Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση 1996-97

Ο κ. Γεράσιμος Δ. Αρσένης, πρώην υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, με αφορμή το άρθρο του κ. Χρήστου Κάτσικα με τίτλο «Ο Ιανός των εξετάσεων» («ΤΑ ΝΕΑ» 13/1/2009), αναφέρει:

«Ο συντάκτης υπονοεί ότι οι εξετάσεις στα 13 μαθήματα του Λυκείου θεσμοθετήθηκαν πρώτη φορά με τη μεταρρύθμιση 1996-1999 και οδήγησαν στο “κόψιμο” των μαθητών και την αύξηση των φροντιστηρίων και ιδιαίτερων μαθημάτων. Οι εξετάσεις αυτές προϋπήρχαν της μεταρρύθμισης και εξακολουθούν να γίνονται και σήμερα. Αυτό που άλλαξε ήταν ο τρόπος της γραπτής εξέτασης των μαθημάτων: έγινε σε κοινά θέματα σε όλα τα σχολεία και η αξιολόγηση των γραπτών από καθηγητές που δεν αναγνώριζαν την ταυτότητα του εξεταζομένου.

Η αλλαγή αυτή ήταν ένας από τους τρόπους για την υλοποίηση ενός από τους βασικούς στόχους της μεταρρύθμισης, της αναβάθμισης της ποιότητας των σπουδών στο Λύκειο, που επετεύχθη μέσα από καινοτόμες δράσεις: Νέα αναλυτικά προγράμματα σπουδών και βιβλία που βασίζονταν στο ενιαίο πλαίσιο προγράμματος σπουδών δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου, το πολλαπλό βιβλίο, τη δημιουργία για πρώτη φορά σχολικών βιβλιοθηκών και εργαστηρίων και μέσα από ένα σύγχρονο σύστημα αξιολόγησης του μαθητή που για πρώτη φορά με το συνδυασμό διαφορετικών τεχνικών αξιολόγησης (διαγνωστικά τεστ, προφορικές και γραπτές εξετάσεις, εργασίες, φάκελο μαθησιακών δραστηριοτήτων, τεστ δεξιοτήτων) μετέθεσε την έμφαση από την αποτίμηση της αποστήθισης γνώσεων στην αξιολόγηση της κριτικής ικανότητας και της συνθετικής και δημιουργικής σκέψης των μαθητών.

Με το έγκυρο και αναβαθμισμένο απολυτήριο Ενιαίου Λυκείου ήταν πλέον ανοιχτή η πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για όλους τους κατόχους του, που μπόρεσε να πραγματοποιηθεί μέσα από τη σταδιακή αύξηση του αριθμού των εισακτέων στα υπάρχοντα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ και την ταυτόχρονη δημιουργία νέων τμημάτων (οι θέσεις εισακτέων αυξήθηκαν από 49.638 το 1996 σε 85.051 το 2000, πάνω δηλαδή από τον αριθμό των αποφοίτων του Ενιαίου Λυκείου). Οι εισαγωγικές για τα πανεπιστήμια εξετάσεις καταργήθηκαν, μαζί με τις δέσμες, με τον νόμο 2525/97.

Τέλος, προκειμένου να ανακουφιστεί η ελληνική οικογένεια από τις υπέρογκες πράγματι δαπάνες της παραπαιδείας, θεσμοθετήθηκε η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, η δωρεάν δηλαδή, από το δημόσιο σχολείο, βοήθεια σε ασθενέστερους μαθητές με μαθησιακά κενά».