Αίμα, σεξ και Μόνικα

Είπε κανείς πως η κουλτούρα δεν νοιάζεται για τα ταμεία; Μια ματιά στους τρεις μονομάχους του 62ου Festival De Cannes που αρχίζει σήμερα και ολοκληρώνεται την Κυριακή 24 Μαΐου με την απονομή του Ρalme d΄ Οr πείθει και το μωρό!

Κατά χρονολογική σειρά η προβολή των τριών επιφανών: Δευτέρα «Αντίχριστος» του Λαρς φον Τρίερ. Όπου Γουίλεμ Νταφόε και Σαρλότ Γκενσμπούρ παρέα με πολλούς άλλους ρίχνουν τις ταλαιπωρημένες κορμάρες τους στο γρασίδι και πιάνουν το σεξ. Έτσι, για την ψυχική τους ηρεμία. Μερικοί ισχυρίζονται πως ο πανύψηλος Δανός (53 ετών) αφού είδε τις τελευταίες του επιδόσεις να κλείνουν κάστρα, αποφάσισε να στραφεί προς το καλλιτεχνικό πορνό. Σιγά την πρωτοτυπία.

Την επομένη, Τρίτη 19 Μαΐου, ο Πέδρο Αλμοδόβαρ (60 παρακαλώ) με «Los Αbrazos Rotos» («Ρημαγμένες αγκαλιές»). Πάντα ο Πέτρος στην ίδια γραμμή. Δηλαδή ένας άντρας (Λουίς Χόμαρ) σκέτο ναυάγιο της ζωής. Μόλις από αυτοκινητιστικό θανατερό ατύχημα. Νεκρή η αγάπη του, τυφλός αυτός. Κάπου στη διαδρομή νά σου και η Πενέλοπε Κρουζ. Το παρασκήνιο ισχυρίζεται πως ήρθε του Πέδρο η στιγμή.

Τόσες φορες στις Κάννες και ούτε μισός Χρυσός Φοίνικας.

Την Τετάρτη το αίμα θα ρέει ποτάμι. Η σειρά του Κουέντιν Ταραντίνο (46) με ένα σχεδόν τρίωρο έπος κτηνωδίας με την επωνυμία «Ιnglourious basterds» που σημαίνει άδοξα, ταπεινωμένα, αμαυρισμένα τομάρια. Να δεις που μου θυμίζει «Τα 12 καθάρματα». Το στόρι χαρακτηριστικό. Βρισκόμαστε στη Γαλλία της γερμανικής κατοχής. Στα μετόπισθεν μια ομάδα Αμερικανοεβραίων κομάντος επιδίδονται στα πάντα. Από το να γδέρνουν κρανία μέχρι να ξεκοιλιάζουν ναζιστικά θηρία. Ανάμεσά τους ο Μπραντ Πιτ. Θα μου πείτε, «συνέβη;». Πλάκα κάνετε. Εδώ ούτε μισή ρούκετα δεν έστειλαν οι Σύμμαχοι πλησίον Νταχάου και Άουσβιτς. Όσα δεν πιάνει η αλεπού ο Τσόρτσιλ, τα κάνει κρεμαστάρια ο Κουέντιν. Κοντά στους τρεις επικεφαλής, δύο ακόμα βετεράνοι, μόνιμοι «πελάτες» των Καννών. Ο 73χρονος Βρετανός τζέντλεμαν της Αριστεράς Κεν Λόουτς και ο 66χρονος Γερμανός Μίκαελ Χάνεκε. Ο πρώτοςμε το ποδόσφαιρο και τον Ερίκ Καντονά- θα εμφανιστεί τη Δευτέρα με «Looking for Εric» (Αναζητώντας τον Ερίκ). Ο δεύτερος- την Πέμπτη 21 Μαΐου- με Γερμανία του 1913, με το εκπαιδευτικό σύστημα και τον φασισμό στην τελευταία του ταινία «Das Weisse Βand» (Η λευκή κορδέλα).

Όλα αυτά στα χαρτιά. Διότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Εν προκειμένω «αχλάδα» η μαντάμ Ιζαμπέλ Ιπέρ, η πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής. Το παρασκήνιο λοιπόν κάθεται και υπολογίζει ως εξής. Το 2001 η Ιπέρ κέρδισε βραβείο Καννών για την ερμηνεία της στη «Δασκάλα πιάνου» του Χάνεκε. Επομένως; Άσε που ο Χάνεκε (μαζί με τον Αλμοδόβαρ) μέχρι στιγμής δεν έχουν λάβει Χρυσό Φοίνικα. Μην τους ακούτε. Διαδόσεις.

Το βέβαιο είναι ένα και γαργαλιστικό. Το Σάββατο τα μεσάνυχτα την ώρα που τα γοβάκια της Μόνικας θα χαϊδεύουν το red carpet των Καννών, χιλιάδες πλήθη έξωθεν του Ρalais θα ονειρεύονται Μπελούτσι. Τώρα τι πράγμα θα είναι η ταινία της «Don΄t look back» εις την οποία υποδύεται το alter ego της Σοφί Μαρσό, ουδεμία σημασία έχει. Υπεράνω το μωρό!

ΙΝFΟ

62ο Φεστιβάλ Καννών, έως τις 24 Μαΐου. Στο Ίντερνετ: http://www.festivalcannes.com

Ελλάδα επί τρία

Τριπλή η ελληνική συμμετοχή. Πρώτη φορά τέτοια αριθμητική υπεροχή. Δευτέρα «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου στο παράλληλο πρόγραμμα «Ένα κάποιο βλέμμα». Την ίδια μέρα το ντοκιμαντέρ του Ελληνογάλλου Μάρκου Γκαστίν «Θέμις» (για τα ελληνικά δικαστήρια) στα πλαίσια ενός ανεξάρτητου προγράμματος υπό την επωνυμία ΑCΙD. Και την επομένη σε ιδιωτική προβολή «Great Directors» της Άντζελας Ισμαΐλου με συνεντεύξεις Μπερτολούτσι, Βαρντά, Τοντ Χέινς, Ντέιβιντ Λιντς, Κεν Λόουτς. Άντε της Ελλάδος παιδιά. Η Cote D΄ Αzur δεν είναι μακριά!