Το τέταρτο κουδούνι

O Κώστας Τσιάνοςκαι η Λυδία Κονιόρδου (στη φωτογραφία) επανέρχονται – ιστορική επιστροφή- στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας/ «Θεσσαλικό Θέατρο»με το οποίο τους συνδέουν μεγάλες στιγμές. Αφορμή, η ανανεωμένη παράσταση των «Χοηφόρων» του Αισχύλου- το δεύτερο δράμα της τριλογίας της «Ορέστειας»- που πρωτόκαναν εκεί – ο Κώστας Τσιάνος ως σκηνοθέτης και για πρώτη φορά ως μεταφραστής, επωμιζόμενος και τα βάρη των χορογραφιών, της διαμόρφωσης του σκηνικού χώρου και των φωτισμών, η Λυδία Κονιόρδου αναλαμβάνοντας τους ρόλους και της Κλυταιμνήστρας και της Ηλέκτρας- το καλοκαίρι του 1992.

Η ιδιαίτερα καρποφόρα και με τεράστια απήχηση συνεργασία τους ξεκίνησε το καλοκαίρι του ΄88 με την ευριπίδεια «Ηλέκτρα», παράσταση- σταθμό στο ελληνικό θέατρο και ερμηνεία- σφραγίδα, που έφερε, την επόμενη χρονιά, το «Θεσσαλικό», πρώτο απ΄ τα ΔΗΠΕΘΕ, στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Και συνεχίστηκε στην Λάρισα με την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη (καλοκαίρια του ΄90 και του ΄91), τις «Χοηφόρες»- ίσως η πιο ολοκληρωμένη απ΄ τις τρεις προτάσεις τους πάνω στο αρχαίο δράμα στη γραμμή που αντλεί απ΄ τη λαϊκή παράδοση και το τελετουργικό λαϊκό δρώμενο- και την επανάληψη της «Ηλέκτρας» το ΄93- έξι συνεχή χρόνια- ενώ το ΄91 η Λυδία Κονιόρδου σκηνοθέτησε στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, του οποίου τότε καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο Κώστας Τσιάνος, τους «Φασουλήδες με τη μαγκούρα» του Λόρκα.

Οι δυο τους ξαναβρέθηκαν στο Εθνικό για τη «Γέρμα» του Λόρκα, την «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη- η Λυδία Κονιόρδου στους επώνυμους ρόλους- και τον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ όπου έκανε Γκρούσα. Οι «Χοηφόρες» ανεβαίνουν- η πρεμιέρα στην Λάρισα στις 3 Ιουλίου- με τα κοστούμια της Ιωάννας Παπαντωνίου και μουσική Διονύση Τσακνή. Ορέστης θα ΄ναι ο Νίκος Ψαρράς. Στο θίασο, Ελένη Ουζουνίδου, Δημήτρης Καλαντζής, Θανάσης Χαλκιάς, Γιώργος Στάμος, Νικολέττα Βλαβιανού, Λουκία Στεργίου, Στέλλα Γκίκα, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Λίλη Μελεμέ, Ευγενία Αποστόλου, Ηλέκτρα Γεννατά, Φωτεινή Τιμοθέου, Ειρήνη Τζανετουλάκου, Σεβίλλη Παντελίδου, Μάρω Δεληγιάννη ενώ κορυφαίος μουσικός θα ΄ναι ο Γιώργος Δεληγιάννης.

Σημειώστε πως ο Κώστας Τσιάνος επιστρέφει στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας έντεκα χρόνια αφότου παραιτήθηκε από την καλλιτεχνική διεύθυνσή του- τελευταία σκηνοθεσία του ήταν το 1997- ΄98 το «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Κεχαΐδη- Χαβιαρά.

Ο Χρήστος Στέργιογλου (φωτογραφία) – σκίζει στο μονόλογο «Παιδί για τα θελήματα» του Αλέξη Σταμάτη που κάνει στο «Χώρα» – θα ερμηνεύσει τον επώνυμο ρόλο- κλειδίτον αμπιγιέρ Νόρμαν- στον «Αμπιγιέρ» του Ρόναλντ Χάργουντ που θ΄ ανεβεί τον επόμενο χειμώνα σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη στο θέατρο «Κάππα», πλάι στον Γιώργο Κωνσταντίνου – Σερ: ιδανικό πρωταγωνιστικό ντουέτο σ΄ ένα έργο που καταπιάνεται με την πολύ ιδιαίτερη, καταπιεστική σχέση- αφοσίωση, εξάρτηση και μίσος…- ενός γερασμένου σαιξπηρικού πρωταγωνιστή με τον θηλυπρεπή αμπιγιέρ του, από πολλά χρόνια «σκιά» του.

Το ρόλο ερμήνευσε πρώτος το 1980, στην αγγλική πρεμιέρα του έργου, ο Τομ Κόρτνεϊ που τον επωμίστηκε και στη μεταφορά του στον κινηματογράφο απ΄ τον Πίτερ Γέιτς το 1983. Πρώτος διδάξας τον Νόρμαν στην Ελλάδα, ο Νικήτας Τσακίρογλου πλάι στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου.

«Ελευθερία» είναι ο τίτλος του βιβλίου που μόλις εξέδωσε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γιώργος Καρατζαφέρης.

Και κοιτάξτε τώρα να δείτε τι συνειρμούς κάνει ο άνθρωπος… Να καθήσω ξαφνικά και να θυμηθώ εκείνο το υπό της μαντάμ Ρολάν λεχθέν σε δύσκολους καιρούς Γαλλικής Επανάστασης «Ω, ελευθερία, πόσα εγκλήματα διαπράττονται επ΄ ονόματί σου…».

