Ο Κουβανός Μπουκόφσκι ξαναχτυπά

Ο «ΚΟΥΒΑΝΟΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ» ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΙΚΟ ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΜΟ ΤΟΥ: ΠΟΡΝΕΣ,
ΠΡΕΖΑΚΗΔΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ, ΟΦΘΑΛΜΟΠΟΡΝΟΙ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ
ΑΝΕΡΓΟΙ ΣΥΝΩΘΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΘΗΡΕΥΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ
ΧΩΜΑΤΕΡΗ ΠΟΥ- ΚΑΤ΄ ΑΥΤΟΝ- ΣΥΝΙΣΤΑ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ
ΑΒΑΝΑ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ Ο ΓΚΟΥΤΙΕΡΕΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΝΑ
ΗΔΟΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΤ΄ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ
ΟΧΕΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΕΙ
Παρουσιάζοντας το βιβλίο του Γκουτιέρες (1958) Στην Καρδιά της Κούβας, ο Βασίλης Πεσμαζόγλου έγραφε πέρυσι από τις στήλες του «Βιβλιοδρομίου» ότι αυτόν θα επιθυμούσε να έχει ξεναγό σε μια πιθανή περιήγησή του στο νησί. Και είχε δίκιο, τότε τουλάχιστον που ο Κουβανός συγγραφέας σκάλιζε μετά λόγου γνώσεως την καθημερινότητα των Κουβανών πίσω από το παραβάν της Τropicana και των άλλων κλαμπ, όπου οι τουρίστες ζουν τις φωσφορίζουσες σκιές του τροπικού ονείρου. Ο αναγνώστης του Βασιλιά της Αβάνας μάλλον θ΄ αναζητήσει άλλο ξεναγό. Γιατί η Κούβα της δεκαετίας του ΄90 που σκιαγραφείται εδώ συνιστά- σχεδόν κυριολεκτικά- έναν οχετό.

Οι ήρωες τρέφονται με σκουπίδια, εκδίδονται με την πρώτη ευκαιρία, κοιμούνται σε μισογκρεμισμένες επαύλεις καμιά δεκαριά σ΄ ένα δωμάτιο, αποπατούν στην ταράτσα του σπιτιού τους, ουρούν στην πόρτα τους, πεινούν διαρκώς, δεν πλένονται ποτέ, πίνουν ποτά- μπόμπες, σνιφάρουν ό,τι λάχει, τσακώνονται και δεν κάνουν τίποτα ολημερίς- ούτε καν καταφεύγουν σε μια από τις ελκυστικές ακτές του νησιού- παρά μόνο ονειρεύονται την απόδραση στη γειτονική Φλόριντα. Α… βέβαια, παρά την οριακή ανθρώπινη κατάστασή τους, επιδίδονται σε αχαλίνωτο σεξ με μια ορμή δυσανάλογη προς τη χρόνια ασιτία τους, τις ψείρες που παρεπιδημούν στο οικοσύστημα του κορμιού τους, τα λογής λογής νοσήματα και τη δομική βρώμα που ο συγγραφέας περιγράφει ηδονοβλεπτικά. Αυτή είναι κατά τον Γκουτιέρες η σύγχρονη πραγματικότητα για τον μέσο Κουβανό- και όχι απλώς για ένα περιθωριακό κομμάτι της κοινωνίας. Θα μπορούσατε να περιηγηθείτε σε μια Κούβα όπου απουσιάζει το τρεχούμενο νερό, το σαπούνι, η αποχέτευση και το ίδιο το φαΐ, κι όπου ο εντυπωσιακός οικιστικός πλούτος του παρελθόντος καταρρέει μπροστά στα μάτια σας; Θα μπορούσατε να ζήσετε με τη μοναδική ελπίδα ότι, εκδιδόμενοι(ες), ίσως εντέλει γοητεύσετε κάποιον μοναχικό τουρίστα που θα σας παντρευτεί ή έστω θα σας πάρει μαζί του στο παγωμένο Ελσίνκι ή το Μόντρεαλ;

Λούμπεν θεμέλια
Ο Γκουτιέρες παρουσιάζει εδώ αυτήν τη λούμπεν κατάσταση ως δομικό στοιχείο της σύγχρονης Κούβας. Ο δεκατριάχρονος ήρωάς του, ο μιγάς Ρέι, είναι ένα άτυχο παιδίόπως όλα τα παιδιά της Κούβας, υπονοεί ο συγγραφέας-, προικισμένο όμως με εξαιρετικά φυσικά προσόντα. Στην ταράτσα όπου ζει η κολοβωμένη οικογένειά του τρέφοντας κότες και γουρούνια, συμβαίνει μια μέρα το μοιραίο. Ο μεγαλύτερος αδελφός σκοτώνει ακούσια σ΄ έναν μικροκαβγά τη ζαβή μάνα και πανικόβλητος αυτοκτονεί καβαλώντας το περβάζι, ενώ η εκατοντάχρονη γιαγιά μένει αποσβολωμένη στον τόπο. Ο ορφανεμένος Ρέι θα οδηγηθεί στο αναμορφωτήριο ως ύποπτος για το τριπλό φονικό. Θα καταφέρει ν΄ αποδράσει αφού γλιτώσει παρά τρίχα τον σοδομισμό και θα αρχίσει μια ζωή περιπλάνησης, ζητιανιάς, μικροκλοπών και ακραίας πείνας. Κατά παράδοξο τρόπο, την έσχατη ώρα, κάποια γυναίκα θα τον σώζει. Τον σπιτώνουν κατά σειράν υπερήλικες, τσιγγάνες, χαρτορίχτες, πόρνες, τραβεστί, δεχόμενες(οι) τις εξαιρετικές σεξουαλικές του υπηρεσίες με αντιστάθμισμα στέγη και φαΐ. Ο Ρέι θα φεύγει και θα επανέρχεται εσαεί στη Μάγδα, μια σκελετωμένη άπλυτη «χινετέρα» (πόρνη) η οποία του ασκεί ακατανίκητη έλξη.

Όμως ο μόλις δεκαεπτάχρονος πλέον ήρωας δεν έχει αποστερηθεί από κάθε στοιχείο ανθρωπιάς. Πίσω από την απόλυτη απραξία και τον ρυπασμένο ευδαιμονισμό του θα αναδεύει το αίτημα της αποκλειστικότητας που θα τον οδηγήσει ώς το φονικό. Το πτώμα της αγαπημένης του θα ταφεί σε μια δύσοσμη χωματερή και ο ίδιος, με σαλεμένα λογικά, θα πεθάνει από τις δαγκωνιές των υπερτροφικών αρουραίων που πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα στην πατρίδα του τροπικού σοσιαλισμού. Τέλος.

Ρedro Juan Gutierrez

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣΑΒΑΝΑΣ

ΜΤΦ. ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΙΑΡΗ ΕΚΔ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 2009, ΣΕΛ. 260