Περιοδικά

Και το σινεμά θέλει τη φιλοσοφία του
, Του Κώστα Ρεσβάνη

«Ακίνητη μείνε με χαμόγελο ημέρας,/ κοιτώντας κατ΄ ευθείαν στην καρδιά μου./ Εγώ θα έχω τον νου μου στο όνειρο/ μην πάρει φως και γίνει χρόνος/ και χαθείς.» (Το ποίημα «Φωτογραφία» από τη νέα ποιητική συλλογή του Διονύση Καρατζά «Ταξίδια εσωτερικού»- Εκδόσεις Μεταίχμιο)
«Η φιλοσοφία του κινηματογράφου είναι σήμερα ένας από τους πιο γρήγορα αναπτυσσόμενους τομείς της αισθητικής (…) Η μελέτη του σινεμά άργησε να ενταχθεί στη φιλοσοφική συνείδηση και να καταλάβει μια θέση ανάμεσα στις τέχνες που συνήθως απασχολούν τους φιλοσόφους, όπως η μουσική και η λογοτεχνία. Από τη δεκαετία του 1980 ωστόσο και μετά, πολλοί φιλόσοφοι, μην μπορώντας πλέον να αγνοούν μια από τις δημοφιλέστερες μορφές έκφρασης της σύγχρονης εποχής ξεκίνησαν σταδιακά να γράφουν για το σινεμά, ενώ και κάποιοι πανεπιστημιακοί ενέταξαν δειλά δειλά τη μελέτη του στη διδακτέα ύλη της φιλοσοφίας. Από τότε, η εξέλιξη της φιλοσοφικής μελέτης του κινηματογράφου υπήρξε ραγδαία. Προέκυψαν λοιπόν διαφορετικές προσεγγίσεις που συνέθεσαν μια συζήτηση για τη φιλοσοφία του σινεμά, η οποία, αν και όχι ενιαία, κατορθώνει να αντιπροσωπεύει την πολυδιάστατη πραγματικότητα αυτού του μέσου».

Με αυτά τα λόγια η διδάκτωρ Φιλοσοφίας Μελένια Αρούχ εισάγει το αφιέρωμα του εξαιρετικού περιοδικού «Cogito» (υπεύθυνη σύνταξης Βάσω Κιντή- Εκδόσεις Νεφέλη) «Φιλοσοφία και Κινηματογράφος». Η ίδια η Αρούχ στο κείμενό της «Αισθητική της κριτικής και κριτική της αισθητικής του κινηματογράφου», αναλύει με ποιον τρόπο θα μπορούσε η κριτική του κινηματογράφου να αναπτυχθεί και ίσως να προσαρμοστεί έτσι ώστε να καθοριστεί καλύτερα η αισθητική αξία κάθε ταινίας μέσω της αισθητικής φιλοσοφίας. Η Κατερίνα Βιρβιδάκη προσεγγίζει το θέμα «Από τον κινηματογράφο του τρόμου στον τρόμο», αναλύοντας πώς μπορούμε, ως θεατές, να αντλούμε τόσο απόλαυση όσο και φόβο, παρακολουθώντας μια ταινία τρόμου. Ο φιλόσοφος Stanley Cavell εξετάζει τον κινηματογράφο, συγκρίνοντάς τον και με το θέατρο. Ταυτόχρονα συζητεί για την προέλευση του σινεμά και την ουσία του ως τέχνης.

Υπάρχουν και άλλα, αξιόλογα κείμενα με στόχο τον αναγνώστη- σινεφίλ που βλέπει πέρα από το «πανί».

ΤΡΑΓΟΥΔΙ. Στον θαυμάσιο τραγουδιστή Μανώλη Λιδάκη αφιερώνει το εξώφυλλό του και δημοσιεύει μεγάλη συνέντευξη το μουσικό περιοδικό «Μετρονόμος». Ο Λιδάκης, με τη στέρεη και αισθαντική φωνή του, ανήκει στους λίγους γνωστούς τραγουδιστές που καθιερώθηκαν και αγαπήθηκαν ακριβώς γι΄ αυτά τα προσόντα και όχι για τη δημιουργία ενός εικονικού εαυτού, με διάφορα τερτίπια… Ίσως γι΄ αυτό μπορεί να πει: «… Εγώ αφέθηκα εντελώς στη μουσική και στο τραγούδι, δεν ήμουν στην τσίτα για το τι θα γίνει με την καριέρα μου. Εγώ ήμουν σε μια βαρκούλα και αρμένιζα κι όπου με πήγαινε. Δεν πιστεύω δηλαδή ότι ο στόχος πρέπει να είναι ο πρωταθλητισμός στη μουσική (…) Γιατί προβλήματα δεν σου φέρνει μόνο η αποτυχία αλλά και η επιτυχία!».

Στο ίδιο τεύχος η παρουσίαση του νέου δίσκου του πολύ καλού και συνεπούς, χρόνια τώρα, τραγουδιστή Δημήτρη Κοντογιάννη, «Αρχάγγελος».

ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ. Με κείμενα από έντυπα της εποχής παρουσιάζει η «Πνευματική Ζωή» του Μιχάλη Σταφυλά τις εντυπώσεις από την πρώτη δημόσια εμφάνιση του Άγγελου Σικελιανού το 1919. Άλλα θέματα: Άγνωστες σελίδες για τον Παλαμά. Σκληρή αντιπαράθεση Μυριβήλη- Χάρη για τον Σπύρο Μελά. Μελίνα Μερκούρη- Όπως την είδαν οι συνεργάτες της (15 χρόνια από τον θάνατό της).

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
«CΟGΙΤΟ»: Ασκληπιού 6-8 Αθήνα- 106 80, τηλ.:

210-3639.962

«ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ»: Λοχία Τριανταφύλλου 13, Άγιος Δημήτριος- 173 41, τηλ.: 210-9703.932 «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ»: Χατζοπούλου 49, Καλλιθέα- 176 71, τηλ.: 210-9588.333