90 λεπτά για τις βαλίτσες

Ο κ. Θανάσης Βλάχος, από τη Γερμανία, γράφει για τη λειτουργία του αεροδρομίου «Ελ.
Βενιζέλος»:

Είμαι μόνιμος κάτοικος Γερμανίας από το 1964. Τις θερινές διακοπές μας τις περνάμε συνεχώς στην Ελλάδα, σε μικρά ή μεγάλα νησιά, Αττική, Πελοπόννησο. Έχουμε γνωρίσει πολλά αεροδρόμια εσωτερικού και εξωτερικού και χαρήκαμε όταν επιτέλους και η Αθήνα απέκτησε έναν τόσο ωραίο αερολιμένα και ήμασταν της γνώμης ότι έως τώρα εργάζεται κανονικά.

Δυστυχώς όμως την Παρασκευή 10/7/2009 αλλάξαμε η σύζυγός μου, εγώ και μαζί μας εκατοντάδες άλλοι επιβάτες γνώμη.

Αίθουσα επιβιβάσεων.

Φτάνουμε στις 7.35 και βλέπουμε στον ηλεκτρονικό πίνακα σε ποιες θυρίδες θα δώσουμε τις βαλίτσες μας για το Ντύσελντορφ με αναχώρηση στις 9.30.

Γράφει λοιπόν στον πίνακα 126-142 και μπαίνουμε στη σειρά, όπως και πολλοί άλλοι ταξιδιώτες. Στην ίδια ουρά άλλοι για Χανιά, άλλοι για Ρώμη, άλλοι για Ιωάννινα, άλλοι για Κέρκυρα κ.λπ. με διαφορετικές ώρες αναχώρησης πτήσης, στις 8.10, 8.15, 8.20… Γίναμε όμως τόσοι πολλοί άνθρωποι που ήταν φύσει αδύνατον να προχωράει σωστά η ουρά.

Εν τω μεταξύ πηγαινοερχόταν μία υπάλληλος για να φροντίζει να βγαίνουν έξω από τη γραμμή και να πηγαίνουν σε μία άλλη θυρίδα όσοι δεν είχαν αρκετό χρόνο ακόμα, ώστε να μη χάσουν το αεροσκάφος. Μπορείτε να φανταστείτε το τι γινόταν εκεί, ο ένας πηδούσε με τις αποσκευές πάνω από τον άλλον. Έλληνες, Ιταλοί, Γερμανοί, Γάλλοι κ.ά. Της κακομοίρας!

Σε περίπου 90 λεπτά της ώρας δώσαμε τις βαλίτσες μας. Όλα αυτά μπορούσαν να αποφευχθούν αν θέλουν πράγματι να εξυπηρετούν τους επιβάτες, εάν για κάθε γραμμή βάζουν 2-3 θυρίδες, όπως σε όλα τα καλά λειτουργούντα αεροδρόμια. Και δεν χρειάζονται περισσότερο προσωπικό.