Φάγαμε …στο «Νonna Ρina»

Το GΡS δεν είχε την οδό Εθν.

Μακαρίου, στη Δάφνη. Ευτυχώς ο φίλος μας ο Σταμάτης μας βοήθησε και βρήκαμε το «Νonna Ρina», αυτό το μικρό ιταλικό εστιατόριο. Τι να σας πω; Είναι λίγο σουρεαλιστικό το μέρος αυτό, στη μέση μιας εργατικής γειτονιάς. Απέναντι ακριβώς, άλλο ένα σουρεαλιστικό κέντρο, το «Cat Club»- ένα μπαρ-μπουάτ.

Μια γλυκύτατη οικοδέσποινα μας καλωσόρισε, όλο χαμόγελο, και με το που φέρνει το prosecco που ζητήσαμε αρχίζει να παινεύει τη σινιορίτα Άντζελα, η οποία πράγματι μαγειρεύει καλά. Το ντιζάιν (όπως και οι τιμές, κατά τη γνώμη μου) είναι λίγο εκτός τόπου και χρόνου σε αυτή τη γειτονιά.

Άσπρο και βαθύ κόκκινο δίνουν τη χροιά στη σάλα, ενώ το ξύλινο ταβάνι θυμίζει λαϊκή ταβέρνα. Μια ταπετσαρία με το ασπρόμαυρο πρόσωπο μιας γυναίκας, σαν γραβούρα, καλύπτει έναν ολόκληρο τοίχο.

Με το prosecco ήρθαν και κάτι μπροσκέτα- ψωμάκια καψαλισμένα με ένα μείγμα από μαγειρευτά μανιτάρια από πάνω. Η σινιορίτα Άντζελα μας κέρδισε μόνο και μόνο από αυτές τις πρώτες μυρωδιές. Μέσα στο καλάθι του ψωμιού κρύβονταν και 3-4 φέτες από φοκάτσια με κρεμμυδάκι, θυμάρι και ντομάτα. Νοστιμότατα. Εδώ θα φάμε καλύτερα απ΄ ό,τι νόμιζα, σκέφτηκα. Και πράγματι.

Αρχίσαμε με ένα κλασικό vitello tomato- λεπτές σαν τσιγαρόχαρτο φέτες από τρυφερό μοσχαράκι, οι οποίες απλώνονταν πάνω σε μια σάλτσα με τόνο. Τρία μεγάλα μπουμπούκια κάππαρης τουρσί έδιναν το διακοσμητικό στοιχείο στο πιάτο. Ήταν αρκετά φίνο και γευστικότατο. Προχωρήσαμε σε έναν πρωτότυπο πουρέ από κουκιά και ρικότα, που ήταν σερβιρισμένος μαζί με γαρίδες (το ορίτζιναλ, όπως έγραφε το μενού, είχε χτένια αλλά δεν υπήρχαν εκείνη την ημέρα). Αυτό το περίμενα πιο γευστικό και ενδιαφέρον. Δεν είχε κοντράστ στη γεύση και το τυρί προσέφερε μόνο μια αίσθηση πάχους στον πουρέ- όχι γεύση, ούτε χρώμα. Για εμένα, ήθελε δουλειά.

Δοκιμάσαμε τρία κυρίως πιάτα: ένα πολύ απλό και νόστιμο κοτόπουλο με σάλτσα μουστάρδας, ζυμαρικά orecchiete («μικρά αφτιά») με αυγοτάραχο και τσιπούρα γεμιστή με γαρίδες. Το κοτόπουλο ήταν εξαιρετικό, ίσως επειδή ήταν και το πιο απλό. Τα κομμάτια πολύ τρυφερά, η σάλτσα με ακριβώς τη σωστή αίσθηση του πικάντικου. Το σερβίρουν με απλές βραστές πατάτες. Τα ζυμαρικά ήθελαν 2 λεπτά ακόμα στο νερό, διότι παραήταν αλ ντέντε. Το πιάτο αυτό είχε 19 ευρώ- τα θεωρώ πολλά λεφτά για κάτι τόσο απλό, παρά το ότι δεν τσιγκουνεύτηκε η κ. Άντζελα στην ποσότητα του αυγοτάραχου.

Εκτός από αυτό, όμως, δεν υπήρχε κάτι άλλο να δώσει μια ξεχωριστή γεύση στα ζυμαρικά. Η τσιπούρα ήταν το άκρως αντίθετο από το κοτόπουλο: αντί για μια απλή προσέγγιση σε ένα ντελικάτο ψάρι, το πιάτο ήταν πολύ busy. Η τσιπούρα ήταν φιλεταρισμένη και γεμισμένη σαν ρολό σε τρία κομμάτια, τα οποία κάθονταν πάνω σε κολοκυθάκια και άλλα λαχανικά κομμένα σε κύβους και μαγειρεμένα, και όλα αυτά σε μια γλυκιά σάλτσα από μέλι και πορτοκάλι. Νόστιμη ήταν αυτή η τριάδα, αλλά σχεδόν μπαρόκ- τζάμπα πολύπλοκο.

Τέλος, ήρθε το γλυκό: άλλη μια πρωτότυπη ιδέα για σεμιφρέντο, από φράουλα και πόρτο. Ωραίο ήταν, με σωστή υφή, λίγο «δαγκωτή».

Το «Νonna Ρina» έχει ενδιαφέρον, σίγουρα. Αλλά δεν κολλάει στην τοποθεσία του. Πιστεύω ότι μια πιο απλή τρατορία, με σαφώς χαμηλότερες τιμές, θα ήταν πιο ταιριαστή στην περιοχή. Παρ΄ όλα αυτά, είναι επίσης φανερό ότι η σινιορίτα Άντζελα ρίχνει αρκετά αμόρε στα φαγητά που φτιάχνει και η γλυκύτατη οικοδέσποινα τα προτείνει με πίστη.

ΙΝFΟ

Τιμές:

Γύρω στα 50 ευρώ το άτομο με κρασί- λίγο ακριβά για τη γειτονιά

Σέρβις:

Φιλικό

Ατμόσφαιρα:

Σύγχρονος χώρος με χλιδάτη διακόσμηση

Κουζίνα:

Καλοφτιαγμένη ιταλική κουζίνα

Κάβα:

Καλές επιλογές από ιταλικά και άλλα κρασιά

«Νonna Ρina»:Εθνάρχου Μακαρίου 64, Δάφνη, τηλ. 210-9021.118