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Σας έγραφα στο προπερασμένο «Τέταρτο Κουδούνι» για τους εξαίρετους «Διψασμένους» του Εθνικού και το πόσο κατάλληλα για εφήβους είναι το έργο του Μουαουάντ κι η παράσταση του Μανόλη Μαυροματάκη. Φαίνεται πως το θέατρό μας αρχίζει να ψηλαφίζει αποφασιστικά αυτό το αγνώστων διαθέσεων κοινό. Διότι άλλη μια παράσταση για έφηβους- και όχι μόνο…- παίζεται φέτος:

«Chatroom» του Ιρλανδού Έντα Γουόλς στο «Χώρα»- στην «Νέα Χώρα». Ένα θέμα καυτό κι επικίνδυνο- στην κόψη-, οι αυτοκτονίες των εφήβων, κι ο συγγραφέας το χειρίζεται με εξαιρετική λεπτότητα και δεξιοτεχνία, παιδαγωγικότατα, χωρίς ούτε μια στιγμή να γίνεται «δασκαλίστικος».

Το παρακολούθησα μαζί με τα παιδιά ενός λυκείου της Ιεράπετρας και μου ΄κανε εντύπωση, πέρα απ΄ το ήθος τους, η προσήλωση των παιδιών- στο μεγαλύτερο ποσοστό τους. Σίγουρα παίζει ρόλο και η καλή, καίρια σκηνοθεσία της Σοφίας Βγενοπούλου και οι έξι ταλαντούχοι, άμεσοι, νέοι ηθοποιοί- Θύμιος Κούκιος, Γιώργος Σπάνιας, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άρτεμις Φλέσσα, Παναγιώτης Εξαρχέας, Μαρία Γεωργιάδου (στη βασική φωτογραφία).

«Ο Πουπουλένιος» επανέρχεται στην ελληνική σκηνή. Το έξοχο έργο του γεννημένου στην Αγγλία Ιρλανδού Μάρτιν ΜακΝτόνα θ΄ ανεβάσει, σε μισοεγκαταλειμμένο κτίριο- κάτι σαν φυσικός χώρος του έργου- που στέγαζε άλλοτε γραφεία του ΤΕΒΕ, στου Ψυρή, στη διασταύρωση Σαρρή και Αριστοφάνους και το οποίο διαμορφώνεται αυτή την περίοδο ειδικά για την παράσταση, ο νεαρός Γρηγόρης Χατζάκης (φωτογραφία), «ειδικευμένος» πια σε ανεβάσματα σε ιδιαίτερους, αντισυμβατικούς χώρους.

Το έργο του 39χρονου σήμερα ΜακΝτόνα – σε μια απροσδιόριστη χώρα με απολυταρχικό καθεστώς ένας συγγραφέας βρίσκεται υπό κράτηση ως βασικός ύποπτος για μια σειρά φόνων παιδιών, οι οποίοι «βασίζονται» σε παραμύθια που ΄χει γράψει-, το τελευταίο του (2003, Βραβείο «Λόρενς Ολίβιε» Καλύτερου Νέου Έργου το 2004, υποψήφιο για βραβείο «Τόνι» Καλύτερου Έργου το 2005) πριν στραφεί στον κινηματογράφο- κέρδισε το 2006 Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους (Με Ηθοποιούς) και φέτος ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου με την ταινία «Αποστολή στην Μπριζ» την οποία υπέγραφε και ως σκηνοθέτης- ανεβαίνει στις 30 Απριλίου. Στην εξαίρετη μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου- Παγκουρέλη, με σκηνικά και κοστούμια Δανάης Χατζάκη, μουσική Χρίστου Θεοδώρου και με μια ομάδα νέων ηθοποιών – Στέφανος Παπατρέχας, Χρήστος Κοροβίλας, Κατερίνα Χατζάκη, Μύρια Χώπλαρου, Λήδα Θωμαΐδη.

Σημειώστε ότι θα ΄ναι η τέταρτη παράσταση που σκηνοθετεί φέτος το χειμώνα ο Γρηγόρης Χατζάκης! Οι προηγούμενες τρεις: «Τα λέμε στο διάλειμμα»- ο ίδιος υπέγραφε μαζί με τον Βύρωνα Ταμπάσκο το κείμενο-, «ΜΟνο», διασκευή του απ΄ το παραμύθι του Μπάουμ «Ο μαγικός μονάρχης του Μο» (που παίχτηκαν στο «Χώρα»- Σκηνή «Νέα Χώρα»- και στο καφέ μπαρ «Cantina Social», αντίστοιχα) και «Η ξενάγηση» σε κείμενα Διαμαντή Γκιζιώτη που παίζεται στο Μουσείο Σπύρου Βασιλείου της οδού Γουέμπστερ- μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά.

«Ο πουπουλένιος» πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα απ΄ το «Θέατρο του Νότου» – στον Εξώστη του «Αμόρε»- το χειμώνα 2005- 2006 σε σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου ενώ την περσινή σεζόν το έργο ανέβασε – με τον τίτλο «Μια αγκαλιά για να πεθάνεις» – κι ο Κοραής Δαμάτης στο «Αγγέλων Βήμα». «Υποβολείο» του Βασίλη Αγγελικόπουλου και της κυριακάτικης «Καθημερινής», καλώς μας (ξανα)ήρθες!