«Είμαστε χώρα γεροντολάγνα»

Λυρικός, ερωτικός αλλά και με πολιτικές αιχμές, ο νέος δίσκος του Φίλιππου Πλιάτσικα «Μπαλαρίνες επιτρέπονται» διεκδικεί (και πάλι) μια θέση στην καθημερινότητά μας. Μετά τη μεγάλη επιτυχία του προηγούμενου δίσκου του, «Οmnia», που έγινε πλατινένιος και κυκλοφόρησε και στο εξωτερικό, κάνει για πρώτη φορά βήματα και πέρα από τα ελληνικά σύνορα. Τον συναντήσαμε λίγες ημέρες μετά την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη, έπειτα από μια μεγάλη περιοδεία σε Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία. Το συμπέρασμα; «Θα το ΄χεις ξανακούσει», λέει. «Κινδυνεύω να γίνω βαρετός, αλλά είδα κάτι που δεν θα το πίστευα αν δεν ήταν δική μου εμπειρία: οι άνθρωποι εκεί έξω ψάχνονται. Διψούν να ακούσουν νέα πράγματα».

ΙΝFΟ

Το CD του Φίλιππου Πλιάτσικα «Μπαλαρίνες επιτρέπονται» βρίσκεται ήδη στα δισκοπωλεία. Σύντομα θα αρχίσει η προπώληση των εισιτηρίων για τη συναυλία της 12ης Ιουνίου με τη Sinead Ο΄ Connor στο Στάδιο Καραϊσκάκη, που εγκαινιάζει την καλοκαιρινή περιοδεία του.

Στη Στουτγάρδη, στο Ντύσελντορφ, στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη, στο Άμστερνταμ…. Πιο ενδιαφέρουσα απ΄ όλες σου τις συναυλίες;

Ίσως στο Άμστερνταμ. Από την άποψη ότι ήταν περισσότεροι οι Ολλανδοί από τους Έλληνες. Αλλά και στη Γερμανία έρχονταν πολλοί στο φινάλε και μου έλεγαν τραγούδια από την εποχή των Πυξ Λαξ, που τα ήξεραν από τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Το Ίντερνετ έχει παίξει ρόλο σ΄ αυτό το άνοιγμα;

Σίγουρα. Απλά εμείς είμαστε στα σπάργανα ως προς τη χρήση του. Το λέω αυτό γιατί μας πλησίασαν δισκογραφικές εταιρείες και μιλήσαμε και κατάλαβα ότι υπάρχουν δεκάδες νέα πράγματα που μας πρότειναν κι εμείς ήμασταν άσχετοι εντελώς. Εγώ έχω κάνει μια προσωπική ιστοσελίδα. Έφτιαξαν και οι συνεργάτες μου στο Μyspace και μπαίνω και κοιτάζω κι απαντώ όποτε προλαβαίνω.

Είσαι υπέρ του ελεύθερου downloading στη μουσική;

Νομίζω ότι είναι μια απληστία- και η απληστία δεν κάνει καλό πουθενά. Είναι και λιγάκι ηθικό το θέμα για μένα. Να δίνεις 1 ευρώ και να κατεβάζεις 5 τραγούδια, όχι 525- να υπάρχει δηλαδή η επιλογή και το αντίτιμο. Ας είναι μικρό το αντίτιμο, πολύ μικρότερο απ΄ αυτό που χρεώνουν οι δισκογραφικές, αλλά ας είναι κάτι.

Την ξέρεις την ιστορία με τους Radiohead- που άφησαν το κοινό να δίνει ό,τι προαιρείται..

Την ξέρω βέβαια, αλλά δεν συμφωνώ καθόλου. Και δεν το λέω από συμφέρον- ειλικρινά. Γιατί κάτι τύποι σαν κι εμένα που είμαστε βολεμένοι με καλές πωλήσεις θα μπορούσαμε να το στηρίξουμε αυτό το δήθεν φιλελεύθερο, γιατί όλο και κάτι θα έβγαινε. Υπάρχουν όμως και ιδιαίτερες παραγωγές που δεν πουλάνε 30.000 αντίτυπα, αλλά 1.700. Υπάρχουν τέτοιοι δίσκοι που έχω αγοράσει κι έχω μάθει απ΄ αυτούς- ελληνικοί, ισπανικοί, πορτογαλέζικοι κ.λπ. Τι θα γίνουν αυτοί οι δίσκοι μετά; Είναι καταδικασμένοι αν εφαρμοστεί το «ό,τι προαιρείσθε».

Κυκλοφορεί πάντως η άποψη ότι τα live είναι πλέον η πηγή των εσόδων σας…
Το ΄χω ακούσει κι εγώ και γενικά συζητείται στον χώρο μας.

Αλλά δεν θέλω να ισχύσει αυτό. Γενικά πιστεύω ότι η απληστία κάνει κακό σε όλα. Το κυνήγι ντε και καλά των φράγκων. Έτσι κι αλλιώς οι εποχές έχουν αλλάξει και μπορούμε να ζήσουμε και με λιγότερα – δεν είναι εκεί το θέμα. Βέβαια υπάρχουν κάποιοι του σιναφιού μου που σου λένε, τώρα έχω επιτυχία, ό,τι προλάβω- να τα πάρω τώρα. Δεν είμαι έτσι… Έχω να παίξω από τον Σεπτέμβριο και θα παίξω τον Ιούνιο. Αισθάνθηκα μπουκωμένος συναισθηματικά, είπα «δεν παίζω». Δεν το μέτρησα με αυστηρούς επαγγελματικούς όρους.


«Βράζουμε στο ζουμί μας»

Ο νέος δίσκος περιέχει τραγούδια που έγραψε τα δύο τελευταία χρόνια. Οι μουσικές είναι δικές του, αλλά οι στίχοι σε πολλά τραγούδια είναι παιδιών που έρχονται και τον βρίσκουν μετά τις συναυλίες. «Πολλοί στίχοι είναι δικά τους λόγια ή λόγια που μου δίνουν έναυσμα να γράψω τη συνέχεια…

Ας πούμε το “Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα” είναι ενός κοριτσιού 19 ετών.

Μετά συνέχισα με τους δικούς μου στίχουςαλλά είτε μου δώσεις έναν στίχο ή μισό τραγούδι, είναι το ίδιο για μένα. Μοιράζομαι το τραγούδι σε όλα τα επίπεδα».

Κάτι που ανακάλυψες τελευταία; Όχι με το μυαλό, με την ψυχή…

Νομίζω ότι εδώ στην Ελλάδα τα παίρνουμε όλα πολύ σοβαρά.

Βράζουμε στο ζουμί μας- χωρίς λόγο. Κι αφήνουμε τα πράγματα που έχουν σημασία στην τύχη τους. Ας πούμε, αντί να ασχοληθούμε με την παιδεία λόγου χάριν ή με τους νέους….

Στον χώρο σας έτσι είναι;

Μα και για τον χώρο μου μιλάω. Είμαστε γεροντολάγνα χώρα. Οι πιο νέοι καλλιτέχνες είμαστε εγώ κι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης… Δεν είναι για γέλια;