Οι πρώην μαθητές του χαμένου παράδεισου
Μια φωτογραφία της εποχής. Ρόδος 1934, το Γυμνάσιο Αρρένων. «Στο σχολείο μαθαίναμε ιταλικά. Εκτός σχολείου μιλούσαμε ρωμαίικα, που μιλάμε ακόμα και σήμερα στα παιδιά μας» λένε οι Ροδίτες της Νάπολι
ΟΙ ΡΟΔΙΤΕΣ της Νάπολι μιλούν μεταξύ τους ελληνικά. Ενώ μου αφηγούνται τις ιστορίες τους, μου δείχνουν κάποιες φωτογραφίες από τη Ρόδο των παιδικών τους χρόνων. «Η Ρόδος» λέει ο κύριος Μικέλε «ήταν σαν μικρογραφία της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αυτή η αγάπη για τη Ρόδο τούς έσπρωξε να δημιουργήσουν τον Σύλλογο των Πρώην Μαθητών της Ρόδου. Κάθε χρόνο, την τελευταία Κυριακή του Μαΐου, μαζεύονται στην πανέμορφη ιταλική πόλη της Ασίζης οι παλαιοί συμμαθητές: Έλληνες, Ιταλοί, Τούρκοι και οι λιγοστοί επιζήσαντες Εβραίοι. Αναπολούν τα παιδικά τους χρόνια. Προπαντός σχεδιάζουν το επόμενο ταξίδι στον «χαμένο τους παράδεισο», στην Ρόδο, όπου- λέει η κυρία Τερέζα- «οι κάτοικοι και οι τοπικές αρχές μάς υποδέχονται πάντα με ζεστασιά και αγάπη»…











