Πόσο πραγματική είναι η πραγματικότητα;

Ο 39ΧΡΟΝΟΣ ΓΑΛΛΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΝΤΟΥΑΝ ΜΠΕΛΟ
ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ,
ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΕΣ
ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΛΕΘΡΙΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΕΔΩ
Μπορούμε να ορίσουμε μια περίοδο και μια χώρα όπου το «μέλλον» επισκέφτηκε το «παρόν» και το άλλαξε για πάντα; Εξαιρετικά δύσκολα, δηλονότι δεν συνέβη μια φορά αυτή η ανορθόδοξη «παρέμβαση», ούτε σε έναν μόνο τόπο. Ο Αντουάν Μπελό πάντως ανασύρει την πιο κραυγαλέα από τις γνωστές περιπτώσεις: την Τιμισοάρα.

Τι έγινε σε αυτή την πόλη της Ρουμανίας τον Δεκέμβριο του 1989; Μια εξέγερση και μια παραχάραξη. «Θα θυμάστε σίγουρα», μας λέει η Λένα Θόρσεν, η ψυχρή Δανέζα ηρωίδα του Μπελό, «το επεισόδιο των ομαδικών τάφων της Τιμισοάρα. Η ανακάλυψη αυτών των τάφων, που αποδόθηκαν στην ωμότητα των δυνάμεων ασφαλείας του Τσαουσέσκου, συγκλόνισε τη διεθνή κοινή γνώμη, η οποία εκδήλωσε τότε ολόψυχα τη συμπάθειά της στους αντιπάλους του Ρουμάνου δικτάτορα. Χωρίς εκείνους τους ομαδικούς τάφους είναι πιθανόν το ΝΑΤΟ και ο ΟΗΕ, εκ φύσεως φορείς νομιμότητας, να είχαν υποστηρίξει για περισσότερο καιρό το υπάρχον καθεστώς. Αντ΄ αυτού όμως, άφησαν τον λαό να συλλάβει και να εκτελέσει το ζεύγος Τσαουσέσκου. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ένας δυτικός δημοσιογράφος αποκάλυψε ότι περιείχαν πέντε με δέκα φορές λιγότερες σορούς απ΄ ό,τι είχε ανακοινωθεί κατά τη διάρκεια των γεγονότων. Η απόκλιση παραήταν μεγάλη για να αποδοθεί σε αμέλεια». Παραχαράξεις τύπου Τιμισοάρα θα δούμε κάμποσες από το εμβληματικό 1989 κι εντεύθεν. Ωστόσο μονάχα ένας ιδιότυπος κοσμοπολίτης σαν τον Αντουάν Μπελό, πετυχημένος τόσο στον συγγραφικό όσο και στον επιχειρηματικό χώρο, θα μεταλαμπαδεύσει αυτή την υπόθεση εργασίας από την περιοχή της παραφιλολογίας και των θεωριών συνωμοσίας στην περιοχή ενός νέου λογοτεχνικού υβριδίου, μισού περιπετειώδους μυθιστορήματος και μισού μυθιστορήματος ιδεών. Αν θέλετε να πάρετε μια καλή ιδέα πώς θα έγραφε ο Ιούλιος Βερν του 19ου αιώνα έτσι και του εμφυτεύαμε την τεχνογνωσία του 21ου, διαβάστε επειγόντως τους Παραχαράκτες.

Φερέφωνο του Μπελό στο μυθιστόρημα είναι ο 21χρονος Ισλανδός Σλιβ Νταρτουνγκούβερ, φέρελπις πτυχιούχος Γεωγραφίας. Τον Σεπτέμβριο του 1991 ο Σλιβ προσλαμβάνεται στο Ρέικιαβικ από ένα γραφείο περιβαλλοντικών μελετών για να συντάσσει εκθέσεις που θα προβλέπουν «τις επιπτώσεις της ανθρώπινης παρέμβασης στο οικοσύστημα». Πρώτη του ανάθεση; Η έκθεση για τη δημιουργία ενός νέου σταθμού βιολογικού καθαρισμού στη Γροιλανδία. Σύντομα ο Σλιβ θα αντιληφθεί ότι αυτή η ανάθεση δεν είναι παρά η «βιτρίνα» της πραγματικής του αποστολής που ταυτίζεται με την ανθρώπινη παρέμβαση στο… ιστορικό οικοσύστημα. Αληθινός του εργοδότηςκι έκτοτε άγρυπνος Μεγάλος Αδελφός- είναι ο ΟΠΠ (Όμιλος Παραχάραξης της Πραγματικότητας), μια μυστική οργάνωση που έχει στις γραμμές της χιλιάδες πράκτορες. Τι ακριβώς κάνουν οι πράκτορες του ΟΠΠ; «Κατασκευάζουν απολύτως αληθοφανή σενάρια, στα οποία εν συνεχεία δίνουν υπόσταση παραλλάσσοντας τις υπαρκτές πηγές, και μάλιστα δημιουργώντας νέες». Συν τω χρόνω αυτά τα σενάρια αποκτούν τη δική τους αυτόνομη δυναμική: «Με το που απελευθερώνονται στο περιβάλλον τα προσεταιρίζονται ομάδες, τα παραλλάσσουν, τα εξωραΐζουν και, κατ΄ αυτόν τον τρόπο, τους δίνουν μια υπόσταση που παρασύρει ακόμη και τους σκεπτικιστές.

Αntoine Βello

OΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ

ΜΤΦ. ΕΥΓΕΝΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΥ ΕΚΔ. ΠΟΛΙΣ 2009 ΣΕΛ. 528