ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΟΝΙΑ

ΟιΞεχασμένες φωνέςείναι αστυνομικό της μορφής του «who dun it», τού «βρες τον δολοφόνο», με άλλα λόγια.

Αστυνομικό όμως με κοινωνικές προεκτάσεις και ευαισθησία για τη μοίρα των αδυνάτων. Ο σπόρος που θέλει να ρίξει με το βιβλίο αυτό ο Κόνελι είναι η μνήμη, το να μην ξεχνάμε δηλαδή τους παλιούς νεκρούς μόνο και μόνο επειδή ακολουθούν καινούργιοι. Σκάβοντας όμως για να τον φυτέψει, βρίσκει από κάτω ρατσισμό- αγαπημένο θέμα της σύγχρονης αμερικανικής αστυνομικής λογοτεχνίας. Και από δίπλα διαφθορά στην Αστυνομία, συμφέροντα, μικροπολιτικές επιδιώξεις. Ταυτόχρονα, σκύβει με συμπόνια στον ανθρώπινο πόνο, κάνοντας ένα ωραίο πορτρέτο της διαλυμένης οικογένειας που άφησε πίσω του ο φονιάς. Έτσι δημιουργείται ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα με πολλά επί μέρους θέματα, που κάνουν τον κατά βάση αμερικανικό τρόπο σκέψης να φαντάζει οικουμενικότερος.