Φαινόμενα

Πρωινάδικοι εορτασμοί
Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr ,

Άσπρισε η οθόνη από τις φουστανέλες και τα τσαρούχια στα πλατό, όπου έδιναν τα κλαρίνα ρυθμό
Κάπως έτσι γιορτάστηκε η εθνική επέτειος στα πρωινάδικα, που σε ένα σημείο συναντήθηκαν όλα, στον μπακαλιάρο σκορδαλιά.

Στης Ελένης (Αlpha) μόνο δεν είδαμε φουστανέλες, αλλά νυφικά- τι άλλο; Το εθνικοπατριωτικό μήνυμα της ημέρας ανέλαβε το έντονο θαλασσί φουστάνι της παρουσιάστριας και ο συνεργάτης Φαίδων, που είπε ποιηματάκια και τραγούδησε το «μάνα μου τα κλεφτόπουλα» στο πιάνο, όργανο ως γνωστόν που παραπέμπει στο ΄21 και την κουλτούρα των κλεφταρματολών. Το εορταστικό αφιέρωμα της Μαριέττας (Αlter), όμως, ήταν το καλύτερο μακράν: η ίδια μελλόνυμφη. Εδώ κορυφαίο θέμα είναι ο επικείμενος γάμος της, με τον οποίο ασχολείται η ίδια και τα κουτσομπολάδικα του καναλιού εδώ και έναν μήνα τουλάχιστον. Θα σκέφτηκε προφανώς ότι άλλες παλαιότερες κάνουν καριέρα χρόνια τώρα στην τηλεόραση με γάμους και γεννητούρια, γιατί να μην ξεκινήσει η ίδια από τα λογοδοσίματα για να έχει μέλλον; Εξ ου και πρωί πρωί είναι η μαμά της αυτοπροσώπως στην κάμερα και διηγείται πώς της ζήτησε ο μέλλων γαμπρός το χέρι της Μαριέττας. Και κατόπιν προβάλλονται αποσπάσματα από την εκπομπή της Τατιάνας, όπου ήταν καλεσμένη. Σε κοντινό πλάνο, η Μαριέττα χάσκει εκστασιασμένη καθώς παρακολουθεί τον εαυτό της να διηγείται ότι στη Βενετία, μπροστά σε μια γόνδολα, γονάτισε ο καλός της, ο Λέων, ενώ ο γονδολιέρης τραγουδούσε το «Ο Sole mio», και της πρόσφερε το κουτάκι με το δαχτυλίδι και της έλεγε ότι είναι η γυναίκα της ζωής του. Για το νόημα της ημέρας δεν ξέρουμε, αλλά το νόημα της τηλεοπτικής μακροημέρευσης η Μαριέττα το παλεύει.

Στον ΑΝΤ1 μια ομάδα σχολιαρόπαιδων λένε ποιηματάκια στο μικρόφωνο. «Καλύτερα μια ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή», φωνάζει ένας πιτσιρικάς με βιασύνη και ζει το δικό του νόημα της ημέρας, μια τηλεοπτική εμφάνιση.

Πίσω στον Αlpha έχει αρχίσει το κουτσομπολιό για την πρεμιέρα του θεατρικού έργου του Αθερίδη στο Μικρό Παλλάς: ποιοι πήγαν, ποια ζευγάρια, τι σημαίνει που εμφανίστηκαν ο τάδε με τη δείνα, είναι φίλοι, βρε μπας και δεν είναι; Αυτό μάλιστα! Αφιέρωμα ταιριαστό με το πνεύμα του νέου τηλεοπτικού έθνους.

Από την ίδια πρεμιέρα αλιεύει πλάνα και ο «Όμορφος κόσμος» για τη στήλη των ενδυματολογικών σχολιασμών: πολύ σικάτη η τάδε, η δείνα πολύ φορτωμένη, χάνεται μέσα στη φούστα, πολύ κομψό το πατούμενο της άλλης κ.λπ. κ.λπ. Οι αγώνες για τη λευτεριά στο σωστό στάιλινγκ δικαιώνονται. Θα μπορούσε το εν λόγω αφιέρωμα να έχει και τίτλο «Απ΄ τα τσαρούχια στα Μanolo» και να έχουμε έτσι ένα πανόραμα της ενδόξου πορείας του έθνους προς την ελευθερία του shopping.

Προστέθηκε πάντως ένα ρεπορτάζ για τη φουστανέλα, όπου παρουσιάστηκε ο ράφτης της προεδρικής φρουράς για να του τεθεί το ερώτημα: «Πώς αισθάνεστε; Είστε περήφανος;» Φουστανέλες ράβει ο άνθρωπος, αλλά να μη δυσαρεστήσει την τηλεόραση μέρα που είναι: «Βεβαίως, είμαι περήφανος», λέει. Πόσες πτυχές έχει η φουστανέλα; Τετρακόσιες. Και το λευκό τι συμβολίζει; Την αγνότητα.

Κουλουβάχατα τα σύμβολα και οι συμβολισμοί. Τίνος την αγνότητα αλήθεια; Φορεσιά ήταν, δεν ήταν σύμβολο αγιοσύνης. Και ούτε οι αγωνιστές του ΄21 την εφηύραν, αρβανίτικη η καταγωγή της. Αλλά η ιστορία αυτού του τόπου παραμένει δέσμια των μύθων της που αναπαράγονται με τηλεοπτική ελαφρότητα.

Η αντιπρόταση της ΝΕΤ στο πρωινάδικο πανηγύρι, ένα ντοκιμαντέρ για τον Διονύσιο Σολωμό. Παμπάλαιο, κακοφωτισμένο, ασπρόμαυρο. Συλλεκτικό προφανώς. Θα σκέφτηκαν ότι η ιστορία του Σολωμού δεν αλλάζει, οπότε γιατί να μπουν στον κόπο;


Αποκωδικοποίηση των κλαρίνων

Λίγο αργότερα αρχίζει η παρέλαση. Το σπικάζ, εθνικοπατριωτικό ως είθισται, μιλάει για το πνεύμα των Ελλήνων που έλαμψε στους αιώνες και θα λάμπει πάντα. Να λάμπει, αλλά να γνωρίζει και τον λόγο. Η πραγματική ιστορία λείπει από τους εορτασμούς τέτοιων ημερών.

Και μπορεί να μην ακούστηκαν αυτή τη φορά τα περί «κρυφού σχολειού» και λαβάρου της Αγ. Λαύρας- λίγο έλειψε να γίνει σύμβολο εθνικού διχασμού πριν από μερικά χρόνια κατά τον περίφημο «αγώνα των ταυτοτήτων»- αλλά η σύγχυση μιας εθνικοπατριωτικής προπαγάνδας σχολικών εγχειριδίων θριάμβευσε.

Μόνον οι ξεσηκωτικοί ήχοι των κλαρίνων που αντιλαλούσαν όλο το πρωί στα τηλεοπτικά πλατό αποκάλυπταν τις προσμείξεις των λαών και των πολιτισμών, που ήταν ισχυρές τότε στον τόπο και που βοήθησαν τον ξεσηκωμό, αλλά και αυτοί απαιτούν γνώση για την αποκωδικοποίησή τους.