Βλάπτει η λογική του σούπερ μάρκετ

Στα 56 αυτά χρόνια είδα στην Επίδαυρο μεγάλες παραστάσεις, μεγάλες ερμηνείες και μεγάλες λύσεις στα επί μέρους προβλήματα που θέτει το αρχαίο δράμα, τραγικό και κωμικό.

Είδα και μέτριες, οι περισσότερες, και άθλιες παραστάσεις. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει στην τέχνη, πέρα από τις καλές προθέσεις, το αποτέλεσμα. Εξάλλου σε ποιο διεθνές φεστιβάλ δεν υπάρχουν και μέτριες εκδηλώσεις και φιάσκα και τερατώδη αντιαισθητικά και συχνά ανήθικα (καλλιτεχνικά, εννοώ) κακουργήματα. Έχω δει στην Αβινιόν σκουπίδια, χωματερές στο Εδιμβούργο και ανοησίες στις διάφορες διοργανώσεις του «Θεάτρου των Εθνών». Ένα φεστιβάλ το σώζει το γενικό του σκεπτικό και το στίγμα του, η ειδίκευσή του. Ποτέ ένας θεσμός δεν ευδοκίμησε και δεν κέρδισε το στοίχημα του χρόνου με τη λογική του σούπερ μάρκετ και της πολυσυλλεκτικότητας.

Με το δικαίωμα του αυτόπτη μάρτυρα ενός θεσμού 56 ετών, υποστηρίζω πως τα Επιδαύρια πρέπει να περιοριστούν στο αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό δράμα. Να περιοριστούν οι παραγωγές, να διπλασιαστούν οι παραστάσεις, τέσσερις αντί για δύο και να παραγγελθούν σε Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες, σε ελληνική γλώσσα ή όποια ξένη, με Έλληνες ή ξένους ηθοποιούς, παραγωγές δύο χρόνια πριν πραγματοποιηθούν και σχεδιασμένες για το μέγεθος, τους όρους και την αισθητική της Επιδαύριας Ορχήστρας. Α! και κάτι θεμελιώδες. Το αμφιθέατρο της Επιδαύρου, χωρητικότητας 11.500 θεατών, είναι χώρος όπου συρρέουν αδιαφοροποίητα πλήθη, απροσδιόριστης μόρφωσης και αδιευκρίνιστης αισθητικής παιδείας. Άρα, οι παραστάσεις εκεί θα πρέπει να είναι Σχολείο και όχι Πειραματικό Εργαστήριο.