Δίκτυο

Και όμως ασθενούσε…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Οι προγραμματισμένες στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Κωνσταντινούπολης παραστάσεις του θεάματος του Ισραηλινού Άμος Γκιτάι «Ο πόλεμος των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους» (που δεν παίχτηκε στη Βαρκελώνη και στην Επίδαυρο- ματαίωση που μεγάλο θόρυβο ξεσήκωσε- «λόγω ασθένειας» της Ζαν Μορό, όπως είχε ανακοινωθεί) πραγματοποιήθηκαν κανονικότατα. Προσέξτε, στην Τουρκία, χώρα μουσουλμανική. Τι σημαίνει αυτό; Πως η Ζαν Μορό όντως ήταν άρρωστη από ωτίτιδα που απαιτούσε και αφωνία. Και πως η παραφιλολογία που είχε ξεχυθεί απ΄ το Λυγουριό και την Αρχαία Επίδαυρο ότι επρόκειτο για «διπλωματική» ασθένεια, καταρρέει. Και η κακοήθεια περισσεύει.


Πτώση και στις επανεκδόσεις
Π.Θ.Κ.

Δεν θα το περίμενε κανείς ότι το σινεφίλ 60χρονο αριστούργημα του Μαξ Οφίλς «Λόλα Μοντές» θα έκοβε 10.000 εισιτήρια, αλλά οι φετινές καλοκαιρινές επανεκδόσεις εμφανίζουν κι αυτές πτώση στα εισιτήρια όπως και οι ταινίες πρώτης προβολής. Έτσι, ο μοναδικός «Δεσμώτης του ιλίγγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ πούλησε 12.000 εισιτήρια, η «Υπόθεση Τόμας Κράουν» με το φοβερό δίδυμο Στιβ Μακ Κουίν- Φέι Ντάναγουεϊ 9.500 εισιτήρια και η φινετσάτη κομεντί «Διακοπές στη Ρώμη» 7.500. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το περσινό «Πρόγευμα στο Τίφανις» είχε κόψει περισσότερα των 20.000 εισιτηρίων… Τις επόμενες μέρες ακολουθούν κι άλλες σπουδαίες επανεκδόσεις, όπως ο «Υπναράς» του Γούντι Άλεν – 13 Αυγούστου- «Το όνομα του ρόδου» κ.ά.


Το τέλος ενός Τολμηρού
Γ.Δ.Κ.Σ.

Κάτι σαν την Πίνα Μπάους… Όπως στην Ελλάδα αποχαιρετήσαμε εκείνη, πέρσι το καλοκαίρι, με μια αποθέωση στην Επίδαυρο για το συγκλονιστικό «Ορφέας και Ευρυδίκη», έτσι αποχαιρετήσαμε, μ΄ έναν ορυμαγδό χειροκροτημάτων, στις 29 Απριλίου 2007 στη Θεσσαλονίκη, τη βραδιά της απονομής του 11ου Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου με το οποίο επρόκειτο να τιμηθεί, και τον Πέτερ Τσάντεκ. Τον θρυλικό Γερμανό σκηνοθέτη που έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη, στα 83 του χρόνια. Με μία διαφορά. Ο εκρηκτικός ιψενικός «Πέερ Γκιντ» που τον είχε πρωτοανεβάσει το 2004, στα 78 του χρόνια (!), παίχτηκε και χειροκροτήθηκε πολύ τη βραδιά της απονομής από το «Μπερλίνερ Ανσάμπλ», αλλά ο Τσάντεκ ήταν απών. Ένας πρωταγωνιστής του στην παράσταση που ετοίμαζε είχε αρρωστήσει σοβαρά, ετοίμαζε τον αντικαταστάτη του και δεν μπορούσε να παραστεί. Και οι «κεφαλές» του Βραβείου, τηρώντας, λέει, το καταστατικό κατά το οποίο αν ο επιλεγείς δεν παραστεί δεν βραβεύεται, δεν του το έδωσαν!

Ο 80χρονος Τσάντεκ έστειλε οργισμένη επιστολή που διάβασε η πρωταγωνίστριά του Άνγκελα Βίνκλερ και στην οποία χαρακτήριζε τους υπεύθυνους του Βραβείου «γελοίους». Το κοινό κατάλαβε και απάντησε αποθεώνοντας τη συγκεκριμένη αποστροφή και τους ηθοποιούς στο τέλος της παράστασης. Ο Πέτερ Τσάντεκ, γεννημένος το 1926 στο Βερολίνο από εβραϊκή οικογένεια που το 1933 κατέφυγε στο Λονδίνο, σπούδασε θέατρο στο «Ολντ Βικ» και άρχισε να σκηνοθετεί στο τέλος της δεκαετίας του ΄40. Σύντομα έκανε όνομα, το 1957 μάλιστα υπέγραψε την παγκόσμια πρώτη του έργου «Το μπαλκόνι» του Ζαν Ζενέ, ο οποίος εξοργίστηκε όμως τόσο από το αποτέλεσμα που προμηθεύτηκε όπλο με την πρόθεση να σκοτώσει τον σκηνοθέτη! Το 1958 επέστρεψε στη Γερμανία και, αιρετικός, τολμηρός και πρωτοπόρος πάντα, αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή του ευρωπαϊκού θεάτρου. Καλλιτεχνικός διευθυντής στα Σαουσπιλχάους του Μπόχουμ (1972-1979) και του Αμβούργου (1985- 1989), από το ΄92 έως το ΄96 υπήρξε μέλος της πενταμελούς κολεκτίβας που ανέλαβε τη διεύθυνση του «Μπερλίνερ Ανσάμπλ».