Τηλεφωνικές απροσεξίες

Ο Έντγκαρ Άλαν Πόε γεννήθηκε το 1809 στη Βοστώνη. Οι γονείς του ήταν ηθοποιοί και τους έχασε και τους δύο σε πολύ μικρή ηλικία. Την ανατροφή του την ανέλαβε κάποιος εύπορος έμπορος με τον οποίον οι σχέσεις του υπήρξαν προβληματικές. Όταν καταχρεώθηκε χαρτοπαίζοντας τον αποκλήρωσε, μάλλον δεν καταλάβαινε την κλίση του για τη λογοτεχνία και δεν αποκλείεται να είναι αυτός το πρότυπο για τον θείο στοΤρεις Κυριακές σε μια βδομάδα που περιλαμβάνεται στον παρόντα τόμο. Έχασε και την πρώτη και τη δεύτερη γυναίκα του (η οποία ήταν εξαδέλφη του και όταν την παντρεύτηκε ήταν μόλις δεκάξι ετών- ή μήπως δεκατριών;). Αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και πέθανε και ο ίδιος έναν χρόνο μετά, είτε από το ποτό είτε από κάποια αρρώστια.
Πάντως πέθανε το 1849 και δεδομένου ότι ο Γκράχαμ Μπελ κατέθεσε την ευρεσιτεχνία του τηλεφώνου το 1860, είναι μάλλον απίθανο να γνώρισε τη μεγάλη αυτή εφεύρεση όπως ισχυρίζεται η ελληνική μετάφραση που βάζει δύο ήρωές του να τηλεφωνούν στοΤρεις Κυριακές . Προφανώς παρερμηνεύοντας την αγγλική έκφραση «call» που προϋπήρχε των τηλεφωνικών συσκευών, όταν οι άνθρωποι για να συνομιλήσουν ήταν αναγκασμένοι να επισκέπτονται ο ένας τον άλλον. Δυστυχώς, δεν είναι η μόνη μεταφραστική αδεξιότητα. Υπάρχουν κι άλλες όπως εκείνη η «πνευματική ανιαρότητα» στη σελίδα 57.











