Δίκτυο

Οι 610 κούτες του Γουόρχολ
Ε.Φ.

Ποιος ο λόγος να φυλάς χωρίς σύστημα τα πάντα, σε κουτιά, σακούλες, ράφια, να τα στοιβάζεις στο διαμέρισμά σου και όταν πεθαίνεις, να αφήνεις κληρονομιά έναν όγκο άχρηστων αντικειμένων; Είναι μέρος της καλλιτεχνικής διαδικασίας, θα πουν οι φύλακες του αρχείου Άντι Γουόρχολ, που ανήκει στο ομώνυμο Ίδρυμα και βάζει τάξη στο τετραώροφο διαμέρισμα του ποπ αρτ καλλιτέχνη. Οι αρχειοθέτες έχουν διορία έξι χρόνια για να εξετάσουν τις 610 κούτες και ό,τι άλλο φύλαγε ο Άντι Γουόρχολ στις ντουλάπες του. Από τις αποδείξεις των ταξί, τους ακατέργαστους πολύτιμους λίθους μεγάλης αξίας, έως το κομμάτι από την τούρτα γάμου της Καρολάιν Κέννεντυ το 1987. Κι ως άλλη καλλιτεχνική έκφραση, το Ίδρυμα Άντι Γουόρχολ έκανε πρόταση στον Λευκό Οίκο με την ευκαιρία της επίσκεψης των 20 αρχηγών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την οικονομική Σύνοδο στο Πίτσμπεργκ στις 24 Σεπτεμβρίου. Να επισκεφθούν το διαμέρισμα-σκουπιδότοπο οι κυρίες σύζυγοι των αρχηγών κρατών. Και να φορέσουν μάλιστα λευκά γάντια και ποδιές για να συμμετάσχουν στη βρώμικη δουλειά, ανοίγοντας καθεμία από ένα κιβώτιο. Και όχι, δεν το ονομάζουν «γενική καθαριότητα», αλλά «εμπειρία α λα Γουόρχολ».


Ανάρπαστα…

Αν είναι να πάει το πράγμα καλά από την αρχή, δείχνει από την πρώτη μέρα. Τη μέρα δηλαδή που γίνονται ανάρπαστα τα εισιτήρια (κρίση, είπατε;). Σε κατάμεστα υπαίθρια θέατρα και στάδια τραγούδησε η Χάρις Αλεξίου στη φετινή καλοκαιρινή περιοδεία της, ε, στο Ηρώδειο θα κολλούσε; Ούτε κατά διάνοια. Sold out είναι η συναυλία της την ερχόμενη Πέμπτη. Μέρες τώρα. Να τα βλέπουν αυτά οι του λαϊκοπόπ σουξεδοτράγουδου που σε αρκετές περιπτώσεις δεν τα πήγαν το ίδιο καλά- και κάποιοι (κάποιες για την ακρίβεια) αναγκάστηκαν ακόμη και να ακυρώσουν το Ηρώδειο που τους παραχωρήθηκε χαριστικά κι ύστερα από αρκετές «ιντριγκούλες» επειδή δεν βρήκαν καν χορηγούς (ίσως γιατί φοβήθηκαν την κατακραυγή που οι ιθύνοντες του υπουργείου Πολιτισμού ούτε καν έκαναν τον κόπο να σκεφτούν). Αλλά και στο δικό τους τερέν, όσοι (όπως ο Γιάννης Πλούταρχος, φερ΄ ειπείν) βγήκαν με κάτι σε πιο πρόταση και όχι με στυλ απροκάλυπτης αρπαχτής, τους έβαλαν τα γυαλιά…

Χ.

Είχε να πει τα καλύτερα
Ε.Φ.

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης δεν αφήνει αδιάφορους τους ξένους επισκέπτες. Ιδιαίτερα όσους έχουν το χάρισμα του γραπτού λόγου και τη μεγάλη αγάπη να «καταβροχθίζουν» την τέχνη. Ένας τέτοιος λάτρης είναι ο Χάμις Μπόουλς, ο ειδικός απεσταλμένος στην Ευρώπη της αμερικάνικης «Vogue» για ζητήματα αισθητικής, τέχνης και πολιτισμού. Ο Μπόουλς λοιπόν έγινε τακτικός επισκέπτης της Ελλάδας. Τον περασμένο Μάρτιο ήρθε, είδε τα εκθέματα του Μουσείου Μπενάκη και απήλθε καταγοητευμένος γράφοντας στη στήλη του στο ηλεκτρονικό περιοδικό style. com τις εντυπώσεις του. Και πριν από λίγες ημέρες, την τροφοδότησε με την εμπειρία της Επιδαύρου, όπου παρακολούθησε «Φαίδρα» με Έλεν Μίρεν. Όμως δεν αμέλησε να δει και το Νέο Μουσείο. «Είχα μεγάλη λαχτάρα και βιαζόμουν να το δω». Και ο εστέτ έγραψε τις παρατηρήσεις του. Για το διάχυτο φως στην Αίθουσα του Παρθενώνα, τα ίχνη από τα στολίδια του πέπλου στα αρχαϊκά γλυπτά μίας αθηναϊκής Κόρης, για τα μάτια εν είδει τάματος στην αναθηματική μαρμάρινη στήλη αφιερωμένη στον Ασκληπιό. Για το γυάλινο δάπεδο στον προθάλαμο της Αίθουσας του Παρθενώνα. «Αν και σε ξενίζει να περπατάς πάνω του σε τέτοιο ύψος, σίγουρα θα προκαλέσει ενθουσιασμό σε αγόρια έφηβους όταν θα κοιττάνε τις φούστες των κυριών. Είναι η αναπόφευκτη θέα από κάτω προς τα πάνω, η οποία θα διασκεδάζει τις βακχικές προκλητικές μορφές που βρίσκονται εκεί κοντά». Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια εκείνου που τη βλέπει…