«Θα σταματήσω να τραγουδάω όπερα»

Ο Χοσέ Καρέρας σταματάει την όπερα. Την απόφασή του αποκάλυψε λίγα 24ωρα προτού ο μικρότερος ηλικιακά από τους διάσημους τρεις τενόρους παραλάβει το τιμητικό βραβείο καριέρας- συνολικής προσφοράς στη δέκατη τελετή απονομής των Classical Βrits, που θα γίνει στο «Ρόαγιαλ Άλμπερτ Χολ» αύριο.

Στα 62 του πια, ο Ισπανός τενόρος- βγήκε νικητής στη μάχη με τη λευχαιμία- παραδέχεται πως δεν έχει τις αντοχές που χρειάζονται οι απαιτητικοί ρόλοι τους οποίους, έτσι κι αλλιώς, είχε κάνει νεώτερος και για τέσσερις δεκαετίες. «Αν συνεχίσω τις εμφανίσεις, προσαρμόζοντας το ρεπερτόριο στις ανάγκες μου, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Αλλά το κεφάλαιο “Όπερα” έκλεισε, εκτός αν παρουσιαστούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις και συνθήκες», δήλωσε ο Χοσέ Καρέρας.

Η απόφαση του Καρέρας να σταματήσει την όπερα σημαίνει ότι μένει πλέον μόνος ο τρίτος της παρέας των τριών τενόρων, Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο οποίος τον επόμενο Ιούνιο θα εμφανιστεί ως Σιμόν Μποκανέγκρα στην ομότιτλη όπερα του Βέρντι (ρόλο για βαρύτονο), στην παραγωγή του Ελιζά Μοσίνσκι, στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου.

Ακόμα και ύστερα από την περιπέτεια της υγείας του ο Καρέρας δίνει 50 ρεσιτάλ ετησίως και προσφάτως κυκλοφόρησε ένα νέο διπλό άλμπουμ που απευθύνεται στο ίδιο, ευρύ, κοινό των τριών τενόρων.

«Είμαι πολύ τυχερός διότι μπόρεσα και ξεπέρασα μια ασθένεια που πολλοί δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν και δεν επέζησαν. Δεν περνάει έστω μια μέρα χωρίς να κάνω αυτή τη σκέψη. Η βοήθεια εξ ουρανού είναι πολύ σημαντική», λέει.

Όταν ένωσε τη φωνή του με εκείνες των Παβαρότι και Ντομίνγκο, ο Καρέρας ταυτόχρονα «έσπασε» ένα στερεότυπο. Αδύνατος και μικροκαμωμένος, το παρουσιαστικό του ήταν στον αντίποδα του κατεστημένου που ήθελε τους τενόρους σωματώδεις.

Ήταν δε ο νεώτερος από τους τρεις, γύρω στα 40.

Ήταν έξι χρόνια μικρότερος από τον Ντομίνγκο και 11 από τον Παβαρότι.

Ό,τι κατάφερε, οφείλεται στην εξάσκηση; «Αφενός οφείλεται στη φωνή αλλά και στην εσωτερική φωνή που πρέπει να ακούσει κάποιος αν θέλει να τραγουδήσει και να υπηρετήσει στη σκηνή ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής. Προ εβδομάδων στο Λας Βέγκας παρακολούθησα συναυλία του Τομ Τζόουνς. Είναι χαρισματικός. Θα μπορούσε να είναι σπουδαίος λυρικός τραγουδιστής.

Όμως απαιτούνται κι άλλα. Κι εμείς τραγουδούσαμε σε ανοιχτούς χώρους για 3.000 άτομα, φυσικά και είχαμε μικρόφωνα, αλλά σας πληροφορώ ότι μπορούσαμε να γεμίσουμε τους χώρους αυτούς και χωρίς τα μικρόφωνα.

Είχαμε άλλη τεχνική».