Με ομηρική αφήγηση
ΟΙ ΑΠΙΘΑΝΕΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΟΙΔΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ
Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΧΩΜΕΝΙΔΗ, ΠΟΥ ΑΠΟΤΙΕΙ
ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΟΜΗΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΩΝΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
Τ ο όνομά του είναι Τήνελλος Ανθρωπίωνος Απολλωνιεύς. Είναι ένας φανταστικός αοιδός της αρχαιότητας και ο ήρωας του νέου μυθιστορήματος του Χρήστου Χωμενίδη, Λόγια- Φτερά. Πατρίδα του η Απολλωνία, λιμάνι- αποικία Μυκονιατών στις ακτές της Ιωνίας. Ο πατέρας του ήταν ραβδιστής στις ελιές, έχανε όμως όλα του τα υπάρχοντα σε στοιχήματα.
Όταν στοιχημάτισε και με τον βασιλιά της Απολλωνίας για το ποιος θα μεθύσει πρώτος πάνω στο φιλιατρό ενός πηγαδιού, κέρδισε το στοίχημα, ο χοντρός βασιλιάς όμως φράκαρε στο πηγάδι πέφτοντας, τον ανέβασαν και σκότωσε τον παιγνιώδη ραβδιστή. Ο μικρός Τήνελλος έγινε δούλος στο παλάτι μέχρι που τον είδε ο διάσημος αοιδός Αναβάτης και τον πήρε μαζί του.
Από τότε αρχίζει η μεγάλη Οδύσσεια του Τήνελλου, ένα οδοιπορικό το οποίο, παππούς πλέον, αφηγείται ο ίδιος στον εγγονό του λίγο πριν πεθάνει. Στην αρχή, δευτερεύουσα παρουσία στο «μπουλούκι» του Αναβάτη, αργότερα έγινε το «τραπέζι» του. Καθόταν δηλαδή στα τέσσερα μπροστά του για να ακουμπάει στην πλάτη του ο αοιδός τη λύρα του αλλά και για να παίζει ρόλο υποβολέα. Ο κόσμος αποθεώνει παντού τις ιστορίες του διάσημου Αναβάτη, ενός παχύσαρκου προσώπου που θεωρείται ότι ζει εδώ και αιώνες και γνωρίζει όλες τις ιστορίες από πρώτο χέρι. Όταν πεθαίνει, ο Τήνελλος- που τον έχει πρώτα προδώσει πηγαίνοντας με την ερωμένη του- αρχίζει δική του καριέρα. Ο Χωμενίδης εξιστορεί απίθανες περιπέτειες- έρωτες, προδοσίες, πατροκτονίες, απάτες, κλοπές, ναυάγια- και στέλνει τον ήρωά του απ΄ άκρη σ΄ άκρη στον τότε γνωστό κόσμο. Μέχρι και στους Ολυμπιακούς Αγώνες στέλνει τον Τήνελλο, να τραγουδήσει την υποτιθέμενη δόξα των Μυκηνών. Σε μια σαφή αλληγορία για τη σημερινή Ελλάδα, ο Τήνελλος «αδειάζει» τους Μυκηναίους και αντί να τους δοξάσει με το τραγούδι του τούς ελεεινολογεί που μιλάνε μόνο για τις παλιές δόξες ενώ τη συγκεκριμένη στιγμή δεν είναι παρά ένα χωριό δευτερεύουσας σημασίας.
Ο Τήνελλος, ως αοιδός, μαγεύει το κοινό του με όλες τις αρχετυπικές ιστορίες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας. Ως προσωπικότητα, σαγηνεύει τους αναγνώστες του βιβλίου με την ελευθερία, την εξυπνάδα, την ελαφρότητα, τους ηθικούς του κώδικες και το χιούμορ του. Οι θεμελιακές ιστορίες και οι βασικοί ανθρώπινοι τύποι παρελαύνουν όλοι από το βιβλίο, δείχνοντας πως παρά την απόσταση του χρόνου και τις διαφορές των παραστάσεων που έχουμε σήμερα, η ανθρώπινη κωμωδία, όπως θα έλεγε και ο Μπαλζάκ- ομολογημένος μυθιστορηματικός μέντορας του Χωμενίδη-, παραμένει η ίδια.
Χρήστος Χωμενίδης
ΛΟΓΙΑ – ΦΤΕΡΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ ΣΕΛ. 370











