Εγκληματική πολιτική μικρότητα

Ακροδεξιοί ή όχι, πάντως στον ευρύτερο χώρο τής πέραν της Νέας Δημοκρατίας δεξιάς καλλιεργούνται ιδέες ρατσιστικές, οπωσδήποτε η ξενοφοβία. Που έχει αντίκρισμα σε ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού, τα οποία δεν εκφράζονται σώνει και καλά, ή μπορεί και να μην εκφράζονται καθόλου από τον συγκεκριμένο πολιτικοϊδεολογικό χώρο.

Τότε το χτύπημα στο Στέκι Μεταναστών είναι μοιραίο να μην προβληθεί· και η βία είναι μοιραίο να καταδικαστεί με μισή, απρόθυμη φωνή. Όπως και οι επιθέσεις, δολοφονικές πολλές φορές, που όλο και πληθαίνουν, σε μετανάστες ανύποπτους, στους δρόμους της Αθήνας ή άλλων πόλεων, επιδεικτικά, μέρα μεσημέρι, ακόμα και στα σπίτια τους μέσα, σε οργανωμένες επιδρομές, με λοστούς, αλυσίδες, σιδερογροθιές, μαχαίρια. Από ομάδες και οργανώσεις που επίσης περήφανα διαλαλούν την ταυτότητα και το όνομά τους-χωρίς κουκούλες! Και με την κάλυψη, πολύ συχνά με τη συνέργεια οργάνων της πολιτείας. Από τύχη δεν είχαμε νεκρούς, πολλούς, στο Στέκι Μεταναστών, μολονότι γι΄ αυτό ακριβώς ήταν σχεδιασμένο το χτύπημα. Στόχος παλιός, πρόσφορος και «δημοφιλής», οι μετανάστες, έστω σε συμβολικό τώρα επίπεδο. Αλλά και οι αντιρρησίες συνείδησης, που συνεδρίαζαν εκείνη την ώρα. Και το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, που στεγάζεται στο ίδιο κτίριο. Δεν θέλω να διανοηθώ ότι γι΄ αυτούς τους επιπλέον ίσως λόγους, π.χ. για το φιλοσυνασπισμικό Δίκτυο, δεν δόθηκε δημοσιότητα ανάλογη με το μέγεθος του χτυπήματος, που υποδεικνύει την ύπαρξη παρακρατικών. Και που αυτό κι αν αποτελεί επίθεση στην καρδιά της δημοκρατίας.

Τελικά, μπροστά σε φασίστες και σε φασιστοειδή, σε παρακρατικούς και σε τρομοεπαναστάτες φοβούμαι ότι υπάρχει, εξ αντικειμένου έστω, επιλογή, και οπωσδήποτε ανοχή. Και όχι μόνο από συγγενείς πολιτικοϊδεολογικά χώρους, αλλά και από ευρύτερους χώρους, πολιτικούς και κοινωνικούς, από ευρύτερα δηλαδή πληθυσμιακά στρώματα.

Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία, όπως έλεγε ο ποιητής.