Χιπ χοπ και Αττίκ στο μίξερ

Με το Πέραμα δεν είχε επαφές η Μελίνα Τανάγρη. Κορίτσι από σπίτι, με γαλλικά και πιάνο (και με εκείνο το «χάσιμο» στα μάτια που θυμίζει ηρωίδα του γαλλικού κινηματογράφου του ΄50) τι δουλειά να έχει με τους σκληρούς ήχους του Περάματος; Αλλά εδώ ταιριάζει η ρήση «τα καλά κορίτσια πάνε στον Παράδεισο, τα κακά πάνε παντού». Κυρίως όταν είναι η μουσική που τους οδηγεί (και όταν δεν είναι πλέον κορίτσια). «Έλεγα στην αρχή θα βρούμε μια άλλη λύση. Πού να τρέχω στο Πέραμα. Αλλά με έπιασα να πηγαινοέρχομαι στο στούντιο των παιδιών- όπου έγινε το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς- και να αισθάνομαι πάρα πολύ καλά. Μάλλον είχα βαρεθεί τη μοναξιά του τραγουδοποιού…».

Από το 1977 παρούσα στο τραγούδι (μέλος της ομάδας που είχε επιλέξει ο Σαββόπουλος για τους «Αχαρνής» του), καθιερώθηκε ως νέα δύναμη στον χώρο της τραγουδοποιητικής τέχνης με τον δίσκο «Βυζάκια έξω λοιπόν» δέκα χρόνια μετά. Από τότε… χτυπάει και φεύγει. Με την ένταση και την όρεξη της κυκλοθυμικής της διάθεσης- που όπως φαίνεται είναι ανεξάντλητη.

Ευτυχώς.

Στο νέο CD «Μελίνα Τανάγρη + Το Δίδυμο: Διπλό κλικ» (Lyra) ο ηλεκτρονικός ήχος- μπολιασμένος ακόμα και με μπουζούκιπάει χεράκι χεράκι με έναν βαθύ ρομαντισμό.

Και ταυτόχρονα μια δύναμη από βελούδο. Και στίχος κοφτερός και μεστός (όπως πάντα)

σε απ΄ ευθείας συνομιλία με τη ρίμα μιας γενιάς που αντιλαμβάνεται διαφορετικά τη γλώσσα. Και το τραγούδι, γενικότερα. Κανένα πρόβλημα σ΄ αυτό κατά τη διάρκεια της συνεργασίας τους;

«Όχι. Ήταν μια ωραία κατάσταση γιατί τους έδινα εγώ έ να κομμάτι και το συμπλήρωναν εκείνοι. Ό,τι σκάλωμα υπήρξε- γιατί υπήρξε, αφού ανήκουμε σε άλλους κόσμους, ακόμη και ηλικιακά- μας βγήκε σε καλό. Γιατί υπήρχε ένα φρένο και από τις δύο πλευρές. Δεν το παρακάναμε σε κάτι…».

«Για να εμπιστευτείς και να ανοιχτείς σε κάποιον πρέπει να έχεις χορτάσει τον “εσωτερικό σου μονόλογο”» λέει.

Τον έχεις χορτάσει λοιπόν;
«Ου! Και με το παραπάνω. Έχω πει τόσα όχι στη ζωή μου… Πολλά περισσότερα από ναι». Ναι, αλλά η σχέση σου με τον χώρο αυτό είναι λιγάκι… ανορθόδοξη- σύμφωνα με τα τρέχοντα στάνταρ που θέλουν τους καλλιτέχνες παρόντες διαρκώς…

«Αυτό είναι η διαστροφή της βιομηχανίας τής μουσικής. Γιατί μπορεί να σου έρθει να βγάλεις τρεις δίσκους απανωτά και μετά να μη θέλεις άλλο για μεγάλο διάστημα- δεν νομίζετε ότι αυτό είναι πιο φυσιολογικό; Εγώ, ας πούμε, είχα μπόλικα κομμάτια στο συρτάρι- από αυτά που ακούσατε και στον δίσκο-, αλλά έλεγα πού να ξαναμπαίνω τώρα, άσ΄ το. Τα παιδιά με ξύπνησαν. Μου μετέδωσαν διάθεση.

Ο Αττίκ ήταν δική σου
επιλογή;
Κατ΄ αρχήν, ναι. Αλλά τον άκουσαν τα παιδιά και τους άρεσε. Προσπαθήσαμε να μην ακυρώσουμε το αίσθημα και τον ρομαντισμό της εποχής του, ούτε όμως να τον αφήσουμε και στην ησυχία του. Τον θέλει η εποχή μας τον ρομαντισμό εκείνο, αλλά με τους δικούς της όρους- το ένα πόδι στον εσωτερικό ρυθμό του τραγουδιού, το άλλο στον εξωτερικό ρυθμό τού σήμερα.

Ο στίχος;
Ο στίχος εκφράζει εποχές. Θυμάστε τότε με τη Λίνα Νικολακοπούλου που το τραγούδι απέκτησε μια άλλου είδους ελευθερία και ένα άλλου είδους αίσθημα; Κατάφερε και εξέφρασε ό,τι δεν μπορούσε να ειπωθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Το ίδιο συμβαίνει τώρα. Μόνο που τώρα μετράει πολύ και η «σκηνοθεσία». Τώρα μπορεί να ειπωθούν τα πάντα, να μην προδώσεις κανένα κομμάτι του εαυτού σου, αρκεί να το σκηνοθετήσεις καλά.

Να μην προδώσεις τον ρετρό εαυτό σου…
Έτσι είναι. Πάντα το ΄χα αυτό. Όμως δεν αφήνομαι σε μια στείρα αναπόληση, είμαι μέσα στο παιχνίδι, είμαι ζωντανή, άρα με αφορά κι αυτό που κάνουν τα παιδιά. Η ζωή πάντα σου δίνει αυτό που της ζητάς. Κι εγώ κάτι έψαχνα από καιρό…


Με μια ματιά

●Εμφανίζεται πρώτη φορά ως τραγουδίστρια στην παράσταση «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου το 1977.

●Στη δισκογραφία το 1982 με τον δίσκο «40ός παράλληλος» ●Πρώτη εμφάνιση ως τραγουδοποιός το 1986 με το «Όλα μπερδεύονται γλυκά».

●«Βυζάκια έξω λοιπόν». «Μελίνα απ΄ το μέλι», «Στον κήπο», «Κόντρα καρδιάς», «Το ΄χεις», άλλες δουλειές της.

●Το 2006 εμφανίζεται δίπλα στον Σταμάτη Κραουνάκη στη μουσική σκηνή «Αθηναΐδα» με την παράσταση «Τα λόγια της αγάπης».

●Το 2008 κυκλοφορεί ένα best of με τίτλο «Όλα μπερδεύονται γλυκά».

●Το 2005 οι Ιάσονας Γρηγορίου και Γιάννης «Loud» Πετειναράς κάνουν δισκογραφικό ντεμπούτο ως Τwinz με «Το φαινόμενο των Διδύμων» ●Το 2007 κυκλοφορούν το «45 λεπτά» με τη συμμετοχή του Κωστή Μαραβέγια.