ΑΙΧΜΕΣ Ολιγωρία

ΣΤΗΝ Ευρώπη τα παραδείγματα πολιτικών που κέρδισαν τρεις συνεχόμενες αναμετρήσεις είναι πολλά: Χέλμουτ Κολ, Μάργκαρετ Θάτσερ και βέβαια Τόνι Μπλερ είναι μερικοί από τους ηγέτες που το κατάφεραν τα τελευταία χρόνια.

ΣΤΗΝ Ελλάδα αντιθέτως τα όρια της ανοχής μας φαίνεται πως εξαντλούνται πολύ πιο γρήγορα. Δεν υπάρχει ούτε ένας πρωθυπουργός που να το έχει πετύχει στη μεταπολίτευση. Θα αποτελέσει ο κ. Κ. Καραμανλής την εξαίρεση;

ΤΟ ερώτημα, είτε μας αρέσει είτε όχι, μπαίνει εκ των πραγμάτων μετά τον ανασχηματισμό και τη θετική ανταπόκριση που μοιάζει να είχε στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Μπαίνει όμως και για έναν επιπλέον λόγο: παρά το ότι έχει περάσει μπροστά στις δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ, για πολλούς, δεν έχει ακόμα πείσει για την ικανότητά του να κυβερνήσει.

ΤΟ πρόβλημα εντοπίζεται κατ΄ αρχάς στην οικονομία. Από την πλευρά της κυβέρνησης βέβαια βρισκόμαστε μπροστά σε μια απόλυτη και ολοκληρωτική αποτυχία. Ο ορίζοντάς της είναι μέχρι το καλοκαίρι. Μετά γαία πυρί μειχθήτω.

ΟΣΟ για τον ακτιβισμό του κ. Παπαθανασίου, μπορεί να απαλύνει το κόστος κάποιων μέτρων, όλοι γνωρίζουν όμως ότι, χωρίς μακροπρόθεσμο σχέδιο, θα βυθίσει ακόμα περισσότερο την οικονομία στο τέλμα του χρέους και των ελλειμμάτων.

ΤΗΝ ώρα που συμβαίνουν αυτά ωστόσο το ΠΑΣΟΚ καταγράφει μια ηχηρή απουσία. Πολλοί το χρεώνουν αυτό στην κ. Κατσέλη. Αλλά βέβαια κάνουν λάθος. Γιατί θα ήταν αστείο να περιμένουν από ένα στέλεχος που δεν έχει ακόμα κλείσει μια θητεία στη Βουλή να σηκώσει μόνο του το βάρος μιας τέτοιας αντιπαράθεσης.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για συνολική ολιγωρία. Γιατί βέβαια η ηγεσία του κόμματος θα έπρεπε να είχε κινητοποιήσει όλα τα κορυφαία στελέχη προκειμένου να αποκαλύψουν τη χρεοκοπία της κυβέρνησης.

ΟΛΙΓΩΡΙΑ η οποία όμως γεννά και το επόμενο ερώτημα. Άραγε συνειδητοποιούν στο ΠΑΣΟΚ το μέγεθος των προβλημάτων που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν;

ΤΙΣ τελευταίες εβδομάδες η Ελλάδα έχει δώσει την εικόνα μιας χώρας υπό διάλυση. Στην οικονομική κρίση προστέθηκαν το χάος στην Παιδεία, οι κουκουλοφόροι, η τρομοκρατία και βέβαια το οργανωμένο έγκλημα.

ΔΕΝ είναι καθόλου τυχαίο ότι σ΄ αυτό το διάστημα τον χώρο του ΠΑΣΟΚ μονοπώλησαν θετικά δύο παλιά στελέχη, η κ. Άννα Διαμαντοπούλου και ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ακριβώς επειδή μπορούσαν με αξιοπιστία να εκφράσουν μια εναλλακτική πολιτική πρόταση.

ΑΥΤΗ την αξιοπιστία γενικότερα για την ικανότητά του να κυβερνήσει οφείλει να κατοχυρώσει άμεσα το ΠΑΣΟΚ.

ΚΑΤ΄ ΑΡΧΑΣ με θέσεις που να απαντούν στα συγκεκριμένα προβλήματα που αναδείχθηκαν- το άσυλο, τον κίνδυνο χρεοκοπίας του Δημοσίου, τη διασφάλιση της λειτουργίας των πανεπιστημίων, την κατοχύρωση της ασφάλειας των πολιτών.

ΟΙ γενικές διακηρύξεις, οι ανέξοδες υποσχέσεις και τα ευχολόγια στη συγκεκριμένη συγκυρία όχι μόνο δεν επαρκούν αλλά αντιθέτως τρομάζουν τους ψηφοφόρους.

ΕΚΤΟΣ από τις θέσεις όμως απαιτούνται βέβαια και τα πρόσωπα. Και ο κ. Παπανδρέου οφείλει να κατεβάσει τώρα την πρώτη του ομάδα. Ο χρόνος δεν περισσεύει…