«Εγώ σκότωσα τον Χίτλερ!»

Θα τρελαθούμε εντελώς. Θεός δηλώνει ο Λαρς φον Τρίερ, Θεός και ο Κουέντιν Ταραντίνο. Κατά λέξη, «εγώ έφτιαξα αυτούς τους χαρακτήρες, εγώ ο Θεός, εγώ σκότωσα τον Χίτλερ». Οι Κάννες ο Όλυμπος και ο Ταραντίνο Δίας Αμερικανός!

Πριν από τριάντα δύο χρόνια, ο Ιταλός Ένζο Καστελάρι- σκηνοθέτης σπαγγέτι Γ΄ κατηγορίας – πακετάρει μια χάρτινη περιπέτεια με τον αγγλικό τίτλο «Ιnglorious Βastards». Ο Κουέντιν, πρωταθλητής των μεταλλάξεων και των μαλάξεων, αποφασίζει να μεταποιήσει την ίδια ιστορία βάζοντας τον τίτλο με ανορθογραφία «Ιnglourious Βasterds». Σαν να κλείνει το ματάκι και να λέει από «σπαγγέτι κάνω ταραμοσαλάτα». Ο παραγωγός Λόρενς Μπέντερ, η Universal και τα γερμανικά στούντιο Βabelsberg πέταξαν τη σκούφια τους. Με το που κυκλοφόρησε η φήμη πως ο Ρulp Fiction κάνει διεθνές κάστινγκ, επακολούθησε συνωστισμός. Γερμανοί, Βρετανοί, Γάλλοι και Αμερικανοί, το καστ μιας εντελώς Ιnternational παραγωγής. Μετά την «Ίβο Τζίμα» του Κλιντ, η δεύτερη ταινία στην οποία ο καθένας μιλάει τη μητρική του γλώσσα. Έχουμε και λέμε, Αυστριακός ο SS Κρίστοφ Βαλτζ (καλύτερος όλων by far), από Γερμανία Νταϊάν Κρούγκερ και Ντάνιελ Μπρουλ, από Ιρλανδία με γερμανικές ρίζες ο Μίχαελ Φασμπέντερ (Ηunger), Γαλλίδα η Μελανί Λοράν, Αμερικανός ο βετεράνος Ροντ Τέιλορ που υποδύεται τον Τσώρτσιλ και φυσικά πασίγνωστος star ο Μπραντ Πιτ, μόνιμος κάτοικος Γαλλίας με την καλή του Αντζελίνα Ζολί.

Ταραμοσαλάτα ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Καρικατούρα ο «αξιωματικός» Μπραντ Πιτ, κάτι μεταξύ Έρολ Φλιν και Κλαρκ Γκέιμπλ. Για να εκδικηθεί συγκεντρώνει Αμερικανοεβραίους «Απάτσι» με τους οποίους πέφτει στην κατεχόμενη Γαλλία και αρχίζει το μακελειό, δηλαδή με μαχαίρια γδέρνουν ναζιστικά κρανία (ένας εξ αυτών θρυμματίζει με ρόπαλο του μπέιζμπολ). Αυτή η αρχή. Η συνέχεια πλάκα μοναδική. Με την πανουργία Γερμανίδας σταρ της εποχής, καταφέρνουν να συγκεντρώσουν σε κινηματογραφική αίθουσα τους Βig 4 των ναζί: Χίτλερ, Γκέμπελς, Γκέρινγκ, Μπόρμαν. Ένας μαύρος προβολατζής και μια Γαλλοεβραία θα βάλουν φωτιά σε καμιά τριακοσαριά κόπιες κλασικών ταινιών και με το σέλιλοιντ η αίθουσα και το Γ΄ Ράιχ θα γίνουν παρανάλωμα του πυρός. Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

Οι Εβραίοι με τη φαντασία του Ταραντίνο εκδικούνται τους ναζί;

Έτσι ακριβώς. Είμαι ο πρώτος bastardo (κάθαρμα) της ιστορίας. Η ζωντανή καταιγίδα του βίντεο. Οι ήρωές μου άλλαξαν τη ροή του πολέμου.

