«Ας μιλήσουμε για πόλεμο, και θάνατο, είναι επίκαιροι»

Σταρ της νεώτερης κυρίως γενιάς του θεάτρου συγκεντρώνει για τους αντιπολεμικούς «Πέρσες» του Εθνικού ο Ντίμιτερ Γκότσεφ
«Το Εθνικό προσπαθεί να στρατολογήσει τις καλύτερες δυνάμεις, όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και εκτός. Γι΄ αυτό καλέσαμε τον Ντίμιτερ Γκότσεφ, έναν διεθνούς φήμης σκηνοθέτη, να ανεβάσει τους “Πέρσες”» (πριν από δύο χρόνια είχε σκηνοθετήσει την τραγωδία του Αισχύλου στο Βερολίνο, κι αυτή η παράσταση βραβεύτηκε ως η καλύτερη του γερμανόφωνου θεάτρου).

Ο Γιάννης Χουβαρδάς έδωσε μ΄ αυτά τα λόγια τον τόνο για τις καλοκαιρινές δραστηριότητες του Εθνικού Θεάτρου- δύο καινούργιες παραγωγές αρχαίου δράματος, «Άλκηστη» και «Πέρσες», μία συμπαραγωγή με τα ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και Κομοτηνής με τη «Βαβυλωνία» και μία φιλοξενία του Deutsches Τheater του Βερολίνου με τη «Μηχανή Άμλετ».

Η δεύτερη φεστιβαλική παραγωγή του Εθνικού είναι η «Άλκηστη» του Ευριπίδη, την οποία σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος, στενός συνεργάτης του Γιάννη Χουβαρδά στα ωραία χρόνια του «Αμόρε», γι΄ αυτό και δηλώθηκε εκατέρωθεν ως «προσωπική χαρά». Στις παράξενες συμπτώσεις ανήκει το γεγονός ότι η πρώτη φορά που σκηνοθέτησε στην Επίδαυρο ο Χουβαρδάς ήταν τη χρονιά που ο Μοσχόπουλος αποφοιτούσε από τη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ, την «Άλκηστη».

Είκοσι πέντε χρόνια μετά κι ενώ έχει κυλήσει πολύ νερό, οι απαιτήσεις στην Επίδαυρο έχουν διαφοροποιηθεί. Δεν είναι όμως σύμπτωση πως τόσο η «Άλκηστη» όσο και οι «Πέρσες» είναι τα δυνατά χαρτιά των φετινών Επιδαυρίων. Με ισχυρές θιασικές δυνάμεις και σκηνοθέτες που δοκιμάζονται για πρώτη φορά στην Επίδαυρο. Ο μεν Γκότσεφ «κατεβαίνει» με την αίγλη ενός από τους σημαντικότερους Βορειοευρωπαίους σκηνοθέτες, ο δε Μοσχόπουλος με την αύρα του λεπταίσθητου και τολμηρού καλλιτέχνη.

Στο παρασκήνιο της συνάντησης, και μιλώντας για στοιχήματα, ο βουλγαρικής καταγωγής (γερμανόφωνος) σκηνοθέτης συγκεντρώνει περισσότερους πόντους, αρχίζοντας από τη διανομή. Ο Χορός των Περσών ανατρέπεται σε Χορό Περσίδων, ενώ εμβολίζει τη δράση με έναν πρόσθετο ρόλο, αυτόν του σαιξπηρικού «τρελού». Η Αμαλία Μουτούση, εκ μέρους του κλιμακίου των «Περσών», έσπευσε να εκφράσει την εμπιστοσύνη τους στον σκηνοθέτη: «Η συνάντησή μας ακουμπάει στη διαύγεια- στοιχείο που χαρακτηρίζει την αρχαία Ελλάδα, όπου ακόμα και στο μεγαλύτερο σκοτάδι υπάρχει διαύγεια».

Η ελληνική εκδοχή των «Περσών» δεν θα έχει καμία σχέση με τη γερμανική. «Δεν βρισκόμαστε για να επαναλάβουμε κάτι» ξεκαθάρισε ο Γκότσεφ, ο οποίος αναφέρθηκε γενικά στην επικαιρότητα του έργου: «Οι νεκροί πολλαπλασιάζονται, οι πόλεμοι συνεχίζονται».

Αν οι «Πέρσες» είναι πολιτικό έργο, τραγικά επίκαιρο στους καιρούς μας, η «Άλκηστη» είναι ένα «εξαιρετικής λεπτότητας, καθαρό έργο, μάλλον ανορθόδοξο, εξ αιτίας της εναλλαγής κωμικού- τραγικού», που θέτει ζητήματα οντολογικά, όπως «τι κάνει ο άνθρωπος για να αποφύγει τον θάνατο- στη βεβαιότητα του θανάτου αλλά και στην ανάγκη του για κάτι αθάνατο» είπε ο Μοσχόπουλος, δίνοντας παράλληλα κι ένα κλειδί προσέγγισης. «Είναι συνέχιση αλλά και διαφοροποίηση της δουλειάς που γινόταν πριν, μια αναζήτηση που έχουμε αρχίσει με τις «Βάκχες», ένα ξανακοίταγμα των δομών και ένα απόλυτα συλλογικό κομμάτι εργασίας που ξεκινάει από τους ηθοποιούς και καταλήγει σ΄ αυτούς». Ο Αργύρης Ξάφης, από το κλιμάκιο της «Άλκηστης», έδωσε έναν τόνο μοιραία συναισθηματικό: «Είμαστε τόσα χρόνια συνεργάτες. Δεν το περίμενα να κάνουμε μια τραγωδία για την Επίδαυρο κι αυτή να είναι στο Εθνικό και διευθυντής να είναι ο Χουβαρδάς!».

ΙΝFΟ

«Άλκηστη» στις 17, 18 Ιουλίου και «Πέρσες» στις 31 Ιουλίου, 1 Αυγούστου, στην Επίδαυρο, «Βαβυλωνία» στα τέλη Ιουνίου στις Σέρρες. Και οι τρεις παραγωγές, συν το παιδικό «Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», θα περιοδεύσουν όλο το καλοκαίρι.

«Θέλουμε ένα “γήπεδο” θεάτρου»

Η συνεργασία του Εθνικού με τα ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και Κομοτηνής στην ελληνική κωμωδία «Βαβυλωνία», που σκηνοθετεί ο Θοδωρής Γκόνης, είναι μια ακόμη δραστηριότητα της κρατικής σκηνής. «Ο θίασος είναι στελεχωμένος με σπουδαίους ηθοποιούς της νεώτερης και νεώτατης γενιάς. Στην περιφέρεια δεν ενδιαφερόμαστε απλώς για ένα έργο, έναν ρόλο, άλλά να φτιαχτεί ένα “γήπεδο” τέτοιο που να έρχονται νέοι ηθοποιοί, νέα κείμενα». Τέλος, στην προσπάθεια του Εθνικού να ανοίξει συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, το Deutsches Τheater θα παρουσιάσει τη «Μηχανή Άμλετ» του Χάινερ Μίλερ (5/6 στο «Κοτοπούλη-Ρεξ»), στην οποία θα παίζει ο ίδιος ο Γκότζεφ, που είχε ιδιαίτερη σχέση με τον Μίλερ και το έργο του.