ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Λάτρης των γερμανικών λίντερ

Ο Τάκης Παπατσώνης (1895-1976), πέντε χρόνια μεγαλύτερος από τον Γιώργο Σεφέρη, έγραψε ποιήματα χωρίς ρίμα και μέτρο, ήδη από το 1920 και μετέφρασε Έλιοτ στο περιοδικόΚύκλοςτου 1933. Για τηνΈρημη Χώραθα πει αργότερα (1965) ότιείναι ένα ποίημα διαλυτικό και αποσυνθετικό που δείχνει τη σήψη των πάντων. Ενθουσίασε βέβαια μια γενιά που ζούσε σ΄ αυτή την κατάπτωση και τη νεκρά, αλλά δεν υποπτεύθηκε τη βαθύτερη θρησκευτικότητα με την οποία κατέκτησε την πρωτοπορία, επί πολλές δεκαετίες, ο υμνητής του θανάτου Έλιοτ.

Αδιευκρίνιστο παραμένει το είδος της πίστης του Παπατσώνη.

O Θεός του, κατά τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο,ήταν η απέραντη πλάση, η ωραία φύση και ο αληθινός άνθρωπος. Ενώ ο ίδιος έλεγε για τον εαυτό του:

Δεν μου αρέσει ο τίτλος του χριστιανού ποιητή. Όχι πως με θίγει, αλλά γιατί είναι πολύ στεγνός. Δεν έκανα τίποτα προγραμματισμένα στη ζωή μου. Αλλά είχα την παρόρμηση να παρακολουθήσωπαράλληλα με το ορθόδοξο- και το δυτικό εκκλησιαστικό τυπικό. Τη μύησή του στη μουσική αποδεικνύει ένα ειδικευμένο άρθρο στην «Καθημερινή» (1937) για τα λίντερ. Παρακολουθεί την εξέλιξή τους από τον Μπαχ έως τον Μάλερ και τον Στράους.