει τον Καραμανλή να θέλει να παραμείνει αρχηγός κόμματος και μετά την ήττα. Είναι μια προσέγγιση που αγνοεί την εκτίμηση όσων τον έχουν ζήσει από κοντά ως πρωθυπουργό, κατά την οποία η εξουσία τον έχει κουράσει εδώ και καιρό. Το ίδιο και η αρχηγία της Ν.Δ. που το 2010- αν φτάσουμε εκεί- ο Καραμανλής θα την έχει κρατήσει για δεκατρία χρόνια. Ο αριθμός δεν είναι τυχερός. Ούτως ή άλλως, άνθρω πος που ξέρει καλά τον Κώστα, έχει να λέει πως ο Καραμανλής είχε ανέκαθεν τη χειρότερη ιδέα για το κόμμα. «Όταν ανέλαβε ο Καραμανλής, αντιμετώπισε το κόμμα ως άρρωστο οργανισμό. Πήγε να κάνει επέμβαση, αλλά μόλις άνοιξε τον ασθενή αντελήφθη ότι η κατάσταση δεν σώζεται και τον ξανάκλεισε…».

ΠΑΡΑ τις μακάβριες ανατομικές προσεγγίσεις, αρκετά στελέχη επιμένουν ότι ο Καραμανλής θα παραμείνει αναγκαστικά μετά την ήττα ως εγγυητής εσωκομματικής ισορροπίας και ενότητας. Κατά την εκδοχή αυτή, Ντόρα, Αβραμόπουλος, Σαμαράς και διάφοροι άλλοι πόλοι θα μοιράζονται την ισχύ στο κόμμα με τρόπο που να μην προκύπτει κυριαρχία κανενός.