Είχαν καρδιά απόβλητου

ΟΙ «ΠΕΔΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ» ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ «ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ
ΣΥΝΟΡΩΝ» ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΟΡΜΑΚ ΜΑΚΚΑΡΘΥ. ΟΡΓΙΑΣΤΙΚΗ
ΦΑΝΤΑΣΙΑ, ΚΡΟΥΝΟΙ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΓΛΩΣΣΑ ΧΩΡΙΣ ΛΙΠΑΡΕΣ ΛΕΞΕΙΣ. ΔΕΚΑ
ΒΙΒΛΙΑ ΣΕ ΣΑΡΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟΥ ΒΙΟΥ. ΑΡΚΕΤΑ, ΓΙΑ
ΝΑ ΤΟΝ ΕΝΤΑΞΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΕΤΡΑΔΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ.
Πίντσον, ΝτεΛίλο, Ροθ, ΜακΚάρθι: Η αγία τετράδα της σύγχρονης αμερικανικής μυθιστοριογραφίας, σύμφωνα με τον Χάρολντ Μπλουμ. Ο εβδομηνταεξάχρονος συγγραφέας έχει φανατικούς αναγνώστες και κριτικούς που ορκίζονται στο όνομά του. Έχει βραβευτεί με σημαντικά βραβεία. Τρία βιβλία του έγιναν επιτυχημένες ταινίες ( Όλα τα όμορφα άλογα, Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους, Ο δρόμος ).

Εξακολουθεί να είναι ακριβοθώρητος.

Στο τρίτο βιβλίο της τριλογίας του Πεδινές Πολιτείες βρίσκουμε ξανά τους ήρωες από τα δύο προηγούμενα βιβλία ( Όλα τα όμορφα άλογα,Το πέρασμα ). Το φθινόπωρο του 1952, ο Τζον Γκρέιντι Κόουλ και ο Μπίλι Πάρχαμ έχουν περάσει μέσα από τη φωτιά και έχουν επιβιώσει. Είκοσι χρόνων ο πρώτος και είκοσι οκτώ ο δεύτερος, εργάζονται στο ράντζο του Μακ στο Νέο Μεξικό. Απέναντί τους, πέρα από το ποτάμι, το Μεξικό.

Η υπόθεση έχει συστατικά μελοδράματος και κανένα από τα κλισέ του. Ο Τζον Γκρέιντι, νεαρός καουμπόη με καρδιά απόβλητου, ερωτεύεται ένα κορίτσι. Μια δεκαεξάχρονη Μεξικάνα πουτάνα, μια αλλοπαρμένη επιληπτική κόρη. Περνάει το ποτάμι και πληρώνει τα μαλλιοκέφαλά του στην Άσπρη Λίμνη, για να τη δει και να περάσει λίγες ώρες μαζί της. Αποφασίζει να την παντρευτεί. Η κοπέλα δέχεται, όμως τα πράγματα δεν λύνονται τόσο απλά. Το αταίριαστο ζεύγος θα πρέπει να τα βάλει με μαχαιροβγάλτες μαστροπούς, τον Τιμπούρσιο και τον Εντουάρντο. Ο δεύτερος, που είναι το μεγάλο αφεντικό, έχει ερωτευτεί το κορίτσι. Δεν σκοπεύει να το αποχωριστεί, αλλά να το σφάξει.

Ο Μπίλι προσπαθεί να συνετίσει τον ξεροκέφαλο φίλο του. Αδύνατον. Το μόνο που μένει είναι να τον συνδράμει στην τρέλα του. Γύρω από τους βασικούς ήρωες ξεδιπλώνεται μια πινακοθήκη προσώπων: ένας τυφλός μουσικός, μία μονόφθαλμη τσατσά, λιγομίλητοι καουμπόηδες, πουτάνες με κομποσκοίνια και σταυρούς, ένας ραντζέρης που παίζει μανιωδώς σκάκι.

Ο ΜακΚάρθυ αναπτύσσει την αφήγησή του κατά ριπάς. Η φαντασία του είναι οργιαστική, η γλώσσα του χωρίς λιπαρές λέξεις: ολόστεγνη και παρά ταύτα (ή ακριβώς γι΄ αυτό) εκρηκτική. Το βιβλίο γεμίζει πτώματα και οι σελίδες πιτσιλάνε αίμα. Υποδόριο χιούμορ διατρέχει τους διαλόγους.

Ο επίλογος τοποθετείται πενήντα χρόνια μετά. Ο εβδομηνταοκτάχρονος Πάρχαμ βρίσκεται στην Αριζόνα. Συναντά έναν ανώνυμο ξένο και συζητά μαζί του. Ο διάλογός τους σχηματίζει επάλληλους κύκλους πολλαπλών αφηγήσεων, φανταστικών και ρεαλιστικών. Το όνειρο αντικρύζεται με την πραγματικότητα, οι παγανιστικές θυσίες με τον θάνατο.

Ο ΜακΚάρθυ γράφει την αιμοσταγή ιστορία της παλιάς Δύσης. Σχηματίζει μια αρρενωπή αφήγηση. Επινοεί έναν κόσμο- και τη γλώσσα του. Μια γλώσσα που ο λυρισμός δεν φωνασκεί και δεν ακκίζεται, πράγμα που αποδίδεται στη μετάφραση. Μια γλώσσα με στεγνές λέξεις, που καλύπτουν πανίσχυρα αισθήματα. Ένα ιδιότυπο μέσο έκφρασης, στο οποίο παλιό και νέο ενώνονται.

Cormac ΜcCarthy

ΠΕΔΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ

ΜΤΦ.: ΑΛΕΚΟΣ ΜΠΕΝΡΟΥΜΠΗΣ ΕΚΔ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, 2009 ΣΕΛ. 364