Σαν εικαστικό δρώμενο

Λογοτεχνία χορταστική, ασυνήθιστη, που δραπετεύει εκεί που την περιμένεις και ενώ σε σαγηνεύει, αρνείται να την προσεταιριστείς. Μη φανταστείτε όμως ένα ακατανόητο και άναρχο υλικό. Αντιθέτως, οι χαλαρές διασυνδέσεις μεταξύ των ανθρώπων και της πλοκής προσδίδουν συνοχή σε ένα κείμενο που αποφεύγει να καταταχθεί σε κάποιο λογοτεχνικό είδος. Αφηγηματικό υλικό, ευκρινώς διατυπωμένο, που διαπραγματεύεται τη γραφή ως εικαστικό δρώμενο, ως λογοτεχνικό συμβάν. Νομίζεις ότι παρακολουθείς αποσπασματικές σελίδες μεταγραμμένες από video installation ή λογοτεχνικές σκηνές μεταφερμένες σε εικαστικό περιβάλλον. Καιρός ήταν η λογοτεχνία να ξεφύγει από την προσμέτρηση των λέξεων. Να ξαναγίνει παιγνιώδης, αναπαραστατική, υπαινικτική. Όπως δηλώνει ο συγγραφέας, «η ύπαρξη είναι μια έλλειψη, μια απουσία, ένα ακατανόητα τεράστιο κενό».

Αυτό το κενό επιζητά να συμπληρώσει η λογοτεχνία- τουλάχιστον η δική του- επικαλύπτοντας ρωγμές και χάσματα. Η «πειραγμένη» λογοτεχνία του, σπουδαγμένου στην Οξφόρδη Τομ ΜακΚάρθι είναι μια εναργής πρόταση που αφήνει ένα συναίσθημα ευφορίας, αλλά και ένα αίσθημα μετεωρισμού. Γιατί όσο αρκούμαστε στον ηδύποτο ρεαλισμό, ξεχνάμε ότι κι εμείς, όπως οι ήρωες του μυθιστορήματος, είμαστε αιωρούμενοι άνθρωποι στο διάστημα.