Μεγαλύτερη αφηγηματική συνεκτικότητα

Έχοντας τα χαρακτηριστικά… υπερπαραγωγής, το μυθιστόρημα του Μπράουν αναπτύσσεται σε τέσσερα νήματα δράσης τα οποία συμπλέκονται λίγο πριν από την τελευταία κλιμάκωση της περιπέτειας, όπου η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη.
Στην κινηματογραφική μεταφορά του («Άγγελοι κα Δαίμονες», Αudio Visual), το πολυσέλιδο μυθιστόρημα του Μπράουν αποκτά μεγαλύτερη αφηγηματική συνεκτικότητα. Αναπόφευκτα δεν περιλαμβάνονται πολλά περιστατικά ή πρόσωπα, ενέργειες και χαρακτηριστικά συνδέονται με διαφορετικούς χαρακτήρες, η δράση περιορίζεται και συμπυκνώνεται, πολλές από τις ατελείωτες λεπτομέρειες, καθυστερήσεις ή εκτροπές από την κύρια διήγηση του βιβλίου, εδώ – ευτυχώς!- παραλείπονται. Διατηρώντας τον βασικό κορμό της μυθιστορηματικής διήγησης, η σκηνοθεσία προσφεύγει στην εικόνα, το θέαμα και την ιστορία (όπου μπορεί) για να εντυπωσιάσει. Μπορεί το Βατικανό να μην άνοιξε τις πύλες και τις εκκλησίες του στα κινηματογραφικά συνεργεία, τα γυρίσματα όμως σε διάσημες τοποθεσίες της Ρώμης συγκαταλέγονται στα «συν» της ταινίας. Η συμβολική και υποβλητική χρήση της εικόνας, με τα πλήθη των πιστών να περιμένουν στην κατάμεστη πλατεία του Αγίου Πέτρου την εκλογή του νέου Πάπα ή στη συνέχεια να προσεύχονται για την αποτροπή της καταστροφής, ή το κονκλάβιο των καρδιναλίων να συνεδριάζει και να ψηφίζει, ανάγεται στη «μικρή Ρώμη», στα εντυπωσιακά σκηνικά που στήθηκαν στο Λος Άντζελες: εκκλησίες, μνημεία, κρύπτες, έργα τέχνης, κρήνες, δρόμοι, πλατείες. Η επιβλητική μουσική του Χανς Ζίμερ χρωματίζει τη δράση, συμβάλλοντας σε έναν καλό ρυθμό και υποβλητική ατμόσφαιρα και συμβαδίζοντας με μια σκηνοθετική γραμμή, που αποφεύγει τις δραματουργικές ακρότητες. Ο σκηνοθέτης άλλωστε αποφεύγει πολλές από μυθιστορηματικές υπερβολές του βιβλίου- για παράδειγμα, ότι ο αποθανών Πάπας είχε αποκτήσει παιδί με τεχνητή γονιμοποίηση, μένοντας άγαμος και παρθένος! Δεν αποφεύγει όμως μια εξισωτική απλοποίηση, στο τέλος, μιας ανιστόρητης συμφιλίωσης Καθολικής Εκκλησίας- επιστήμης, που παρασύρει στο ημίφως όρια μυθοπλασίας και πραγματικότητας.











