ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Φωτογραφικό πανόραμα μιας εικοσαετίας

Ο Αλέξανδρος Ίσαρης είδε τα ποιήματά του Προγράμματα και Αγαπημένο πρόσωπο ξανθό να δημοσιεύονται το 1968 στο, αυστηρών επιλογών, περιοδικό του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Η πρώτη του όμως συλλογή ( Όμιλος φίλων θαλάσσης- Ο ισορροπιστής ) βγήκε αργότερα στην Αθήνα με την τυπογραφική τέχνη του Λάζαρου Γεωργιάδη από τη Λέσχη του Δίσκου .

Εκτός από ποιήματα και δοκίμια κυκλοφόρησαν και τα μελαγχολικά- ποιητικής αίσθησης- πεζά του Ανάμεσά τους η μουσική (Νεφέλη, 2η εκδ., 1998) αφιερωμένα στον Ταρκόφσκι και με επιμέρους υπότιτλους μουσικούς όρους (Largo, Αdagio κ.ά.).

Ο τίτλος ενός από τα πολλά βιβλία που μετέφρασε, η αλληγορική νουβέλα του Πέτερ Χάντκε Η αγωνία του τερματοφύλακα τη στιγμή του πέναλτι (Εκδ. Εκκρεμές, 1984) έγινε σλόγκαν, αλλά είχε και μια χαριτωμένη σύνδεση με τον πατέρα του μεταφραστή που υπήρξε τερματοφύλακας του Ηρακλή Σερρών.

Στο λεύκωμά του με τις Φωτογραφίες 1968-1988 (Ερμής, 1988) επιλέγει και επιβεβαιώνει την άποψη του Προυστ: Οι τόποι είναι άνθρωποι που δεν αλλάζουν… Αναλλοίωτα πρόσωπα απαθανατίζουν τη φυσιογνωμία μιας κρίσιμης εικοσαετίας.