Το Φορντάκι αγκομαχούσε στον ανήφορο

Ήταν αξέχαστες αυτές οι διαδρομές άλλοτε προς χωριά παραθαλάσσια έως τα Καμένα Βούρλα, τον Άγιο Κωνσταντίνο, το Μώλο, την Αρκίτσα, άλλοτε προς τα ορεινά, το Ζέλι κι άλλοτε προς τα καμπίσια, την Τραγάνα ή και τον Ορχομενό. Το αγώι ήταν πάντα ποικίλο και πάντα ενδιαφέρον. Έμποροι, τσιφλικάδες, τσοπαναραίοι, δικολάβοι, δάσκαλοι, κοινοτάρχες, άρρωστοι, έγκυες, κοριτσάκια με τις μανάδες που πήγαιναν να τα βάλουν σε «σπίτι» υπηρέτριες, αλλά και χωροφύλακες σε άδεια και δικαστικοί κλητήρες. Το Φορντάκι αγκομαχούσε στον ανήφορο αλλά δεν θυμάμαι ούτε μια φορά να μας άφησε στον δρόμο.

Ο θείος ήταν μερακλής και με το «εργαλείο» του. Το φρόντιζε σαν να ήτανε ζωντανό. Το γρασάριζε, το έπλενε, άλλαζε συχνά λάστιχα και το γυάλιζε με ένα πετσί και ένα μεγάλο βελούδο. Έλαμπε.

Όταν αφήναμε τον πελάτη και έπρεπε να γυρίσουμε στην έδρα μας μόνοι, ο θείος, γνωρίζοντας ως καλοφαγάς πρόσωπα και προϊόντα με σφραγίδα εντόπιας ποιότητας, σταματούσε σε χωριά της διαδρομής και ψώνιζε λάδι με μηδέν βαθμούς οξύτητας, παστές σαρδέλες, καλό κρασί από διάσημα στην περιοχή καρβουνιάρικα, καρπούζια, αγγούρια, σταφύλια εγγυημένα όπως έλεγε, φρέσκο τυρί από μαντριά, βούτυρο αφράτο κι όταν ήμαστε τυχεροί και οι τσοπάνηδες είχαν σφάξει κρέας και, την αγάπη του, συκωταριές. Υπήρχαν χωριά που έκαναν πηχτή και έξοχα λουκάνικα και άλλα που είχαν καλής ποιότητας συγκομιδή ρεβίθια και φασόλια χάντρες. Το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου γινόταν μια λαχταριστή αποθήκη. Και φτάναμε περήφανοι στο σπίτι με τα σπάνια καλούδια μας.

Ψυγεία δεν υπήρχαν τότε.

Μόνο το κρεμασμένο από την οροφή «φανάρι» για τα αμέσως αναλώσιμα. Μερικά κατέληγαν μέχρι να ζητηθούν στο κατώι, δροσερό και σκιερό, όπου υπήρχαν τα πιθάρια με το λάδι, τις ελιές, τα κρεμασμένα στα δοκάρια κρεμμύδια, σκόρδα και σύκα. Τα τεράστια καρπούζια, αδυναμία του θείου, μεταφέρονταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω από το σπίτι, όπου μια δημόσια βρύση με «μπούζι» νερό και αφήνονταν μέχρι να προσφερθούν κομμένα σε φέτες, για να φαγωθούν χωρίς μαχαιροπίρουνα.

Μικροχαρές αλησμόνητες.