Καυστικό χιούμορ και ηθική

Αν εξαιρέσει κανείς το τελευταίο κεφάλαιο της Λιζ, που επαναφέρει με απαισιόδοξη αισιοδοξία το θέμα των σχέσεων στις γκρίζες διαστάσεις της πραγματικότητας, το Απλώςδεν σε γουστάρει παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις γεμάτες «σύγχυση» ιστορίες που παραθέτει, παρά στις μονοσήμαντες λύσεις που προκρίνει. Σε αυτές άλλωστε βασίσθηκε και η κινηματογραφική μεταγραφή του. Αποτέλεσαν, τη μαγιά για να αποκτήσει το «Απλώς, δεν σε γουστάρει» (Village) μια κατ΄ αρχήν δραματουργία, διήγηση και χαρακτήρες, πλοκή και δράση. Εννέα δημοφιλείς πρωταγωνιστές, (ανάμεσά τους οι Τζένιφερ Άνιστον, Ντρου Μπάριμορ, Σκάρλετ Γιόχανσον Μπεν Άλφεκ και σε μικρό ρόλο ο Κρις Κριστόφερσον) διασταυρώνουν τις ιστορίες και τη γοητεία τους. Με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κεν Κουάπις, έλξη, απώθηση, συζυγική πίστη, πληγωμένα αισθήματα, σεξαπίλ, συγκεχυμένες προθέσεις, παιχνίδια, εξαπατήσεις, δοκιμάζονται σε ένα ερωτικό γαϊτανάκι- ο Α βγαίνει με τη Β. Η Β ενδιαφέρεται για τον Α, αλλά ο Α στην πραγματικότητα ενδιαφέρεται για τη Γ. Η Γ από την άλλη βγαίνει με τον Δ, που είναι παντρεμένος με την Ε. Η Ε δουλεύει με τον Ζ και ούτω καθεξής. Τα θέματα, αποδοχή- απόρριψη, σύγχυση- επικοινωνία παύουν να είναι μονοσήμαντα γυναικεία, και η δράση στο πρώτο μέρος, με καλό ρυθμό, έξυπνους διαλόγους, πλούσια θεματικά, με μια δόση γλυκόπικρης ειρωνείας και καυστικού χιούμορ, μοιάζει να υπόσχεται πλήρη απαγκίστρωση από το πνεύμα του βιβλίου. Στο δεύτερο όμως μέρος συντάσσεται λίγο πολύ με τη ροζ ηθική των σχέσεων, και παρά τις εξαιρέσεις, «κάποιες φορές είναι καλύτερα να συνεχίζεις τη ζωή σου και να φεύγεις από μια σχέση», κανόνας αναδεικνύεται το αίσιο τέλος του γάμου. Το οξύμωρο της πρώτης σκηνής- ένα κοριτσάκι λέει κλαίγοντας στη μαμά του ότι ένα αγοράκι τής είπε πως βρωμάει σκατά σκύλου και η μαμά απαντά ότι το αγοράκι λέει αυτά τα τρομερά επειδή το κοριτσάκι πραγματικά τού αρέσει!- παραμένει αμετάφραστο.