Δίκτυο

Πίνα Μπάους, σας ευχαριστούμε
Γ.Δ.Κ.Σ.

«Ο Ορφέας δεν αντέχει και την κοιτάζει. Το ντυμένο στα μαύρα σώμα της Ευρυδίκηςτραγουδίστριας λυγίζει άψυχο. Το ντυμένο με ένα κατακόκκινο του έρωτα και της φωτιάς σώμα της Ευρυδίκης- χορεύτριας λυγίζει κι αυτό άψυχο και σωριάζεται κάθετα πάνω στο πρώτο. Ο Ορφέας- μέτζο γονατιστός πάνω τους θα τραγουδήσει το σπαρακτικό “Τι θα κάνω χωρίς την Ευρυδίκη”. Και η Πίνα Μπάους της κίνησης για τη στιγμή αυτή θα επιλέξει την πλέον ιδιοφυή ιδέα της βραδιάς: την ακινησία. Ο χορευτής Ορφέας, πεσμένος στα γόνατα, διπλωμένος, συντριμμένος, θα μείνει πλάτη, ακίνητος, όσο ακούγεται η άρια. Και μετάπώς γίνεται να ζήσει πια;- θα χαθεί μαζί με την Ευρυδίκη που τη σκότωσε η αγάπη του. Το μαύρο “τρίο” του Άδη βάζει ένα κομμάτι πορφυρό βελούδο κάτω από τα πέλματά του και το κορμί του λυγίζει στα χέρια τους σαν μια Πιετά για να το ωθήσουν, να το τσουλήσουν, πάνω στο βελούδο που γλιστράει στο δάπεδο, στο προσκήνιο όπου το εναποθέτουν ενώ η μέτζο Ορφέας σωριάζεται πάνω στα δύο σώματα της Ευρυδίκης, με τον φωτισμό αμείλικτο πάνω στα τέσσερα νεκρά κορμιά- ένα φινάλε που χαράζεται πύρινο στη μνήμη. Έχουνε γνωρίσει οι πέτρες της Επιδαύρου εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια πολλές συγκινήσεις- οι οποίες τελευταία όλο και αραιώνουν, όλο και σπανίζουν…

Η πεποίθησή μου είναι πως ύστερα από χρόνια θα μιλάμεθα μιλάνε- για τις δύο βραδιές του “Ορφέας και Ευρυδίκη” της Πίνα Μπάους στην Επίδαυρο όπως μιλάμε σήμερα για την “Νόρμα” και την “Μήδεια” της Κάλλας: μία Μεγάλη Στιγμή. Κι ας έχουν “μικρύνει” απελπιστικά οι καιροί μας».

Αντέγραψα από το περσινό μου κομμάτι για την τελευταία φορά που είδα δουλειά της Πίνα Μπάους- Σάββατο 20 Ιουλίου 2008. Αυτές τις θεσπέσιες εικόνες της δεν θα τις ξεχνούσα. Τώρα, επιπλέον, τις κρατώ φυλαγμένες βαθιά μέσα μου. Όπως φαντάζομαι και όλοι όσοι ήμασταν εκεί.

Πίνα Μπάους, σας ευχαριστούμε.


Μαθήματα στη λίμνη
Χ.

Ποιος είπε ότι το θέατρο είναι υπόθεση μόνον των μεγάλων πόλεων; Κι όμως, μακριά από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη συμβαίνουν κάποιες φορές σημαντικά πράγματα που περνούν… απαρατήρητα, επειδή- λόγω απόστασηςδεν πέφτουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Κι ενώ τα καλοκαίρια στην επαρχία είναι συνήθως ταυτισμένα με μεγάλες συναυλίες, στη λίμνη Πλαστήρα άνθρωποι που αγαπούν το θέατρο- με εμψυχωτή τον Σπύρο Μπουντούρη- έριξαν το βάρος τους στο θέατρο. Από τις 11 έως τις 17 Ιουλίου διοργανώνουν το 6ο Θεατρικό Θερινό Σεμινάριο «Δρυάδες 2009» με θέμα «Τα ρω του νερού και της τέχνης», που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, ηθοποιούς, θεατρολόγους, σπουδαστές δραματικών σχολών, μουσικούς και φοιτητές. Τα μυστικά του θεάτρου θα διδάξουν οι Θανάσης Παπαγεωργίου, Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, Αγγελική Κασόλα, Κώστας Βόμβολος, Χαρά Τσιώλη, Άκης Αμπράζης, Γλύκα Γιαννούση, Παναγιώτης Κυρίτσης και Βιργινία Κεχαγιά, ενώ θα μιλήσουν οι Μήτσος Κασόλας, Τάσος Ψαρράς, Μηνάς Βιντιάδης, Νίκος Χύτας, Μαρία Κυριάκη, Δημήτρης Τσαγκάρης, Θεόφιλος Μπρουζιώτης. Για πληροφορίες στα τηλ. 6974.958683 και 24410-23.025.

Όσοι πιστοί, προσέλθετε…


Έκρηξη ρυθμών
Μ.Μ.

Από τις πιο γεμάτες σε ρυθμό και παλμό βραδιές που έχουμε ζήσει τελευταία. Οι Βajofondo «πετούσαν» σαν πανκ μπάντα σε τάνγκο έξαψη, με τον Γκουστάβο Σανταολάγια και τους άλλους να μη στέκονται λεπτό. Έχουν ιδιαίτερη αγάπη, είπαν (και το έδειξαν), για την Ελλάδα που είναι η πρώτη χώρα (εκτός Αργεντινής) στην οποία το άλμπουμ τους έγινε χρυσό. Ανέβηκε και κόσμος και χόρεψε στη λάτιν φιέστα με τον post-latin ήχο τους. Εκρηκτικοί οι Οrishas. Ένα ηφαίστειο από κουβανέζικο και urban ρυθμό- και κίνηση- με τα χαρακτηριστικά Οrishas όμως αυτό. Εντυπωσιάζομαι κάθε φορά που τους βλέπω. Μαγικοί οι Τinariwen – το «τρανς» της ερήμου. Κι αν και νωρίς, οι Dub Ιnc έκαναν κατάσταση. Οκτώ χιλιάδες κόσμος στις δύο μέρες πέρασε από τον Ιππικό στο Γουδή. Ο Κosmos «κοιτάει» ήδη για το επόμενο φεστιβάλ του (που, ελπίζουμε, δεν θα έχει και τις ουρές ταλαιπωρίας στα μπαρ).