Η ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΗ ΛΕΞΗ

«Όλα αυτά που λαχταρούσε ο Σέβα χωρούσαν σε μια σύντομη και περιεκτική λέξη: “ζω”. Οι πιο σημαντικές λέξεις είναι σύντομες. Ζω. Πίνω Τρώω. Έπειτα, σκέφτηκε ο Βίκτορ, έρχονται οι λέξεις της δεύτερης κατά σημασία σειράς: αγαπώ, ζεστασιά, χρήματα, ευτυχία. Οι πιο ασήμαντες λέξεις ήταν και οι μεγαλύτερες σε έκταση. Και ο Βίκτορ χαμογέλασε νοερά, με το χαμόγελο ενός παλιανθρώπου, καθώς στο νου του έρχονταν λέξειςμακρινάρια: «ανθρωπισμός, δημοκρατία, φιλανθρωπία».

(απόσπασμα από τη σελ. 266)