[ Δρόμοι ]

Οι τραγωδίες…
… πολλαπλασιάστηκαν αυτή τη χρονιά στην αεροπορική βιομηχανία (στη Βραζιλία, στην Υεμένη, στο Μπάφαλο). Το ίδιο και τα μυστήρια για τα αίτιά τους. Γιατί δεν εκπληρώθηκαν οι υποσχέσεις που είχαν δοθεί στους επιβάτες με την απελευθέρωση της αεροπορικής αγοράς; Ο «πατέρας» αυτής της απελευθέρωσης, όπως τον είπαν, ο οικονομολόγος Άλφρεντ Καν, την είχε οραματιστεί σαν έναν παράδεισο, με φθηνότερα εισιτήρια, ασφαλή αεροσκάφη και πιο προσιτά αεροπορικά ταξίδια για όλους.

Μια έκθεση…
… του αμερικανικού ινστιτούτου «Demos» για την απελευθέρωση της αμερικανικής αεροπορικής αγοράς, που αποτέλεσε τη «μητέρα» και για την απελευθέρωση της ευρωπαϊκής αεροπορικής βιομηχανίας, έρχεται να αποκαλύψει μια κατάσταση διάλυσης: «Από τις περίπου 150 αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους που ιδρύθηκαν από το 1978, σήμερα έχουν απομείνει καμιά δεκαριά, που καλύπτουν μόλις το 10% των πτητικών αναγκών. Περισσότεροι από 100.000 πιλότοι, αεροσυνοδοί, φροντιστές και προσωπικό εδάφους έχασαν τις δουλειές τους από το 2001. Την περασμένη χρονιά, οι χρεώσεις για τις αποσκευές ξεπέρασαν τα 1,1 δισ. δολάρια και αναμένεται να τριπλασιαστούν έως το 2010. Το 2007, τουλάχιστον το 25% των πτήσεων είχαν καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να χαθούν 112 εκατομμύρια επιβατώρες. Και περισσότερες από 100 περιοχές της χώρας έχασαν την αεροπορική τους σύνδεση τα τελευταία δέκα χρόνια». Αυτή είναι η κατάντια της μεγαλύτερης αεροπορικής βιομηχανίας του κόσμου, ύστερα από τριάντα χρόνια απελευθέρωσης της αεροπορικής αγοράς: χιλιάδες απολύσεις, χαμηλότεροι μισθοί, χειρότερες συνθήκες εργασίας, «σκόντο» στην ασφάλεια πτήσεων και οικονομική κατάρρευση των αεροπορικών εταιρειών, με απώλειες 33 δισ. δολαρίων από το 2000 (σχεδόν διπλάσιες από τα σωρευτικά κέρδη των προηγούμενων 60 ετών).

Η απελευθέρωση…
… υποτίθεται πως θα άνοιγε στις αεροπορικές εταιρείες νέους και απέραντους ορίζοντες, γράφει η αμερικανική έκθεση. Εταιρείες μεγάλες και μικρές, νέες και παλιές, θα ανταγωνίζονταν και θα εργάζονταν για το κοινό καλό. Αντί γι΄ αυτό, η βιομηχανία είναι σήμερα ολιγοπωλιακή όσο ποτέ άλλοτε. Όπου και όσο κι αν μειώθηκαν τα εισιτήρια, αυτό συνέβη αποκλειστικά και μόνο επειδή οι αεροπορικές εταιρείες εκμεταλλεύτηκαν το χαοτικό περιβάλλον της απελευθέρωσης σαν ένα πρόσχημα για να περικόψουν τους μισθούς. Η απελευθέρωση έβλαψε το επιβατικό κοινό. Έφερε ακόμη περισσότερες καθυστερήσεις και έκοψε ακόμη περισσότερες υπηρεσίες προς τους επιβάτες, ενώ φόρτωσε τα πληρώματα με απίστευτο στρες, επιβάλλοντάς τους υπερωρίες τριών και πέντε ημερών τον μήνα.

Τα δύο τρίτα…
… της συντήρησης των μεγάλων αεροσκαφών γίνονταν πριν από δέκα χρόνια από τις ίδιες τις αεροπορικές εταιρείες. Σήμερα, όπως γράφει η έκθεση, το 71% αυτής της συντήρησης έχει εκχωρηθεί για λόγους οικονομίας σε ντόπιους και ξένους υπεργολάβους. Αυτό το «έλλειμμα ασφάλειας» έχει γίνει ο χειρότερος εφιάλτης της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που η έκθεση του ινστιτούτου «Demos» επιγράφεται «Πτήσεις στα τυφλά».