Ίντερνετ και τζόγος

Η εξάρτηση από το Διαδίκτυο, παρ΄ ότι οι γνωρίζοντες θλίβονται πως είμαστε ακόμη καθυστερημένοι, είναι πλέον η νέα αρρώστια του αιώνα. Το Διαδίκτυο πριν αφομοιωθεί η χρήση του και η ιδιοφυής προσφορά του, έχει γίνει πλέον μια παράλληλη ναρκωτική ουσία. Νήπια, παιδάκια, νέοι αλλά και αδύναμοι ως χαρακτήρες ενήλικοι χώνονται κυριολεκτικά στον κυβερνοχώρο και πελαγοδρομούν χωρίς καμιά άλλη ανάγκη εκτός από την απόλαυση της πλοήγησης. Ήδη εμφανίζονται διεθνώς οι ψυχιατρικές και άλλου είδους μελέτες που αντιμετωπίζουν την εξάρτηση από το Διαδίκτυο σαν πανούκλα του αιώνα, αν δεν βρεθεί τρόπος να μετριαστεί, τουλάχιστον για τους νέους, ο χρόνος και η πραγματική ανάγκη χρήσης του. Όταν το Διαδίκτυο έχει αντικαταστήσει σχεδόν πλήρως την παρέα, τη συντροφικότητα, αλλά και το φλερτ, όταν πλέον ακόμη και η σεξουαλική ζωή των νέων γίνεται με εικονική πραγματικότητα, όταν το Διαδίκτυο πουλάει παιδοφιλία, συνταγές αυτοκτονίας, ναρκωτικά, πολεμικές βίαιες και άγριες «τέχνες», η εξάρτηση από το μέσο γίνεται συνάμα και εξάρτηση από τέτοιου είδους προσφερόμενες «εμπειρίες», που πέρα από τα άλλα ενισχύουν στους νέους τον απομονωτισμό, τη μοναξιά και την επιθετικότητα.

Αλλά υπάρχουν και άλλου είδους εξαρτήσεις. Ο πάσης φύσεως τζόγος και τα τηλεματικά παίγνια. Μαθαίνω από καθηγητές που συνοδεύουν εφήβους στις σχολικές πολυήμερες εκδρομές πως εκτός από την απαραίτητη ένδυση, μέσα στις αποσκευές τους υπάρχουν μόνο τσιγάρα, ουίσκι και τράπουλες. Μετά την κοινή έξοδο (όπου βέβαια απορρίπτεται η επίσκεψη σε ιστορικούς τόπους και μουσεία) και τα ξενύχτια στα κλαμπ με την εκκωφαντική μουσική (που κάνει τη μοναξιά αναγκαία) η σχολική εκδρομή συνεχίζεται στα δωμάτια των ξενοδοχείων με ποταμούς αλκοόλ και χαρτοπαιξία!

Αν κατηφορίσετε λεωφόρους των συνοικιών θα παρατηρήσετε πως δίπλα στα φροντιστήρια υπάρχουν πάντα φαστφουντάδικα και πρακτορεία τυχερών παιχνιδιών. Όταν σχολάνε, τις ημέρες που κλείνουν οι προθεσμίες του ΠΡΟΠΟ, του Τζόκερ, του Λόττο, θα δείτε στρατιές να συμπληρώνουν φανατικά δελτία και άλλοι φανατικότεροι να ασχολούνται με το παιχνίδι διαρκείας Στοίχημα με τις ώρες.

Μου έλεγε πρόσφατα φίλος ταξιτζής πως υπάρχει αδιαχώρητο στα καζίνα, όπου συχνότατα γηραιές κυρίες με λουλακιά μαλλιά και μπριγιάν αλλά και αγρότισσες με τσεμπέρια τρώνε ώρες και λεφτά μπροστά στα φρουτάκια. Μανιακά!

Αν δεν ακολουθούσε το μεγάλο φιάσκο στο Χρηματιστήριο το 1999-2000, ο τρόπος που χιλιάδες νοικοκυραίοι πούλησαν χωράφια, σπίτια και τιμαλφή για να τα παίξουν στη Σοφοκλέους, θα είχε προικίσει τον τόπο με μια άλλου είδους εξάρτηση, ανίατη και κολλητική.