Το Πνεύμα του Τόνου

Γενετικά
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Μένει κανείς άναυδος με τα τεχνολογικά και άλλα μέσα, εργαλεία, μεθόδους που διαθέτει πια η Αστυνομία για την ανίχνευση των εγκληματικών τεκμηρίων. Γενετικό υλικό που εντοπίζεται, λέει, στις σόλες των παπουτσιών, σε σπάγκους, σε περιτύλιγμα δέματος, σε τοίχους, σε τζάμια, σε χαρτονομίσματα.

Ευοίωνα όλα αυτά, αλλά και συνάμα ανατριχιαστικά.

Σκεφτήκατε άραγε όταν δίνετε τυπικά το χέρι σας να κατέβει ένας γηραιός κύριος από το τραμ, όταν χτυπάτε τον ώμο ενός προπορευόμενου κυρίου για να τον ευχαριστήσετε που έκανε χώρο να περάσετε, τα χρήματα που σας έδωσε ως ρέστα ο μπακάλης ή ο ταμίας του σινεμά, το ποτήρι που ήπιατε νερό, κρασί, μπίρα στην καντίνα του δρόμου, την πόρτα που ανοίξατε στις βιολογικές τουαλέτες ταξιδεύοντας προς Κόρινθο, την εφημερίδα που, αφού διαβάσατε, αφήσατε στο παγκάκι του πάρκου, την κουδουνίστρα του μωρού σας που ξεχάσατε στην παιδική χαρά, πού όλα αυτά, σε ποια χέρια θα πέσουν, τι αυτά τα χέρια έπραξαν και θα βρεθεί το γενετικό υλικό σας παρέα με λωποδύτες, κλέφτες, δολοφόνους, παραχαράκτες, παιδόφιλους, μοιχούς, κατασκόπους κ.λπ.; Ένα κομμάτι πίτσα που περίσσεψε και το πετάξατε στα σκουπίδια έχει τα ίχνη σας, της γυναίκας σας, της Φιλιππινέζας, του παιδιού τού ντελίβερι, του ψήστη, του ζυμωτή, αλλά και του ανέστιου που την ψάρεψε στον σκουπιδοτενεκέ του Δήμου, που δεν αποκλείεται να είναι χρήστης και βαποράκι που πιάνεται. Ε, ρε, γλέντια!