«Ένα… βουνό σπαγκέτι βάφτισε τα γουέστερν»

«Ο Σέρτζιο Λεόνε ήταν τύπος της εικόνας. Είχε μια ιδιαίτερη προσέγγιση κι έδενε πολύ καλά τα πράγματα μεταξύ τους.

Εγώ είχα συνηθίσει τα γυρίσματα σε μικρότερη κλίμακα, ενώ εκείνος τα έκανε πανοραμικά κι αυτό μου άρεσε. Ήταν μεγάλος θαυμαστής του Τζον Φορντ κι αυτό άρεσε στον κόσμο. Ήθελε να είναι σκηνοθέτης, ας πούμε, μεγάλου βεληνεκούς. Όμως μου έκανε εντύπωση πως, μετά την τριλογία των ταινιών γουέστερν που γυρίσαμε μαζί, δεν συνέχισε να είναι παραγωγικός», λέει ο Κλιντ Ίστγουντ σε αφιέρωμα του «Ιndependent».

Ο Ίστγουντ βρίσκεται στη Νότια Αφρική και είναι απασχολημένος με τα γυρίσματα της ταινίας του για τον Νέλσον Μαντέλα-η 31η του σκηνοθεσία σε διάστημα 38 ετών. Και θυμάται πώς ξεκίνησε η φιλία του με τον Σέρτζιο Λεόνε, που τους έκανε να αλλάξουν τα γουέστερν.

Συναντήθηκαν στις αρχές των ΄60s, όταν ο Λεόνε ετοίμαζε το σενάριο για μια ταινία με τίτλο «Ο θαυμάσιος ξένος», επηρεασμένος από το «Γιοζίμπο» του Κουροσάβα.

«Ο Σέρτζιο είχε κάνει μόνο μία ταινία κι εγώ έπαιζα στην τηλεοπτική καουμπόικη σειρά “Rawhide”, την οποία είχα βαρεθεί. Δεν ήθελα απαραίτητα να παίξω σε γουέστερν, αλλά εξ αιτίας του “Γιοζίμπο”, που το θεωρούσα σπουδαίο, δέχθηκα να συμμετάσχω στην πρόκληση του Σέρτζιο».

Ο Κλιντ ήταν τότε 34 ετών «και φτηνός», όπως λέει. «Γι΄ αυτό με διάλεξε ο Σέρτζιο. Μιλούσε λίγα αγγλικά, εγώ λέξη από ιταλικά, και βρεθήκαμε στη Ρώμη να συνεννοούμαστε με τη βοήθεια ενός διερμηνέα και με πολλές χειρονομίες», λέει ο Κλιντ και προσθέτει ότι για την ταινία που στην Αμερική βγήκε ως «Για μια χούφτα δολάρια» ο Λεόνε τον άφησε να φροντίσει ο ίδιος την γκαρνταρόμπα του.

«Για τα γυρίσματα αγόρασα μερικά πόντσο, καπέλα και μακριά πούρα, επειδή νόμιζα ότι θα δείχνουν ωραία σε ένα γουέστερν. Δεν είχα ιδέα για την απαίσια γεύση τους. Τα έκοψα σε μικρότερα κομμάτια και τα είχα στην τσέπη μου: διαφορετικά μεγέθη, για να ταιριάζουν σε διαφορετικές σκηνές».

Ο Λεόνε είχε χιούμορ και αγαπούσε το φαγητό. «Την πρώτη ημέρα των γυρισμάτων κάναμε διάλειμμα για φαγητό και είχαμε ένα μεγάλο γεύμα με σπαγκέτι. Λατρεύω τα μακαρόνια, έφαγα πολλά κι επειδή όλοι έπιναν γύρω μου κρασί, είπα ότι θα πιω κι εγώ κάνα δυο ποτήρια. Όταν ξαναπιάσαμε δουλειά κατάλαβα ότι μου ήταν αδύνατο να παίξω. Στις επόμενες δύο ώρες όλα έγιναν σε αργή κίνηση».