«Ο ελεύθερος μουσικός είναι απλά μια ουτοπία»

Εάν το ξενοδοχείο όπου μένει στη διάρκεια της περιοδείας του ή κατά τις συναυλίες του ένας καλλιτέχνης θεωρούνταν κριτήριο για την επιτυχία του, τότε η Μαντλέν Περού βρίσκεται αναμφισβήτητα σε μεγάλη και θεαματική άνοδο στην καριέρα της. Το 2004- όταν η Universal προσπαθούσε να λανσάρει το άλμπουμ της «Careless Love» που τελικά πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα- έδινε τις συνεντεύξεις της σε ένα άθλιο τουριστικό ξενοδοχείο, όπου έπινες τον χειρότερο καφέ του κόσμου.

Σήμερα όμως, με αρκετά εκατομμύρια πωλήσεις στο βιογραφικό του, το κορίτσι από την Αμερική που κάποτε τραγουδούσε στις πλατείες, τους δρόμους και τις γειτονιές του Παρισιού-κάποιες φορές ντυμένη σαν κλοσάρμοιάζει να βρήκε τον φυσικό του χώρο σε ένα διακριτικά πολυτελές κατάλυμα στη σικ γειτονιά του Σίτι στο Λονδίνο.

Πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του σταρ σύστεμ της μουσικής βιομηχανίας, η Μαντλέν Περού έχει γράψει… ιστορία καθώς είχε αφήσει στα κρύα του λουτρού τη δισκογραφική εταιρεία της Universal το 2005 (μαζί και το πλάνο προώθησης του «Careless Love») και εξαφανίστηκε κάπου στη Νέα Υόρκη. «Έφυγε ξαφνικά» είχε δηλώσει τότε ο εκπρόσωπος της εταιρείας.

«Έτσι κάνει συνήθως και δεν επιστρέφει ποτέ».

Σήμερα, έπειτα από τόσα χρόνια επιτυχίας και τη κυκλοφορία του νέου σινγκλ «Ι will be saved», νιώθει πιο συμφιλιωμένη με τις απαιτήσεις του χώρου; «Υπάρχουν πράγματα που νοσταλγώ από εκείνη την εποχή. Αλλά, επί της ουσίας, τι κάναμε;

Προσπαθούσαμε να δημιουργήσουμε την ουτοπία του ελεύθερου μουσικού που δεν τον νοιάζουν οι λογαριασμοί στην τράπεζα, τα dead lines ή οι αυτόματοι τηλεφωνητές.

Είσαι όμως ποτέ πραγματικά αυτόνομος; Όταν πηγαίνεις σε καινούργιες πόλεις, ψάχνεις τα τουριστικά μέρη για να παίξεις και δεν είσαι τίποτα άλλο από ένας διασκεδαστής- ό,τι ακριβώς κάνω και τώρα. Επί πλέον, δεν αισθάνομαι να έχω χάσει σήμερα την ελευθερία να κυνηγάω πράγματα που θεωρούσα και θεωρώ σημαντικά».

Πολλές από τις περιπέτειες της παιδικής και εφηβικής της ηλικίαςπου μόνο ανέφελη δεν ήταν- άφησαν τα ίχνη τους στο τελευταίο της άλμπουμ «Βare Βones», που αποτελεί σημείο αναφοράς στην καριέρα της (κυρίως για το πέρασμά της από μουσικό διασκευών σε τραγουδοποιό).

Η ζωή της στο Παρίσι, με τη μητέρα της που ήταν τραγουδίστρια, την τροφοδότησε με πολλά μηνύματα:

«Δεν έβαζες ένα χαρούμενο χαμόγελο για να κάνεις το νουμεράκι σου.

Η τέχνη θεωρούνταν σοβαρή υπόθεση. Το όνομα του Αισχύλου το ήξερα από πάντα- χωρίς να ξέρω απαραίτητα όταν ήμουν πολύ μικρή, τι σήμαινε».


Η ευτυχία του άστεγου

Σήμερα η Μαντλέν Περού μοιάζει πιο έτοιμη από ποτέ να πει «ναι» στους…

θορύβους μιας τραγουδίστριας των τσαρτς. Παραδέχεται μάλιστα ότι έχει υιοθετήσει και καθαρά ποπ-σταρ συνήθειες, όπως το να επισκέπτεται μουσικά κλαμπ ή να πηγαίνει για ψώνια «και να αγοράζω ρούχα που είναι για νεαρότερες ηλικίες». Αλλά τότε τι είναι αυτό το τραγούδι «Ηomeless Ηappiness» (άστεγη ευτυχία ή η ευτυχία του άστεγου, όπως εξηγεί τον τίτλο η ίδια η Μαντλέν Περού) στο άλμπουμ της «Βare Βones» (γυμνά κόκκαλα); «Μα, δεν γράφω απαραίτητα για μένα» εξηγεί η Μαντλέν Περού.

«Το συγκεκριμένο κομμάτι το εμπνεύστηκα από έναν τύπο που αν και άστεγος έμοιαζε ευτυχισμένος. Το μότο του τραγουδιού είναι να σε κάνει να σκεφτείς τι σε κάνει ευτυχισμένο».