Δίκτυο

Viva Αngela
Δ.Δ.

Το ΄λεγα εγώ. Πως το ντοκιμαντέρ της Άντζελας Ισμαήλου αξίζει. Και πως στο προηγούμενο Φεστιβάλ Καννών, όπου το είδα σε special screening, δεν βρέθηκε από μέσο, αλλά με το σπαθί της. Απόδειξη; Διαβάζω από το επίσημο πρόγραμμα της 66ης Μostra D΄ Αrte Cinematografica στη Βενετία (από Τετάρτη 2 μέχρι Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου). Στο πρόγραμμα Οrizzonti Εvents προβάλλεται την Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου στις 11 το πρωί το «Great Directors» της Άντζελας. Όχι εκ μέρους Greece, αλλά USΑ! Viva Αngela. Α, ξέχασα. Στο εν λόγω ντοκιμαντέρ εμφανίζονται και μιλούν για το έργο τους μερικά από τα πρώτα ονόματα της διεθνούς σκηνής! Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Ντέιβιντ Λιντς, Στίβεν Φρίαρς, Τζον Σέιλς, Ανιές Βαρντά, Λιλιάνα Καβάνι. Και εις ανώτερα.


Χρειάζεται… περεστρόικα
Γ.Δ.Κ.Σ.

Έγραφα για την πορεία των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου που εξελίσσεται ικανοποιητικότατα από καλλιτεχνική άποψη. Εκείνο που επισημαίνω πως ο Γιώργος Λούκος πρέπει να προσέξει- καιρός είναι, πέρασαν τέσσερα χρόνια αφ΄ ότου ανέλαβε- είναι η διοικητική ανασυγκρότηση και ο συντονισμός των υπηρεσιών του Ελληνικού Φεστιβάλ. Όσον αφορά, τουλάχιστον, εμάς του Τύπου, η αίσθηση που μένει είναι του «εκ των ενόντων» και της «απουσίας». Το υλικό που προορίζεται για τον Τύπο ήταν φέτος εξαιρετικά φτωχό, πολύ φτωχότερο από πέρσι, και έμπαινε καθυστερημένα στη- μετριότατηιστοσελίδα του Φεστιβάλ. Είναι δυνατόν το Φεστιβάλ Αθηνών να ξεκινάει 1 Ιουνίου και ελάχιστες μέρες πριν να μην υπάρχει μεταφρασμένο υλικό για τις πρώτες εκδηλώσεις; Που έπρεπε να είναι διαθέσιμο τουλάχιστον έναν μήνα πριν; Είναι δυνατόν, ελλείψει υλικού διαθέσιμου από το Γραφείο Τύπου, το εκδοτικό τμήμα να αρνείται (!) με διάφορες προφάσεις και για λόγους ακατανόητους που μόνον εκείνο ξέρει, να διαθέσει κάποια κείμενα από το υλικό του προγράμματος που εκτυπώνεται- δύο χρονιές στη συνέχεια μου συνέβη- για να βοηθήσει τη δημοσιογραφική δουλειά, μποϊκοτάροντας, ουσιαστικά, την προβολή του Φεστιβάλ; Είναι δυνατόν να δυσκολεύεσαι να βρεις άνθρωπο στο τηλέφωνο για πληροφορίες; Είναι δυνατόν όταν οι παραστάσεις του Φεστιβάλ Επιδαύρου γίνονται Παρασκευή και Σάββατο να μη βρίσκει ο δημοσιογράφος το Σάββατο ή την Κυριακή εύκολα ανοιχτό τηλέφωνο για να ρωτήσει κάποιες πληροφορίες που τότε είναι που τις χρειάζεται; Τα Γραφεία Τύπου και Προβολής και Επικοινωνίας είναι στελεχωμένα με κάποιους ανθρώπους αφοπλιστικά ευγενείς και εξυπηρετικότατους. Αλλά είναι αυτό αρκετό; Πιστεύω πως πρέπει να ξαναμοιραστούν οι αρμοδιότητες και ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του και να ξέρει τα όρια και τις υποχρεώσεις του. Προς όφελος όλων. Και πρώτα του Ελληνικού Φεστιβάλ. Η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία το βλάπτει.


Έκπληξη ο «Κανόνας»
Π.Θ.Κ.

Ε, το να κάνει μια ταινία 70 χρόνων- παραγωγής 1939!1.400 εισιτήρια στο άνοιγμά της μόνο σε ένα θερινό σινεμά, το τριήμερο που καιγόταν η Αττική, δεν είναι καθόλου λίγο. Το αντίθετο. Το φιλμ, λοιπόν, του Ζαν Ρενουάρ «Ο κανόνας του παιχνιδιού» είχε την παραπάνω θέση- την καλύτερη από όλα τα φιλμ της εβδομάδας, παλιά και νέα – και παιζόταν στο «Σινέ Ψυρρή». Όσο για το νέο φιλμ του Ταραντίνο, «Άδωξοι μπάσταρδη», σε πλήθος θερινών σινεμά στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα, έκανε 50.000 εισιτήρια το πρώτο τετραήμερο. Απογοητευτικό ήταν και το άνοιγμα του σούπερ μελό του Κλοντ Λελούς «Ένας άντρας, μια γυναίκα» με τους Ζαν Λουί ΤρεντινιάνΑνούκ Εμέ, που τις πρώτες τέσσερις ημέρες σε τρεις κινηματογράφους έκανε 922 εισιτήρια. Αντίθετα, πολύ καλά δούλεψαν- και συνεχίζουν- οι επανεκδόσεις «Διακοπές στη Ρώμη» με 14.500 εισιτήρια, ο «Δεσμώτης του ιλίγγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ με 12.500 εισιτήρια και το «Υπόθεση Τόμας Κράουν» με τους Στιβ ΜακΚουίν και Φέι Νταναγουέι, που έφτασε τα 11.500 εισιτήρια.