Η δημοκρατία ως όχημα για την επικράτηση των ελίτ

Για τον Λουτσιάνο Κάνφορα η ισότητα και ελευθερία δεν αποτελούν παιδιά της δημοκρατίας, ούτε καν μακρινούς κληρονόμους. Αντιθέτως από την αρχή, όταν περιγράφει το τοπίο της αρχαιοελληνικής δημοκρατίας, τονίζει πως η δημοκρατία δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από το όχημα για την επικράτηση των ελίτ και των αρχών τους. Ωστόσο ο ίδιος μοιάζει να βρίσκεται σε σύγχυση όσον αφορά το αν η δημοκρατία είναι το καθεστώς των πλουσίων ή αν αποτελεί κίνδυνο γι΄ αυτούς. Συνεχίζοντας αυτήν την πορεία στο ιστορικό γίγνεσθαι, παρακολουθεί το πώς η δημοκρατία ευνοεί τις ανισότητες και την ταξική κυριαρχία, ενώ σήμερα κυριαρχεί το μεικτό σύστημα (λιγότερο δημοκρατικό και περισσότερο ολιγαρχικό).

Απ΄ την άλλη, στην αγγλική και την αμερικανική επανάσταση πίσω από τη διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Κάνφορα ανακαλύπτει δύο αρχές: αυτήν της Βίβλου και αυτήν του έθνους. Στόχος και των δύο, κατά την άποψή του, η επιβίωση της δουλείας. Τη δουλεία και την εθνική καταπίεση αμφισβήτησε μόνο η γαλλική επανάσταση και κυρίως η τρομοκρατία του Ροβεσπιέρο. Αναπόφευκτο συμπέρασμά του λοιπόν, το ότι η ισχύς των πλουσίων και των αστών μπορεί να αμφισβητηθεί μόνο από την τρομοκρατία. Όταν η Γαλλική Επανάσταση στράφηκε προς τη δημοκρατία και τον φιλελευθερισμό, τότε, λέει, επανήλθαν η δουλεία και ο εθνικισμός.