Στη φωλιά των γυπαετών

Οι κορυφές του Καθαρού ανοίγουν αργά σαν βαριές κουρτίνες τραβηγμένες από χέρια γιγάντων που στους ώμους τους κάθονται οι γυπαετοί της Κρήτης. Στα πόδια του οροπεδίου χαμηλά απλώνεται η Κριτσά, με τα σπίτια της να σχηματίζουν το σημάδι του σκορπιού.
Η Κριτσά είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Κρήτης. Οι κάτοικοι, με τη δική τους ντοπιολαλιά και πολιτιστική ταυτότητα μάχονται με το χρόνο για να διατηρήσουν τις παραδόσεις τους. Το χωριό είναι κτισμένο σε περίοπτη θέση, με τα δαιδαλώδη καλντερίμια του να ξυπνάνε από τον λήθαργο του χειμώνα με τις παιδικές φωνές του καλοκαιριού.

Έχει δύο εισόδους και το ένα μονοπάτι- που σώζονται τμήματά- ξεπερνά τα χίλια χρόνια ζωής. Μια βόλτα στην Κριτσά, κάτω από τις κληματαριές, ανάμεσα στις μυρωδιές από μυζηθρόπιτες με μέλι και στα σπίτια τα φουσκωμένα από τον ασβέστη, με τις ανοιχτές πόρτες και τις υφάντρες στον δρόμο να κεντάνε την πορφύρα, σας βοηθά να κατανοήσετε αυτή την ξεχωριστή κοινωνία ανθρώπων και την ψυχή του τόπου τους.

Απομεινάρια ενετικών πύργων, μαγαζιά της δεκαετίας του ΄70, βυζαντινές εκκλησίες και καμάρες συνθέτουν ένα κράμα πολιτισμών που αποκαλύπτεται ανάμεσα στα στενά περάσματα. Μη σας περάσει η ιδέα να μπείτε στα άδυτα του χωριού με αυτοκίνητο, τα στενά του είναι αδιέξοδα!

Δεν ήταν τυχαίο που ο Ζυλ Ντασσέν επέλεξε την Κριτσά για να γυρίσει την ταινία «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» του Νίκου Καζαντζάκη. Για τις ανάγκες του έργου διαμόρφωσε έναν χώρο στο κάτω μέρος του χωριού και εκείνο το κτίριο σώζεται σε καλή κατάσταση σήμερα. Τα γυρίσματα της ταινίας και οι τοιχογραφίες στο μοναστήρι τηςΠαναγίας της Κεράς που επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες έδωσαν νέα πνοή ανάπτυξης στον τόπο που είχε αρχίσει να παρακμάζει από τη μετοίκηση των κατοίκων στον Άγιο Νικόλαο.