Το Πνεύμα του Τόνου

Καπνός
Του Μάνου Ελευθερίου

Και τώρα τι θα γίνει με τη μυθολογία του τσιγάρου; Επί εκατοντάδες χρόνια δισεκατομμύρια άνθρωποι έκαναν λάθος! Τελικά η γη δεν είναι επίπεδη. Είναι στρογγυλή.

Και καλά τα δεκάδες τραγούδια που γράφτηκαν για το τσιγάρο, καλά οι αναφορές στα μυθιστορήματα, ωραίες οι φωτογραφίες των καλλιτεχνών με το αναμμένο τσιγάρο, θαυμάσιοι οι σταρ του σινεμά σε μυθικές πόζες, όπως του Μπόγκαρντ ή της Χέιγουορθ για παράδειγμα (σκεφθείτε τους δίχως το ακατονόμαστο σε ειδικές σκηνές), όταν οι δικοί μας είναι ανίκανοι να «περιμένουν» κάπου και να μην το ανάψουν. Αφήνω το «ζουμ» στα γεμάτα τασάκια. Έτσι εύκολα θα κλείσουν οι βιομηχανίες; Και τόσες χιλιάδες εργάτες θα γίνουν ιεραπόστολοι για να διδάσκουν τις «βλαβερές συνέπειες του καπνού»; Και πώς θα ιστορηθούν εκείνοι οι έρανοι, παλαιότερα, για το τσιγάρο και τη φανέλα του στρατιώτη; (Άραγε ακόμη εισπράττονται οι φόροι για τα δύο τσιγάρα, από τα 22 που είχαν κάποτε τα κουτιά και πήγαιναν όπου πήγαιναν;).

Και πώς θα αντικαταστήσουμε τις εξαίσιες αφίσες τού Μεσοπολέμου ή τις φωτογραφίες του Παπαστράτου όταν πάντρευε η βιομηχανία του με έξοδά της είκοσι ζευγάρια εργατών και εργατριών; Όλοι τους ήταν εχθροί μας; Θα διαγράψουμε τα πρόσωπα σαν τις φωτογραφίες του Στάλιν όταν εξαφάνιζαν οι δύστυχοι φωτογράφοι πρόσωπα που ήταν κάποτε δίπλα του και αμάρτησαν;

Οι ανέραστοι της κυβέρνησης μάς οδηγούν με ιαχές ρωμαϊκού θριάμβου προς την υγεία!

«Μόνο οι νοσοκόμοι» μάς περιμένουν «με τον κόκκινο σταυρό στο περιβραχιόνιο… με το μάτι τους άγριο για τσιγάρο» (Ελύτης, «Άξιον Εστί»).