«Εγώ δεν γεννήθηκα κατά λάθος»

Ο «ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ» ΕΙΝΑΙ
ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΦΕΡΕΙ.
ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΟΔΥΝΗ, ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΑΝΑΜΕΤΡΙΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΑΓΩΝΑ
ΑΝΙΣΟ, ΑΛΛΑ ΤΟΛΜΗΡΟ. ΔΡΟΜΟ
ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ
ΤΟΝ ΝΙΚ ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΗΣ.
«Όταν ήμουν μικρή το μεγαλύτερο μυστήριο για μένα δεν ήταν το πώς γίνονται τα μωρά αλλά το γιατί….Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν παιδιά κατά λάθος, εγώ γεννήθηκα για κάποιον συγκεκριμένο σκοπό. Γεννήθηκα γιατί ένας συγκεκριμένος επιστήμονας κατάφερε να “ψαρέψει” τα ωάρια της μητέρας μου και το σπέρμα του πατέρα μου για να δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο συνδυασμό γενετικού υλικού. Εγώ δεν γεννήθηκα κατά λάθος».

Η Άννα Φιτζέραλντ, η μικρή ηρωίδα του μπεστ σέλερ της Αμερικανίδας Τζόντι Πίκουλτ Ο φύλακας της αδελφής μου, είναι ένα παιδί που γεννήθηκε σε δοκιμαστικό σωλήνα με προκαθορισμένα γενετικά χαρακτηριστικά, έτσι ώστε να είναι συμβατός δότης για την κατά τρία χρόνια μεγαλύτερη αδελφή της, Κέιτ, που πάσχει από μια σπάνια μορφή λευχαιμίας. Φύλακας- άγγελος, ασθενήςμη ασθενής, η Άννα συντονίζει και εγκλωβίζει τον βηματισμό της στην αβέβαιη τροχιά ζωής της αδελφής της, παρέχοντας από βρέφος ενός μήνα και για δεκατρία συναπτά έτη, λευκοκύτταρα, λεμφοκύτταρα, μυελό των οστών- ή ό,τι άλλο κρινόταν αναγκαίο για να «ξεγελαστεί το αδελφικό ασθενές σώμα» πως ήταν υγιές- ώστε να κερδηθεί μια μικρή ανάπαυλα και ψευδαίσθηση κανονικότητας για την οικογένεια Φιτζέραλντ, μέχρι την επόμενη υποτροπή και τις απροσδόκητες επιπλοκές της.

Επιπλοκές που συνιστούν τον πυρήνα και διαμορφώνουν την καθημερινότητα του οικογενειακού δράματος των Φιτζέραλντ, αναδιατάσσοντας με κάθε νέα εισαγωγή στο νοσοκομείο τις προτεραιότητες της κοινής ζωής. Η άρρωστη Κέιτ μονοπωλεί το ενδιαφέρον των γονιών της, της επίμονης και αποφασισμένης να μην την αφήσει να πεθάνει μάνας, Σάρας, (Κάμερον Ντίαζ, στην ταινία) και του τρυφερού αλλά μάλλον άβουλου πατέρα Μπράιαν (Τζέισον Πάτρικ), εξοστρακίζοντας στην εξώτερη μοίρα του γονεϊκού ενδιαφέροντος τον παραβατικό (πότη, ναρκομανή, σχεδόν πυρομανή!) μεγαλύτερο γιο Τζέσε αλλά και την ετεροκαθοριζόμενη, ψυχικά, Άννα. Μέχρι που η 13χρονη Άννα θα αποφασίσει να περάσει από την άλλη μεριά του καθρέφτη – «αυτό το κορίτσι ή θα χάσει την αδελφή του ή θα χάσει τον εαυτό του»- αναζητώντας το δικό της είδωλο: όχι μόνον θα αρνηθεί να δώσει έναν από τους δύο της νεφρούς στην άρρωστη αδελφή της, που βρίσκεται στο τελικό στάδιο νεφρικής ανεπάρκειας, αλλά θα μηνύσει τους γονείς της, διεκδικώντας να διαθέτει το σώμα και τα όργανά της όπως εκείνη αποφασίζει, παύοντας να λειτουργεί ως «αποθήκη υλικού για την Κέιτ».

Ο καθρέφτης σπάει
Ο καθρέφτης σπάει και κάτι ανάλογο είχε την ευτυχή έμπνευση να πράξει και η συγγραφέας. Αφηγούμενη την ιστορία, μέσα από τη διαφορετική κάθε φορά οπτική των προσώπων του δράματος, σπάζοντας τη φυσική χρονική αλληλουχία, η Πίκουλτ αποφεύγει τον σκόπελο της ηθικολογίας ή το μελόδραμα, φωτίζοντας τις οδυνηρές συγκρούσεις των πολυδιάστατων χαρακτήρων της, αναπτύσσοντας τα δαιδαλώδη ερωτήματα- Ποιο είναι το νόμιμο και ποιο το ηθικό; Πού είναι το δίκαιο και πού το σωστό; Πού συγκρούεται η ιερότητα μιας ζωής με την ποιότητα της άλλης;- για να αποδεχθεί, σε μια κρίσιμη καμπή της πλοκής, και να φωνάξει: «Μπορείτε να μου πείτε ποια είναι η σωστή απάντηση;»!

Ήττα της αφήγησης; Κάθε άλλο, όπως άλλωστε αποδεικνύει και το ανατρεπτικό τέλος. Την τελευταία λέξη την ξέρει μονάχα ο συγγραφέας και ο Θεός!

Jody Ρicoult

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣΜΟΥ

ΜΤΦ. ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΚΔ.
ΜΟDΕRΝ ΤΙΜΕS, 2005 ΣΕΛ. 464, ΤΙΜΗ: 24 ΕΥΡΩ