Η ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΨΗΦΙΑΚΑ FΟRΑ

Αφού η έννοια της «αυθεντικότητας» γι΄ αυτά τα κείμενα μας εν- τυπώθηκε, το εύλογο ερώτημα είναι: μας επιτρέπει η παραδοσιακή τυπογραφία να αποδώσουμε ένα πολυκείμενο, όπως αυτό του ομηρικού έπους, που παραλλάσσει με κάθε του εκτέλεση σε τόπο και χρόνο;

Το ερώτημα απασχολεί και άλλους μελετητές: ξαναδουλεύοντας για επόμενες παραστάσεις ένα αρχικό προσχέδιο, ο Σαίξπηρ δημιούργησε πολλαπλές παραλλαγές του ίδιου έργου, εξίσου σαιξπηρικές. Αυτό που ενώνει τα έργα του Σαίξπηρ ή του Αριστοφάνη με τα ομηρικά έπη είναι το γεγονός ότι δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της εκτέλεσης/παράστασης . Η θεμελιώδης αντίθεση όμως είναι ότι η ομηρική ποίηση δεν δημιουργήθηκε μόνο για την εκτέλεση/παράσταση αλλά και κατά τηδιάρκειά της.

Ο Ναζ και οι συνεργάτες του έχουν άγριες προθέσεις: επιδιώκουν συνεργασίες, επιθυμούν να αποσπάσουν την ελληνική αρχαιότητα από τον κλοιό των ειδικών και να την αποδώσουν σε όλους, να τη βγάλουν στα ψηφιακά φόρα. Εμείς ενθουσιαζόμαστε. Οι ειδικοί θα το αντέξουν;