Φαινόμενα

Μέρες Αυγούστου
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Μπορεί να μην υπάρχουν ειδήσεις και η τηλεθέαση να είναι χαμηλή, αλλά η χαλαρή ατμόσφαιρα απελευθερώνει ταλέντα στην παρουσίαση
Δύσκολες οι ημέρες του Αυγούστου. Κατ΄ αρχήν γιατί δεν υπάρχουν ειδήσεις. Λείπουν όλοι διακοπές. Και οι πηγές και οι δημοσιογράφοι. Η χώρα στο ρελαντί. Και η ενημερωτική τηλεόραση σε κρίση. Μέχρι που είδαμε την επιστροφή της αγελάδας Μαρίκας από την Τουρκία στην πατρίδα της την Ελλάδα και στην αγκαλιά του κτηνοτρόφου-ιδιοκτήτη της, κατόπιν διπλωματικών διαβημάτων και κτηνιατρικών ενεργειών. Τη συναρπαστική ιστορία της αγελάδας-Τομ Σόγιερ την είδαμε στο «Πρωινό Μega». Μάλιστα είχε και απ΄ ευθείας σύνδεση με τον Έβρο, απ΄ όπου και λάκισε η Μαρίκα προ ημερών, παρακινούμενη προφανώς από πνεύμα ταξιδιάρικο και εξερευνητικό. Ο ιδιοκτήτης της δεν έκρυβε τη χαρά του.

Αλλά και το γεγονός της συνάντησής τους στο τουρκικό χωριό, όπου είχε καταφύγει η αγελάδα, είχε πλήρη κάλυψη με κάμερες. Είδαμε πώς συναντήθηκαν, πώς αγκαλιάστηκαν, το τρυφερό φιλί του Έλληνα κτηνοτρόφου στο μάγουλο της ζουμπουρλής και πανώριας Μαρίκας. Στην τηλεφωνική γραμμή και ο προσωπικός της κτηνίατρος, που διαβεβαίωνε ότι χαίρει άκρας υγείας γιατί πάτησε μεν έδαφος τουρκικό αλλά δεν ήρθε σε επαφή με άλλα ζώα, οπότε δεν κινδυνεύει από αφθώδη πυρετό. Ουφ! Ανακουφιστήκαμε. Γιατί, όσο να ΄ναι, είναι χαριτωμένο το ζωντανό. Αν και αρκετά ζωηρούλι. Λαχτάρισε ο μπαμπάςκτηνοτρόφος, παρ΄ ολίγον δε να λαχταρίσει ολόκληρο το έθνος των τηλεθεατών για τα μάτια της Μαρίκας.

Αχ, τι αναγκάζονται να κάνουν οι της-πρωινής-ενημέρωσης για να τα βγάλουν πέρα με τρεις ώρες εκπομπή. Και βάλε. Για τους Καραμέρο-Χαριτάτο που έμεινε μόνο ο Χαριτάτος, λόγω ολιγοήμερων διακοπών του Καραμέρου, η διάρκεια του μαρτυρίου είναι 4ωρη.

Αποδείχθηκαν όμως ζογκλέρ της παρουσίασης και οι δυο τους. Από θέματα πολιτικά και ιατρικά μέχρι μάσκες ομορφιάς για τις κυρίες και από χρηστικές πληροφορίες μέχρι τεχνική σουβλακοτυλίγματος στο στούντιο με αληθινά σουβλάκια. Απορούμε γιατί ο Αnt1 ψάχνει πρωινατζού καταφεύγοντας σε τετριμμένες συνταγέςκαι δεν βλέπει τις δυνατότητες του δίδυμου αυτού για έναν αλλιώτικο «Πρωινό καφέ». Είναι ταιριαστοί μεταξύ τους, άμεσοι με το κοινό, διαχειρίζονται με χιούμορ τον πανελικό αχταρμά που τους πλαισιώνει, μοιράζουν «χαρτί» σε όλους τους καλεσμένους, έχουν πάντα την κατάλληλη πάσα από το ένα θέμα στο άλλο, δείχνουν να απολαμβάνουν αυτό που κάνουν χωρίς άγχος με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν τον τηλεθεατή, σηκώνονται και κινούνται στο πλατό με φυσικότητα (προσόν ιδιαίτερο για ένα πρωινάδικο) δεν μοιάζουν να θέλουν να αποδείξουν τίποτεόπως κάτι νεόκοπες τηλεσταρούμπες, που έχουν πέσει με τα μούτρα σε ό,τι τηλεοπτική αθλιότητα υπάρχει φτάνοντας να κάνουν νούμερο τον εαυτό τους, συζύγου συμμετέχοντος μηδέ κουνιάδου εξαιρουμένου.

Ένα επιπλέον προσόν του διδύμου είναι ότι δεν μας έχει ζαλίσει με τα προσωπικά του και δείχνουν ότι δεν πρόκειται να το κάνουν. Χωρίς να αρνούνται τις κουτσομπολίστικες ειδήσεις και χωρίς να τις ειρωνεύονται, κρατούν αποστάσεις. Βέβαια, η θερινή ατμόσφαιρα της χαλαρότητας και του ελάχιστου άγχους για τηλεθέαση, μια και λίγοι βλέπουν τηλεόραση αυτή την εποχή, προφανώς βοηθάει στο να αισθάνονται άνεση και ελευθερία οι παρουσιαστές, χωρίς τον τρόμο του λάθους. Με μια γερή και εμπνευσμένη ομάδα υποστήριξης θα μπορούσε ένα πρωινάδικο να ξεφύγει από την ξεπερασμένη ιδέα της παρουσιάστριας, με την οποία υποτίθεται ότι ταυτίζεται το γυναικείο κοινό- καθώς, εκτός από το ίδιο φύλο, αλλά κοινά οι ζωές τους δεν έχουν- και να περάσει στην πιο ειλικρινή αποστασιοποίηση του άνδρα παρουσιαστή από τα γυναικεία ζητήματα, με τα οποία όμως μπορεί να ασχοληθεί με επαγγελματισμό.

Με μια γερή και εμπνευσμένη ομάδα υποστήριξης θα μπορούσε ένα πρωινάδικο να ξεφύγει από την ξεπερασμένη ιδέα της παρουσιάστριας

Το στοίχημα του γυναικείου κοινού

Όσο για την παράδοση του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο είδος, ήταν διαφορετική σε σχέση με τους ΚαραμέροΧαριτάτο, καθώς πήρε εξ αρχής τον ρόλο του πλακατζή της διπλανής πόρτας, του ακαταπόνητου διασκεδαστή και τουμπαδόρου, κουράζοντας το κοινό και την εκπομπή. Ιδίως η εμμονή του με τα φυλαχτά, το μάτι και τα σταυροκοπήματα περιόρισε ακόμη περισσότερο το κοινό του.

Είναι αλήθεια ότι η τηλεόραση απευθύνεται κυρίως σε γυναικείο κοινό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι παρουσιάστριες που επιλέγονται μπορούν να το κερδίσουν. Οι περισσότερες προκλητικές μέχρι ακροτήτων και ανόητες μέχρι αφασίας, βρίσκονται μακράν των αναγκών, στόχων και επιθυμιών των σύγχρονων γυναικών. Για τις μόνες που αποτελούν πρότυπο, είναι για τις επίδοξες στάρλετ τού…

Μυκονισμού.