ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΤΩΣΕΙΣ

Εδώ, με αφορμή το πέφτω που…

προείδαμε πιο πριν (και τρέμω να κοιτάξω τώρα στο διαδίκτυο το «προείδα»!), όταν « κατέπεσε το χιόνι», κι αφού ο λόγος πια για αλλαγές που επιβάλλουν και ενημέρωση όλων των νεοελληνικών λεξικών, ξεφεύγω από τις πλαστικές και μένω στα αμιγώς λογιόπληκτα. Προσπέφτω, λόγιο προσπίπτω, μας λένε όλα πάλι τα νεοελληνικά λεξικά, σημαίνει πέφτω στα γόνατα κάποιου και τον ικετεύω.

Άμα θέλουμε. Γιατί μπορεί να θέλουμε κι αλλιώς. Όπως αίφνης ένας υψηλόβαθμος εκπαιδευτικός, προϊστάμενος Γραφείου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, που άρα κάτι θα ξέρει. Και γράφει, για να εξηγήσει πώς ένας μαθητής έπεσε πάνω στο χαστούκι του διευθυντή του σχολείου:

«Τότε μαθητές, ανάμεσά τους και ο…, προσπίπτουν επάνω του και μεταξύ τους με την ορμή του παιχνιδιού και συγκρούονται. Στην προσπάθεια να τους συγκρατήσει δεν αποκλείει ο μαθητής να χτύπησε επάνω του…» Προσπέσωμεν λοιπόν πάνω σε κύματα και σε καρπούζια, φίλοι αναγνώστες, κι από Σεπτέμβρη πάλι εδώ, να προσπίψουμε επάνω στον νόστο, που του αξίζει σημείωμα ολοδικό του.