Όλους τους ήρωες; Και τους Βastards τους Γερμανούς;

Τους αγαπάω όπως ο Θεός αγαπάει όλα τα πλάσματα της Γης. Και είμαι Θεός επειδή τους έφτιαξα όλους από τα νύχια μέχρι την κορυφή (εδώ ξεχνάει τον πρώτο διδάξαντα, τον Ιταλό Ένζο Καστελάρι που όχι μόνο ζει, αλλά και στην ταινία υποδύεται τον εαυτό του σε μια μικρή σκηνή).

Και ο πόλεμος πώς προέκυψε αυτή τη στιγμή;

Λατρεύω τα «είδη», από τα γουέστερν σπαγγέτι μέχρι τα μιούζικαλ. Πρώτα επιλέγω το «είδος» και μετά σκέπτομαι το σενάριο και την πλοκή. Τα «είδη» με καθήλωναν από μικρό παιδί. Δεν είχα κάνει πολεμική περιπέτεια και έτσι αποφάσισα να ριχτώ στη μάχη για πρώτη φορά. Δεν είναι κρίμα που αναγκάστηκες να κάψεις τόσες κλασικές ταινίες για να «σκοτώσεις» τον Χίτλερ;

Όχι. Αν με την καταστροφή τόσων ταινιών καταφέρναμε να κάψουμε όλους τους ναζί, ε τότε ο κινηματογράφος θα καταστρεφόταν για καλό σκοπό. Αυτή η ακατανίκητη δύναμη του σινεμά. Γκρέμισε το Γ΄ Ράιχ και εγώ σκότωσα τον Χίτλερ!

Να κάψεις ακόμα και τη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Ζαν Ρενουάρ;

Ο μπάρμπα Ζαν που μας βλέπει από εκεί ψηλά δεν θα έχει καμία αντίρρηση σε μια τέτοια πράξη τόσο ηρωική.

ΙΝFΟ

Το «Ιnglourious basterds» με τον τίτλο «Άδωξα καθάρματη» (ανορθόγραφος ο πρωτότυπος, ανορθόγραφος και ο ελληνικός) θα προβάλλεται εν Ελλάδι από Πέμπτη 27 Αυγούστου.

Το τρέιλερ του «Inglourious Basterds»

{{{ video }}}

«Ποτέ δεν υποχωρώ στους ηθοποιούς»

Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών φέτος είναι η Ιζαμπέλ Ιπέρ. Ο Ταραντίνο της είχε προτείνει να συνεργαστεί γι΄ αυτή την ταινία, αλλά στη συνέχεια προτίμησε τη Μελανί Λοράν. Δεν τη φοβάται τώρα που τη βρίσκει μπροστά του; «Καθόλου. Από τότε που την είδα στην “Πύλη της Δύσεως” τη λάτρεψα όσο κανείς» απαντά. «Περιμένω να συνεργαστώ με αυτή τη θεά του γαλλικού σινεμά, αλλά ποτέ δεν υποχωρώ στο καστ. Οι ηθοποιοί που επιλέγω πρέπει να ταιριάζουν απόλυτα στους «χαρακτήρες» μου. Για παράδειγμα, αν δεν έβρισκα τον Κρίστοφερ Βαλτζ, μια ιδιοφυΐα στις γλώσσες, θα έστελνα το σενάριο κατευθείαν στο τυπογραφείο. Το ίδιο και με τον Μπραντ Πιτ. Κάθε φορά που συναντιόμαστε, η σχέση μας αρχίζει και τελειώνει με φιλοφρονήσεις του τύπου “Ι love you”. Τώρα ήρθε η στιγμή, με έναν ρόλο που του πάει κουτί». Πώς λέμε ταραμοσαλάτα; Έτσι και Ταραντίνο!